Sophie Rietmulder Kinderwens vandaag, 13:04

Leestijd: 4 minuten

Naomi (31) heeft een draagmoeder nodig, maar mag daar niet om vragen: ‘De meest logische oplossing is verboden’

Naomi Meertens (31) ontdekte op haar achttiende dat ze geboren is zonder baarmoeder door het MRKH-syndroom. Hoewel ze gezond is en zich verder goed voelt, heeft de diagnose grote gevolgen voor haar toekomst: ze kan zelf geen kinderen dragen. Een draagmoeder zou een oplossing kunnen zijn, maar in Nederland mag ze daar officieel niet om vragen. Daarom vertelt Naomi openlijk haar verhaal.

Nog steeds niet ongesteld

“Op mijn achttiende werd ik nog steeds niet ongesteld. Rond die leeftijd vindt de huisarts het normaal om te onderzoeken waarom je nog niet menstrueert. Na een aantal onderzoeken, waaronder een MRI-scan, bleek dat ik het syndroom van MRKH heb. Het MRKH-syndroom (voluit: Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser-syndroom) is een aangeboren aandoening waarbij een meisje zonder of met een onderontwikkelde baarmoeder en vaak ook zonder volledig ontwikkelde vagina wordt geboren.

Mijn moeder was bij de gynaecoloog aanwezig toen ik het hoorde. Mijn eerste reactie was eigenlijk niet direct negatief; ik dacht vooral: ‘Chill, ik word niet ongesteld.’ Op dat moment zag ik vooral de voordelen, zoals geen maandelijkse menstruatieproblemen. Mijn moeder had er meer moeite mee; zij vroeg zich af of zij iets verkeerd had gedaan, omdat de nieren, baarmoeder en vagina in de vroege zwangerschap worden aangelegd. Bij mij was daar iets misgegaan.

Geen schaamte

Mijn openheid over mijn aandoening is eigenlijk nooit veranderd. Ik ben van nature erg sociaal en heb me nooit geschaamd over waar ik aan lijd. Daarom ben ik altijd eerlijk en open geweest, zowel bij familie, vriendinnen als collega’s. Ik ben gezond en voel me verder een normale vrouw, dus voor mij is het geen negatief iets. Sterker nog, ik probeer mijn anders-zijn als iets moois te zien.

Ik ben nooit gestopt met mijn kinderwens. Omdat het in Nederland zo lastig is om een draagmoeder te vinden, wilde ik op tijd starten met het vooronderzoek. Toen ik nog met mijn vorige partner samen was, zijn we begonnen met onderzoeken of het mogelijk was om mijn eitjes in te vriezen. Dit onderzoek doe ik nu jaarlijks, zodat de kwaliteit van mijn eicellen goed in de gaten kan worden gehouden. Pas wanneer de kwaliteit minder wordt, laat ik ze invriezen. Op deze manier houd ik de kosten ook beheersbaar.

Een draagmoeder is de ideale oplossing

Een draagmoeder met mijn eigen eitje zou voor mij de ideale oplossing zijn. Het idee om een genetisch eigen kind te hebben, betekent ontzettend veel voor me. Het geeft me het gevoel dat ik toch een stukje van mezelf kan doorgeven, en het voelt als een manier om mijn kinderwens op een heel persoonlijke manier te vervullen. Het zou een droom zijn om een kind te hebben dat biologisch met mij verbonden is, ook al kan ik het zelf niet dragen.

Maar het vinden van een draagmoeder in Nederland is ontzettend ingewikkeld. De regels zijn megastreng. Je mag geen oproep plaatsen en iemand mag zich ook niet vrijwillig aanbieden. Dat maakt het vinden van een draagmoeder erg lastig. Daarom ben ik er juist zo open over. Hoe meer mensen mijn situatie kennen, hoe groter de kans dat iemand bereid is te helpen.

Een grote uitdaging

Dat je eigenlijk geen oproep mag doen om een draagmoeder te vinden, voelt soms erg frustrerend. Je weet dat er mensen zouden zijn die misschien willen helpen, maar dat het wettelijk niet mag, maakt het een grote uitdaging. Het voelt alsof een van de meest voor de hand liggende oplossingen praktisch wordt afgesloten.

De hoop om moeder te worden blijft altijd aanwezig. Natuurlijk zijn er momenten van onzekerheid, wanneer het proces ingewikkeld lijkt of er weer obstakels opduiken. Maar het verlangen om moeder te worden is sterk genoeg om me te blijven motiveren en te zoeken naar mogelijkheden. Tegelijk blijf ik realistisch en weet ik dat het helaas misschien nooit gaat gebeuren.

Blik in de toekomst

Als de wet in de toekomst verandert en het makkelijker wordt om een draagmoeder te vinden, zou dat een wereld van verschil zijn. Het zou het proces toegankelijker en realistischer maken en me dichter bij mijn kinderwens brengen. Het idee dat er meer mogelijkheden zouden zijn, geeft hoop en een gevoel van vrijheid om mijn gezin op een manier te kunnen opbouwen die nu nog zo complex is.”

Naomi blijft zoeken naar een manier om moeder te mogen worden. Je kunt haar reis volgen via Instagram.