Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 26 feb 2026, 13:45

Leestijd: 3 minuten

Caroline (42) vindt het moeilijk dat haar ooit zo knappe man aan het aftakelen is: ‘Het is nu een kaal en stevig mannetje’

Caroline was jarenlang trots op haar knappe man. Vriendinnen maakten grappen dat zij de jackpot had gewonnen. Maar de laatste jaren is er veel veranderd en ze merkt dat ze het daar moeilijker mee heeft dan ze ooit had gedacht. “We waren echt zo’n stel waar mensen een beetje jaloers op waren.”

“Ik weet nog dat vriendinnen vroeger zeiden: ‘Caroline, hoe heb jij hém aan de haak geslagen?’ Hij was lang, sportief, donker haar en altijd verzorgd. Als we samen een terras opliepen, voelde ik gewoon blikken. En ja, ik vond dat stiekem heerlijk.

Een beetje jaloers 

We waren echt zo’n stel waar mensen een beetje jaloers op waren. Twee fitte dertigers, allebei druk met werk, samen sporten en samen uit eten. Hij stond drie keer per week in de sportschool en lette echt op wat hij at, maar de afgelopen vijf jaar is er iets veranderd.

Eerst kwamen er wat kilo’s bij. Hij was druk met werk en had minder tijd om te sporten. Maar die paar kilo werden er tien. En toen vijftien. En ondertussen verdween zijn haar ook in rap tempo. Eerst kreeg hij inhammen, toen een kale kruin en nu is het, op een paar haartjes na, eigenlijk gewoon weg. En ik schaam me bijna om het hardop te zeggen, maar ik vind het moeilijk.

Fit en aantrekkelijk voelen 

Ik sport zelf vijf keer per week. Ik sta vroeg op voor een rondje hardlopen of ga in de middag naar een spinningles. Daarnaast let ik op wat ik eet, ga regelmatig naar de kapper en koop kleding waar ik me goed in voel. Niet alleen voor hem, maar ook voor mezelf. Ik wil me fit en aantrekkelijk voelen. En hij? Terwijl ik sta te zweten in een overvolle sportzaal, zit hij thuis op de bank met een zak chips. Of hij bestelt pizza ‘omdat het weekend is’. Elke keer is er wel een excuus.

Als ik voorzichtig zeg dat hij misschien weer wat zou kunnen gaan sporten, reageert hij geïrriteerd. Dan zegt hij dat hij moe is, dat hij hard werkt en dat uiterlijk toch niet alles is. En nee, uiterlijk is niet alles. Dat weet ik ook wel. We zijn al bijna twintig jaar samen. We hebben kinderen, een huis en een heel leven opgebouwd. Het gaat om meer dan een strak lijf. Maar aantrekkingskracht speelt óók een rol.

Schuldig voelen 

Soms kijk ik naar hem op de bank, zijn T-shirt strak om zijn buik, zijn kale hoofd glimmend in het licht van de televisie, en dan denk ik: waar is die man gebleven op wie ik ooit zo verliefd werd? En dan voel ik me weer schuldig, want hij is nog steeds dezelfde persoon. Lief voor de kinderen, trouw en zorgzaam. Als ik een rotdag heb, zet hij thee voor me. Hij is geen slecht mens geworden. Alleen… anders. Misschien ben ik ook bang voor wat het zegt over ons. Dat we ouder worden en dat de tijd zichtbaar wordt. Bij hem zie ik het heel duidelijk. Bij mezelf probeer ik het tegen te houden.

Soms vraag ik me af of ik te oppervlakkig ben. Of ik gewoon dankbaar moet zijn dat we gezond zijn en samen. Maar eerlijk? Ik mis het dat mijn man moeite doet. Niet alleen voor mij, maar ook voor zichzelf. Ik hoef geen fotomodel, echt niet. Maar een beetje inzet, dat vind ik aantrekkelijk. Ik wil gewoon weer een man die naast me staat, niet eentje die langzaam in de bank lijkt te verdwijnen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.