Lenard Bouwmeester Lezerscolumn vandaag, 11:02

Leestijd: 4 minuten

Lenard verhuisde naar Zweden: ‘In Nederland liepen mijn zoons (12 en 15) vast, hier bloeien ze op’

Bijna zes jaar geleden verhuisden wij met onze twee jongens naar Zweden, en wat begon als een sprong in het onbekende, bleek het grootste geschenk voor hun ontwikkeling te zijn. Weg uit onze overvolle Nederlandse woonwijk en middenin de rust van bossen en meren.

Twee jongens van 12 en 15, ieder met hun eigen uitdagingen, en een toekomst die ineens onzeker leek. Wat wij niet wisten, was hoe groot de impact van een nieuwe omgeving en een ander schoolsysteem zou zijn en hoeveel onze kinderen zouden groeien.

Onze oudste zoon had in Nederland te maken met ADHD en diverse leerproblemen. Scholen hadden hem snel een label gegeven en verwachtte niet dat hij zou uitgroeien tot een zelfstandige student. In Zweden bleek het anders. Het Zweedse onderwijs legt veel nadruk op individuele begeleiding en sterke ondersteuning voor leerlingen met speciale behoeften.

Plotseling kon hij op eigen tempo leren, kreeg hij begeleiding op maat, en bloeide hij op. Nu legt hij de laatste hand aan zijn gymnasium-opleiding en kijkt hij vol vertrouwen uit naar een Bachelor Socionomie aan de Linnaeus Universiteit van Växjö. Het is prachtig om te zien hoe hij zijn potentieel eindelijk kan benutten.

Een nieuw schoolsysteem, nieuwe kansen

Onze jongste zoon zat in Nederland tussen wal en schip. “Te zwak voor regulier onderwijs, te slim voor praktijkonderwijs,” zeiden ze. Het vooruitzicht van een thuiszitter lag op de loer. Daarnaast worstelde hij met lichte autisme, ADD en dyslexie. In Zweden kreeg hij eindelijk de ruimte om zich te ontwikkelen in een tempo dat bij hem paste.

Hij is nu bezig met het afronden van zijn Zweedse basisopleiding, en alles wijst erop dat hij na de zomer kan instromen op het gymnasium en daar, tussen reguliere leerlingen, zijn eigen pad kan volgen richting zijn droomopleiding tot vrachtwagenchauffeur. Het is fantastisch om te zien hoe hij zich ontwikkelt en zich volledig thuis voelt in zijn nieuwe omgeving.

Opvoeden in de natuur

Wat onze verhuizing extra bijzonder maakt, is het leven buiten de stad. Wij wonen in een klein dorpje, omringd door bossen en meren, en onze kinderen gaan met de bus naar school in een groter dorp, een kwartiertje reistijd. Het dagelijkse ritje is niet alleen praktisch; het biedt ruimte om rustig de dag te beginnen en af te sluiten.

Het wonen in een eigen huis met veel ruimte rondom doet wonderen voor kinderen – spelen, ontdekken, gewoon kind zijn – iets wat in onze overvolle Nederlandse woonwijk veel lastiger was. De vrijheid van een tuin, de geur van dennenbossen en het geluid van het meer op de achtergrond maken dat onze kinderen ontspannen en zelfverzekerd opgroeien.

Balans tussen loslaten en ondersteunen

Daarnaast hebben wij als ouders geleerd hoe belangrijk het is om een balans te vinden tussen loslaten en actief ondersteunen. Enerzijds geven wij onze kinderen de ruimte om zelf te ontdekken en keuzes te maken, anderzijds moedigen wij hen aan om geen hulpkansen onbenut te laten en altijd af te maken waar ze aan begonnen.

School en leren zijn belangrijk, en wij laten dat zien door zelf het goede voorbeeld te geven – zonder dwang of een gevoel van superioriteit. Wij zijn altijd dichtbij: wij werken allebei in de buurt van de school, en passen onze werktijden aan zodat wij goed betrokken kunnen zijn bij onze kinderen en hun schoolleven.

Steun van huis uit is natuurlijk essentieel; het vertrouwen dat wij onze kinderen geven en de praktische betrokkenheid die wij bieden, maken het verschil.

Twijfels, taal en nieuwe regels

De overstap naar Zweden was niet altijd makkelijk. Nieuwe regels, een andere taal, een ander schoolsysteem – er waren momenten van twijfel en frustratie. Maar het gaf ook kansen die wij in Nederland moeilijk hadden kunnen realiseren.

En belangrijk om te zeggen: wij zijn niet weggevlucht uit Nederland en hebben er ook geen hekel aan. Wij kijken met dankbaarheid terug op onze tijd daar, op de fijne mensen, de kansen en het fundament dat het ons gezin heeft gegeven. Nederland is een warm hoofdstuk in ons leven, maar Zweden werd het vervolg waarin onze kinderen konden groeien.

Van onzekerheid naar vertrouwen

Deze ervaring heeft ons als ouders ook veranderd. Wij leerden loslaten, geloven in het potentieel van onze kinderen, en de waarde van een omgeving die niet alleen beoordeelt, maar ondersteunt. Wij zagen onze jongens groeien van kinderen die zich onzeker voelden over hun plek in de wereld, naar jongeren die weten wat ze kunnen en waar ze naartoe willen.

Verhuizen gaat niet alleen over een ander huis of een nieuwe stad; het gaat over kansen creëren, het ontdekken van talenten, en het omarmen van wat kinderen uniek maakt. Voor ons als ouders was Zweden die kans – en onze kinderen hebben die gegrepen.

Lenard Bouwmeester woont met zijn vrouw en twee zonen in Tingsryd in Zweden en is daar exportmanager.

Meer lezen over Zweden?

• Het leven met kinderen in Zweden lijkt ideaal, tot verwachtingen en realiteit botsen
• Loth (40) in Zweden: ‘Hoe Zweedse moeders fulltime werken en toch minder burn-outs hebben’
• Bas van Brecht (41) over zwangerschap in Zweden: ‘Hier geen geboortekaartjes en geen haast met de naam’
• Loth van Veen (40): ‘Waarom ik in Zweden geen last heb van mom guilt’