Sophie Rietmulder Ouderschap Bijgewerkt: gisteren, 14:48

Leestijd: 4 minuten

Meester Binic leert kleuters Chinees en ziet verrassende effecten op motivatie

Chinees op de basisschool klinkt niet direct voor de hand liggend. Toch is het precies wat kleutermeester en hoogbegaafdheidscoach Binic Vreugde (59) doet op de Christelijke Basisschool Mozaïek in Rotterdam Nieuwe-Westen. Al 38 jaar staat hij voor de klas. Wat begon als een zoektocht naar meer uitdaging voor zijn plusklas, waar hij kinderen lesgeeft die meer uitdaging nodig hebben, groeide uit tot een onverwacht succes: kleuters en basisschoolleerlingen die met trots Chinese karakters schrijven en er zelfs mee rekenen.

Binic: “Ik heb al heel veel gedaan in het onderwijs. Na een burn-out in het voortgezet onderwijs gaf een nieuwe start bij een kleutergroep mij nieuwe energie. Ik bied leerlingen ruimte om zichzelf te zijn en kijk wat ieder kind individueel nodig heeft. Met 23 leerlingen en een geweldige onderwijsassistent lukt dat ook echt.

Afgelopen najaar heb ik de opleiding tot hoogbegaafdheidscoach gevolgd. Daar leerde ik het verschil tussen wat ze ‘makkieland’ en ‘lefland’ noemen. In makkieland worden kinderen niet genoeg uitgedaagd, alles gaat vanzelf. In lefland begint het echte leren, daar waar het schuurt.”

Plusklaskinderen leren Chinees

“Ik begeleid plusklaskinderen van groep 2 tot en met 8. Eerder probeerde ik Spaans met ze, maar dat was eigenlijk te makkelijk. De letters zien er hetzelfde uit als in het Nederlands. Toen dacht ik: wat als we met symbolen gaan werken? Dat vonden ze fantastisch. Eerst bij rekenen, en daarna wilde ik ze nog meer prikkelen in die klank-letterkoppeling.

Zo introduceerde ik Chinees. Ik begeleid de kinderen eens in de veertien dagen en ze waren meteen super enthousiast. Ze begonnen zelf karakters na te tekenen en voor we het wisten zaten we er middenin. Dat werd dé uitdaging binnen de plusklas.”

Chinees rekenen

“We zijn nu bezig met Chinees rekenen. Ze kennen de karakters van 1 tot en met 10 en maken er sommetjes mee. De jongste kinderen werken met sommen onder de 20, in de middenbouw oefenen ze bijvoorbeeld de tafel van 9 en in de bovenbouw gaan ze verder met grotere getallen. Het mooie is: ze zijn zó trots. Je ziet het aan hun ogen. Het is moeilijk, maar ze zijn helemaal voldaan. Aan het eind van zo’n les verkondigen ze trots: ‘We hebben Chinees geleerd!’

Elke leeftijd leert anders. Kleuters leren bijvoorbeeld vooral handelend. Denk aan puzzels: ze blijven bezig, ze ontdekken al doende. Die manier van werken neem ik ook mee in de plusklas. Soms lopen kinderen tegen een grens aan. Een collega zei ooit tegen mij: leren moet schuren. Dat vind ik prachtig. Je moet uit je comfortzone komen om te groeien.

Sommige kinderen haken even af. Dan ga ik naast ze zitten en vraag: wat zou je kunnen doen om verder te komen? Ik geef een steuntje in de rug richting de volgende fase van hun leerproces.”

Kunnen alle kinderen een taal als Chinees leren?

“Alle kinderen kunnen dit leren, maar het gaat niet alleen om het kunnen. De plusklas noem ik ook wel de ‘ploeterklas’. Hoogbegaafde kinderen leren anders. Voor hen is het vaak juist moeilijker, omdat ze gewend zijn dat alles vanzelf gaat. Sociaal-emotioneel kan dat best ingewikkeld zijn. Als je altijd in makkieland zit, leer je niet omgaan met falen.

Ik wil ieder kind dan ook uitdagen om door te zetten. Dat is een levensles. Ik zie hoe puur kinderen zijn en hoe ver ze kunnen komen als je een veilige omgeving creëert. Ik had een jongen uit groep 1 die zijn vinger opstak en ineens een oplossing gaf voor een vraagstuk uit groep 3. De hele klas begon te klappen. Dat is prachtig. Iedereen leert op zijn eigen manier.”

Motivatie en zelfvertrouwen

Als iets lukt, zoals hij de Chinees-les, merk ik meer motivatie en zelfvertrouwen. Ik had een leerling die overal vol zelfvertrouwen in was. Hij kon alles. Tot hij merkte dat het tekenen van karakters lastig was door de fijne motoriek. Ik vond het zó knap dat hij kon aangeven: dit vind ik moeilijk. Dat is groei.

Ik hoop dat deze lessen meer zelfverzekerdheid met zich meebrengen. Dat kinderen vertrouwen krijgen in hun eigen leerproces. En voor mij als docent is het een reminder om altijd alert te zijn op waar een kind zit in dat proces. En als ik zie hoe die kinderen stralen wanneer ze zeggen dat ze Chinees hebben geleerd, dan weet ik: dit is lefland. Hier gebeurt het.”

Binic deelt meer over zijn bijzondere lessen op zijn LinkedIn-pagina.