Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 20 feb 2026, 13:37

Leestijd: 3 minuten

Lucia (39): ‘Mijn schoonmoeder heeft met mijn kind (9) een horrorfilm gekeken en sindsdien slaapt hij amper’

Wat een gezellig oppasavondje had moeten zijn, kreeg voor Lucia een vervelend staartje. Haar schoonmoeder keek samen met haar zoon (9) een horrorfilm en sinds die avond is niets meer hetzelfde. “Overdag doet hij stoer, maar ’s avonds zie ik de spanning al opbouwen.” 

“Ik wist dat mijn schoonmoeder van horror houdt. Hoe enger hoe beter. Ze kan echt genieten van bloed, geesten en alles wat ’s nachts uit kasten kruipt. Prima, moet zij weten. Maar mijn zoon is negen. En bovendien een gevoelig kind.

Samen uit eten 

Die avond gingen mijn man en ik voor het eerst in maanden weer eens samen uit eten. Mijn schoonmoeder paste op. Ik bracht mijn zoon nog naar bed in zijn pyjama, gaf hem een kus en zei: ‘Gewoon een rustig avondje met oma, oké?’ Hij knikte.

De volgende ochtend merkte ik meteen dat er iets niet klopte. Hij was stil, hing aan me en wilde niet alleen naar de badkamer. Toen ik vroeg wat er was, zei hij: ‘Oma liet me een enge film kijken.’ Mijn maag draaide zich om.

Blijkbaar had hij beneden op de bank een horrorfilm met haar gekeken: een film met monsters, donkere schaduwen en mensen die op gruwelijke manieren verdwijnen. Hij had meerdere keren aangegeven dat hij het eng vond, vertelde hij me later. En elke keer zei ze: ‘Ach kom op, stel je niet aan. Het is maar een film. Ik keek vroeger ook zulke films met je vader, die zat ook niet te piepen.’ Maar mijn zoon ís zijn vader niet.

Slaapt niet meer normaal 

Sinds die avond slaapt hij niet meer normaal. Hij durft niet meer alleen in het donker te liggen en hij ziet ‘dingen’ in de gang. Hij schrikt wakker van nachtmerries en rent huilend naar onze kamer. Soms kruipt hij bij mij in bed en klemt zich vast alsof hij anders wordt meegenomen.

Overdag doet hij stoer, maar ’s avonds zie ik de spanning al opbouwen. ‘Mama, doe het licht in de gang aan.’ ‘Mama, hoor jij dat ook?’ Het breekt mijn hart. Ik ben boos, écht boos. Hoe kun je als oma niet aanvoelen dat een kind van negen misschien niet zit te wachten op een horrorfilm? En hoe kun je hem wegzetten als aansteller als hij aangeeft dat hij het eng vindt?

Soft 

Toen ik haar ermee confronteerde, haalde ze haar schouders op. ‘Ze moeten niet zo soft worden tegenwoordig.’ Soft? Mijn kind is geen experiment om te kijken hoe stoer hij is. Wat me misschien nog wel het meest raakt, is dat zijn veilige gevoel is aangetast. Zijn kamer was altijd zijn plek. Nu controleert hij eerst onder zijn bed en hij wil dat de deur openblijft. Dat is geen aanstellerij, dat is angst.

Mijn man zit ertussenin. Hij snapt dat zijn moeder fout zat, maar vindt ook dat ik het niet te groot moet maken. ‘Het slijt wel’, zegt hij. Maar hij is niet degene die ’s nachts een trillend kind moet troosten. Hij slaapt er gewoon doorheen. 

Geen enge films zonder overleg

Ik heb mijn schoonmoeder inmiddels duidelijk gezegd dat dit nooit meer mag gebeuren. Geen enge films zonder overleg en al helemaal geen horrorfilms. Maar het vertrouwen heeft een knauw gekregen, want oppassen betekent veiligheid. En dat is precies wat ze hem die avond niet heeft gegeven. Nu probeer ik samen met hem die beelden weer uit zijn hoofd te krijgen. Extra knuffels, verhaaltjes en een nachtlampje aan. Ik hoop maar dat hij snel weer beter slaapt.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

• Raafke (30): ‘Mijn schoonmoeder kust mijn kind op de mond’.
• Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder houdt zich niet aan mijn opvoedregels. Kan ik dat van haar eisen?’
• Leonoor (36): ‘Mijn schoonmoeder en moeder strijden om de beste oma te zijn’ 
• Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder geeft mijn kind veel minder cadeaus dan haar andere kleinkind, zeg ik er wat van?’