Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag
Leestijd: 3 minuten

Ramona (41): ‘Mijn schoonmoeder geeft mijn kinderen nooit groenten of fruit’

Door de onregelmatige diensten van Ramona en haar man zijn hun kinderen van 7 en 5 vaak bij hun oma. Daar is Ramona in de basis ontzettend dankbaar voor, zonder haar schoonmoeder zouden ze het simpelweg niet redden. Toch zit er iets dwars wat steeds groter wordt: wat haar kinderen daar te eten krijgen. 

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

“Laat ik vooropstellen: ik ben echt blij met mijn schoonmoeder. Ze staat altijd klaar, past vaak op en de kinderen zijn dol op haar. Zonder haar zouden we een groot probleem hebben met werk en opvang. Maar er is één ding waar ik me echt aan erger, en dat is wat ze de kinderen te eten geeft.

Alle regels verdwijnen 

Als ze daar zijn, lijkt het wel alsof alle regels verdwijnen. Pasta met een halve fles ketchup erdoorheen, pizza, patat en roomijs… het komt allemaal voorbij. En dan niet af en toe, maar gewoon standaard. Groenten of fruit? Dat zie je daar gewoon niet. Nooit. Geen komkommer, geen appel, helemaal niets.

Ik merk het meteen als ze thuiskomen. Dan hebben ze energie voor tien, maar zijn ze ook sneller moe en chagrijnig. En als ik dan zeg: ‘We gaan even wat groenten eten’, krijg ik meteen commentaar. ‘Bij oma hoeven we dat niet.’ Ja, lekker dan. Dan sta ik weer de strenge moeder te zijn terwijl daar alles mag.

Aangekaart 

Ik heb het al een paar keer geprobeerd aan te kaarten. Dat ik het fijn zou vinden als ze ook wat gezonds eten daar, maar dat wordt eigenlijk meteen weggewuifd. Dan zegt ze dingen als: ‘Daar zitten die kinderen toch helemaal niet op te wachten?’ of ‘Ik vind dat zelf ook helemaal niet lekker.’ En dan houdt het gesprek eigenlijk al op.

Dat vind ik lastig, want aan de ene kant wil ik haar niet tegen me in het harnas jagen. Ze helpt ons enorm en ik wil de relatie goed houden. Maar aan de andere kant: het zijn wel mijn kinderen. Ik wil gewoon dat ze een beetje gezond eten, ook als ze niet thuis zijn. Dat lijkt me toch niet te veel gevraagd.

Loslaten of niet

Soms denk ik: moet ik het dan maar loslaten? Maar tegelijkertijd voelt het niet goed. Het gaat me niet eens om perfect eten, echt niet. Een keer iets ongezonds, prima, maar dit is gewoon structureel. En dat maakt het misschien nog wel het meest frustrerende van alles.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.