Lucas Westerbeek Columns gisteren, 11:01

Leestijd: 6 minuten

Mentor Lucas kreeg een telefoontje van een boze vader: ‘Er hoeft niet veel te gebeuren of ik doe iemand wat aan’

Het is zaterdagmiddag. Verschillende berichtjes komen op m’n telefoon binnen. Kort achter elkaar. Ze komen van Jill (16).

In de appgesprekken is de letterlijke tekst gebruikt. Daarom kunnen er hier en daar wat fouten in staan.

“Hoi meester”
“Merel is irritant”
“Zij laat Jordy niet met rust”
“Ohw en meester”
“Merel loopt altijd met een mes op school”
“Dat is toch straf baar??”
Ik weet niet wat ik moet antwoorden. En of ik antwoord moet geven. Het lijkt me niet dringend.

Een kwartiertje later gaat m’n telefoon. Een onbekend nummer. “Ja meester, met de vader van Jill. Er hoeft niet veel te gebeuren of ik doe iemand wat aan. Ik ben woedend! Jill wordt lastig gevallen door dat meisje. En ze stuurt foto’s.”

Hij klinkt inderdaad erg boos. Ik luister naar hem en krijg trouwens ook niet de mogelijkheid om iets terug te zeggen.

Een leerling met veel conflicten

Jill heeft me de afgelopen week verteld, dat ze een weekje bij haar vader woont. Haar moeder is op vakantie. Met haar oma en tante. Haar ouders zijn gescheiden en Jill woont samen met haar moeder en haar oma. ’s Ochtends roken ze met elkaar aan de keukentafel een sigaretje, voordat Jill naar school moet.

Moeder komt regelmatig naar school als er weer iets is voorgevallen. Jill is sociaal niet zo handig en heeft veel conflicten. Met docenten, mede-leerlingen, met de schooldirecteur. Ze heeft haar hart op de tong.

Na een voorval loopt ze meestal woedend de school uit en belt meteen haar moeder. Die belt vervolgens weer boos de schooldirecteur. En daarna hebben we altijd weer met elkaar een gesprek op school. Om te kijken hoe we het kunnen oplossen.

Herinneringen aan mijn eigen kind

Mijn oudste zoon had veel buikpijn op de basisschool. Hij verveelde zich en zijn juffen wisten niet hoe ze hem moesten motiveren. We hielden hem vaak thuis, als hij geen zin had om naar school te gaan.

Dan belde m’n geliefde of ik de schooldirecteur, om te zeggen dat hij geen zin had in school die dag. Of we kwamen langs voor gesprekken met de juf. Maar zo boos als de vader van Jill, was ik nooit geworden. En in het weekend dachten we er helemaal nooit aan om contact op te nemen met school.

Op de middelbare school vertelden we m’n zoon, dat we niet meer langs zouden komen. Het was ook niet meer nodig, van verveling was geen sprake meer. We konden een stapje terug doen, we hebben niet meer gebeld en we zijn nooit meer op school geweest, tot aan z’n eindexamen.

Wat er echt speelt

Als Jills vader is uitgeraasd, vraag ik of ik haar zelf even mag spreken. Ik hoor Jill op de achtergrond.

“Hoi meester.”
“Jill, ik begrijp het niet helemaal. Wat is er precies aan de hand?” Ze vertelt me boos dat Jordy nu met Merel omgaat. Jordy is Jills vriendje, al bijna drie jaar. En dus heeft ze nu een probleem met Merel, haar vriendin in de klas. Ze sturen elkaar boze berichten. En Merel heeft ook nog een belastende foto gestuurd, waar Jill op staat.

“M’n moeder zegt dat ze het bij elkaar heeft geknipt en geplakt meester.”
“Oké Jill, ik ga Merel wel even bellen.”
“Dankjewel meester.”

Ondertussen krijg ik ook nog een berichtje van de moeder van Jill vanaf haar vakantieadres. Ze is inmiddels op de hoogte van het voorval, blijkt uit het bericht. Ze wil aangifte tegen Merel gaan doen, als ze terug is van vakantie.

Ik vraag me af of ik me hier als mentor nu wel mee moet bemoeien. Het is weekend en het lijkt niet heel erg uit de hand te lopen. De meiden zijn allebei nogal direct. Impulsief, ze hebben op straat geleerd van zich af te bijten en direct te zeggen wat hun niet bevalt. Hun ouders trouwens ook.

Het verhaal van de andere kant

Merel pakt haar telefoon meteen op als ik haar bel. Ze vertelt me dat ze gewoon een beetje rondhangt met Jordy. Ze hebben niets met elkaar, ze zijn gewoon vrienden. Maar Jill is zo jaloers. En nu zijn ze elkaar online aan het uitschelden. Berichtjes erger dan rotte vis, begrijp ik.

Ze zegt dat ze die foto niet had moeten sturen, daar heeft ze spijt van. Maar dat ze zo geïrriteerd is geraakt door Jill, omdat ze continu berichtjes stuurt en aan het schelden is.

Een relatie die soms ontspoort

Jills vriendje, Jordy, is een relaxte jongen. Hij praat niet veel en heeft een rustgevende invloed op haar. Hij is een jaar jonger en zit een klas lager. Maar soms wordt het hem ook te veel. Vorig schooljaar, op een maandagochtend, stond ik voor m’n klaslokaal de leerlingen te ontvangen, toen ik verderop in de gang Jill hoorde schelden. Jordy kreeg de volle laag. Hij liep onverstoorbaar door naar z’n eigen lokaal. Tegenover ons lokaal.

Jill negeerde mijn begroeting en liep achter Jordy aan, zijn lokaal in. Meteen daarna hoorde ik geschreeuw en het geluid van vallend meubilair. Samen met een aantal leerlingen rende ik het lokaal in en zag Jordy en Jill vechtend en schreeuwend in een hoek van het lokaal. Huilend en scheldend. Jill viel tegen een kast. Zonder na te denken sprongen Jordy’s mentor en ik tussen de twee om ze uit elkaar te halen. We probeerden ze in bedwang te houden en ik loodste Jill het lokaal uit.

Een weekend vol berichten

Ik bel de vader van Jill terug en vertel hem dat ieder verhaal twee kanten heeft. Dat zijn dochter ook niet van onbesproken gedrag is. Hij is inmiddels wat bedaard en zegt dat hij met zijn dochter gaat praten. Hij bedankt me vriendelijk voor het terugbellen en verontschuldigt zich, dat hij me in het weekend heeft lastig gevallen. Zondagochtend komen er weer enkele berichtjes binnen. Het is iets na half tien.

“Hoi meester hebben wij met Jordy morgen een gesprek”
“Want hij heeft het uitgemaakt door wat der gisteren was gebeurd”
“Wat vervelend allemaal”, antwoord ik.
“Een gesprek morgen is een goed idee.”
“Isgoed meester”
“Roep Jordy maar op voor dat de lessen morgen beginnen”
“Ik moet met hem praten want anders ga ik het niet volhouden”
“Met u Jordy en ik”

Een gesprek op maandagochtend

Voordat ik m’n telefoon weer wegleg, stuur ik Jordy een berichtje.
“Hoi Jordy, morgenochtend om acht uur heb ik een gesprekje met Jill. We willen allebei graag dat jij er ook bij bent. Wil je dat? Dan kunnen jullie daarna gewoon de les in.” Jordy antwoordt direct.
“Kan. Maar zodra ze 1 keer liegt ben ik weg.”
“Dat is fijn. Ik zie je dan morgenochtend!”
“Maar aardig zijn ga ik niet.”

Verbonden expert

Lucas Westerbeek

Docent, mentor en stagebegeleider op een praktijkschool

Lucas Westerbeek stond jarenlang voor de klas als docent Nederlands in de ‘betere buurten’ van de grote stad. Een groot verschil met waar hij: als mentor en stagebegeleider op een praktijkschool. Lucas is al meer dan 30 jaar samen met documentairemaakster Silvia Bromet en heeft twee zoons van 26 en 22. »

• Mentor Lucas kreeg een telefoontje van een boze vader: ‘Er hoeft niet veel te gebeuren of ik doe iemand wat aan’
• ‘Ja meester, komt goed’ Kenneth (17) werd van school gestuurd en toch haalde hij zijn diploma
• ‘Fayenne woont weer ergens anders’: wat docent Lucas ziet achter een spraakbericht