Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 12 feb 2026, 15:49

Leestijd: 3 minuten

Pippa (14): ‘Ik vind het erg dat mijn vader mij nooit ziet zonder dat zijn vriendin erbij is’

De ouders van Pippa zijn inmiddels drie jaar uit elkaar, maar het gemis voelt voor haar nog altijd groot. Ze ziet haar vader maar één weekend in de twee weken en juist die schaarse tijd wil ze eigenlijk alleen met hem doorbrengen. Toch lijkt dat er nooit meer van te komen sinds hij een nieuwe vriendin heeft. “Zij ziet hem elke dag. Ik zie hem maar één keer in de twee weken.”

“Ik weet nog precies hoe het voelde toen mijn ouders vertelden dat ze gingen scheiden. Alsof iemand de grond onder mijn voeten vandaan trok. Mijn vriendinnen, die ook gescheiden ouders hebben, zeiden dat het na een tijdje beter zou worden, dat je eraan went. Maar eerlijk? Sommige dingen wennen nooit. Bijvoorbeeld dat je vader niet meer gewoon thuis is als je uit school komt.

Een afspraak

Ik woon vooral bij mijn moeder en ga één weekend in de twee weken naar mijn vader. Doordeweeks lukt het niet, zegt hij, omdat hij zo druk is met werk. Dat snap ik ergens wel, maar daardoor voelt het soms alsof ik in zijn agenda moet worden ingepland. Alsof ik een afspraak ben.

Sinds een jaar heeft hij een nieuwe vriendin, Amber. En begrijp me niet verkeerd: ik vind het echt fijn dat hij gelukkig is. Na de scheiding was hij vaak stil en een beetje verdrietig, dus toen hij haar ontmoette, leek hij weer op te bloeien. In het begin deed ik ook heel erg mijn best om haar leuk te vinden. Ik dacht: als zij hem blij maakt, dan moet ik haar een kans geven. Alleen… ze is er altijd.

Ze is er altijd 

En met altijd bedoel ik ook echt áltijd. Als ik aankom op vrijdagavond zit Amber al op de bank. Als we gaan eten, eet zij mee. Als we een film kijken, zit ze tussen ons in. Zelfs als we de hond uitlaten, loopt ze mee. Het klinkt misschien ondankbaar, maar soms wil ik gewoon even mijn vader voor mezelf. Gewoon wij samen, zoals vroeger.

Het ergste vind ik dat hij het zelf niet lijkt te merken. Laatst vroeg ik voorzichtig of we misschien een keer samen iets konden doen. Gewoon naar de stad of een ijsje halen. Hij zei: ‘Ja hoor, gezellig! Dan vragen we meteen of Amber ook meegaat.’ Volgens mij snapte hij totaal niet wat ik bedoelde.

Jaloers op nieuwe vriendin

Ik heb het echt geprobeerd te zeggen. Dat ik hem bijna nooit zie en dat ik het jammer vind dat we nooit meer met z’n tweeën zijn. Hij lachte een beetje en zei dat we toch samen waren, alleen ‘met z’n drieën erbij’. Maar dat is niet hetzelfde. Zij ziet hem elke dag. Ik zie hem maar één keer in de twee weken.

Op een gegeven moment heb ik het tegen mijn moeder verteld. Ik moest huilen en zei dat het voelde alsof ik mijn vader een beetje kwijt was. Mam heeft hem erover gebeld, maar dat liep niet goed af. Hij dacht meteen dat mijn moeder jaloers was op zijn nieuwe vriendin, terwijl dat natuurlijk echt niet het geval is.

Niet moeten concurreren

Soms fantaseer ik over een dag waarop hij me ophaalt en zegt: ‘Vandaag ben jij en ik. Wat wil je doen?’ Zonder dat Amber erbij is. Gewoon samen pannenkoeken eten, door de stad slenteren of een stomme actiefilm kijken waar we allebei om moeten lachen. Ik wil hem niet afpakken van zijn vriendin. Echt niet, maar ik wil ook niet het gevoel hebben dat ik moet concurreren om tijd met mijn eigen vader. Het doet gewoon pijn dat hij dat zelf niet lijkt te zien.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.