Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 09:01

Leestijd: 2 minuten

Lonneke (42): ‘Ik wil dat onze zoon de studie gaat doen die wij voor ogen hebben’

Lonneke en haar man hadden het eigenlijk al jaren een beetje in hun hoofd: hun zoon (17) zou later rechten gaan studeren, net als zijn vader. En misschien, als alles goed zou lopen, ooit het bedrijf overnemen. Alleen denkt hun zoon daar zelf heel anders over.

“Wij hebben altijd een soort toekomstbeeld gehad voor hem. Niet op een dwingende manier bedoeld, maar meer omdat het logisch voelde. Hij is slim, kan goed praten en heeft overzicht. Dus een studie rechten leek ons echt perfect, net als zijn vader. En eerlijk: we zouden het ook prachtig vinden als hij uiteindelijk het bedrijf zou overnemen. Dat is toch iets wat je graag in de familie houdt.

Andere plannen qua studie

Maar hij heeft andere plannen. Hij wil naar de toneelschool. Dat was echt even slikken toen hij dat zei. We hadden eigenlijk iets heel anders in ons hoofd. In het begin dachten we nog: het is een fase. Iets wat wel overwaait, maar dat is niet gebeurd. Hij is er alleen maar zekerder van geworden van die studie. En dat maakt het voor ons lastiger. Want wij zien ook meteen de andere kant: hoe groot is de kans dat je daarvan kunt leven? Je moet echt doorbreken, anders is het gewoon heel onzeker.

We hebben dat ook tegen hem gezegd. Meerdere keren zelfs. Dat we bang zijn dat hij zichzelf iets op de hals haalt waar hij later spijt van krijgt. Dat het gewoon lastig is om daar je brood mee te verdienen. Maar hij wordt dan juist stiller of geïrriteerd en zegt dat wij hem niet begrijpen.

En ergens klopt dat misschien ook wel. Hij voelt dat hij dit wil, wij niet. Alleen als ouder wil je toch ook dat je kind een goede en veilig toekomst heeft. Iets stabiels en iets waar hij echt op kan bouwen.

Op andere gedachten brengen 

Dus ja, we proberen hem nog steeds op andere gedachten te brengen. Niet door te dwingen, maar door te praten en te wijzen op andere opties. We willen hem alleen maar beschermen, ook al ervaart hij het als tegenwerken.

Het is best lastig om los te laten wat je voor je kind hebt bedacht, want in je hoofd zie je al een heel pad voor je en ineens blijkt dat hij een andere weg wil nemen. Een veel onzekerdere weg. Maar goed, uiteindelijk is het zijn leven. Alleen voelt dat makkelijker gezegd dan gedaan.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.