Dagboek van een puber: ‘Ik heb een crush op mijn nieuwe geschiedenisleraar’
Nieuwe gevoelens, een lichaam dat aan het veranderen is en dat allemaal terwijl je probeert uit te vogelen wie je eigenlijk bent: iedereen weet dat puberteit een achtbaan is. In Dagboek van een puber laten we telkens een puber aan het woord: eerlijk, grappig en soms pijnlijk herkenbaar. Deze keer Juliette (15), die een crush heeft op haar geschiedenisleraar.
“Ik heb een crush op mijn nieuwe geschiedenisleraar. Ik zal het moment dat hij de klas instapte nooit vergeten. Hij is 24, net afgestudeerd en echt belachelijk knap. Van die mooie blauwe ogen waar je per ongeluk in blijft kijken, zelfs als hij gewoon iets uitlegt over de Franse Revolutie.
Leuke lessen
Mijn geschiedenisleraar is trouwens niet alleen populair omdat hij er goed uitziet. Hij geeft ook nog eens écht leuk les. Geen saaie verhalen waarbij je na vijf minuten wegdommelt, maar grapjes tussendoor, leuke voorbeelden en soms zelfs filmpjes. Iedereen let op bij zijn les. Zelfs de leerlingen die normaal alleen maar met hun mobiel bezig zijn.
Ik merk dat ik ineens heel fanatiek ben geworden in geschiedenis. Huiswerk maak ik extra netjes, samenvattingen zijn strak en ik wil altijd het hoogste cijfer halen. Niet alleen omdat ik het vak leuk vind, maar vooral omdat ik wil opvallen. Als hij mijn naam zegt en ‘goed gedaan’ zegt, voelt dat alsof ik een prijs heb gewonnen.
Totaal onbereikbaar
Natuurlijk weet ik dat dit nergens toe leidt. Hij is mijn docent, ik ben pas 15 en dit is gewoon zo’n pubercrush die je beter in je hoofd kunt laten zitten. Dat snap ik echt wel. Maar dat betekent niet dat die vlinders ineens stoppen. Als ik weet dat ik geschiedenis heb, voel ik ze al de hele ochtend in mijn buik rondfladderen.
Soms irriteer ik me er zelfs een beetje aan. Waarom kan mijn crush niet gewoon op een jongen uit mijn klas zijn? Dat zou alles een stuk simpeler maken. Maar nee hoor, mijn hoofd kiest natuurlijk iemand die totaal onbereikbaar is. Typisch weer.
Genieten van gevoel
Ik praat er niet mer mijn vriendinnen over, want ze zullen me vast gek vinden. En dat snap ik maar al te goed. Over een paar jaar lach ik hier vast om. Dan denk ik: ‘Weet je nog, die ene geschiedenisleraar?’ Tot die tijd geniet ik gewoon een beetje van het gevoel.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F08%2FWhatsApp-Image-2025-08-17-at-15.29.56.jpeg)