Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Vandaag, 13:02

Leestijd: 3 minuten

Dagboek van een puber: ‘Ik ben hopeloos verliefd op de populairste jongen van de klas’

Nieuwe gevoelens, een lichaam dat aan het veranderen is en dat allemaal terwijl je probeert uit te vogelen wie je eigenlijk bent: iedereen weet dat puberteit een achtbaan is. In Dagboek van een puber laten we telkens een puber aan het woord: eerlijk, grappig en soms pijnlijk herkenbaar. Deze keer Liv (14), die hopeloos verliefd is op de populairste jongen van de klas.

“Oké, laten we eerlijk zijn: ik ben verliefd. En niet op zomaar iemand. Nee, op de populairste jongen van de klas. Je weet wel, degene die iedereen kent, iedereen leuk vindt en altijd omringd is door andere meisjes. Juist, die.

Hart maakt een sprongetje

Hij ziet mij niet staan. Niet eens een klein beetje. Hoe vaak ik ook probeer met hem te praten, hij lijkt me alleen op te merken als hij een pen nodig heeft of mijn huiswerk wil overschrijven. Mijn hart maakt een sprongetje van ‘hoi’, en hij denkt: ‘handig, een levend pennenrek’. Hoe pijnlijk is dat? 

Het ergste is dat hij constant druk is met andere meisjes. Hij lacht, maakt grapjes, maakt selfies en ik sta erbij en kijk ernaar. En ja, ik weet dat ik misschien jaloers klink, maar wie kan er nou niet jaloers zijn als de jongen van je dromen iedere dag door een ander meisje wordt opgepikt?

Gewoon oneerlijk

Soms word ik er echt boos om, want ik ben óók leuk. Ik kan grappig zijn, ik kan luisteren en ik kan serieus zijn als het moet. Toch lijkt het alsof hij dat totaal niet ziet. Het is niet dat ik wanhopig ben. Oké, misschien een beetje, maar het voelt gewoon oneerlijk.

En dan probeer ik het toch weer. Een grapje maken, een complimentje geven of een vraag stellen over huiswerk, maar elke keer eindigt het met: ‘Oh, kun je me je antwoord even laten zien?’ of ‘Mag ik je gum lenen?’ Dat is natuurlijk allesbehalve oké. Soms denk ik dat hij me nooit zal zien staan en dat is best pijnlijk. 

Puberteit zonder verliefdheid is saai 

Maar goed, ik kan ook wel lachen om mezelf. Want laten we eerlijk zijn, puberteit zonder verliefd te zijn is saai. En wie weet, misschien draait het ooit om. Misschien kijkt hij dan ineens wél mijn kant op. Tot die tijd: diep ademhalen, pennen en gummen bij de hand houden en lief lachen.” 

Lees hier meer Dagboek van een puber-verhalen:

• Dagboek van een puber: ‘Ik ben ontzettend onzeker over mijn uiterlijk’