Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 5 feb 2026, 14:58

Leestijd: 3 minuten

Rolf (40): ‘Mijn ex dacht dat ze mij wel even uit het leven van onze kinderen kon wissen’

Rolf is vader van een tweeling van acht jaar. Sinds twee jaar probeert zijn ex een nieuw leven op te bouwen met haar nieuwe vriend en dat gaat niet zonder slag of stoot. “Ze doet alsof haar nieuwe vriend de vader is van onze kinderen. Het is alsof ik er niet meer toe doe, maar dat laat ik niet gebeuren”, zegt hij.

“Toen mijn ex en ik nog samen waren, werkte ik altijd keihard zodat zij niet hoefde te werken en bij de kinderen kon blijven. Ik wilde dat ze zich geen zorgen hoefde te maken over geld, dat ze volop tijd kon hebben met onze kinderen. Maar ze vond dat ik teveel werkte, dat ik niet genoeg aanwezig was, en toen ging ze vreemd. Met die man is ze nu en ze lijkt soms te vergeten dat wij ook een gezin hadden.

Uit het leven van de kinderen weren

Vanaf het moment dat ze uit elkaar wilde, begon mijn ex alles te doen om mij uit het leven van mijn kinderen te weren. Het begon subtiel, maar al snel werd het duidelijk. Vakanties die ze ‘per ongeluk’ dubbel boekte zodat ze niet met mij meekonden, activiteiten waar ik met de kinderen naartoe wilde, plotseling afzeggen of de telefoon niet opnemen. Als ik voor de deur stond, deed ze niet open. Het voelde alsof ik constant tegen een muur van tegenwerking aanliep, terwijl ik alleen maar bij mijn kinderen wilde zijn.

Het is frustrerend, verdrietig en soms voel ik me machteloos. Toch is opgeven geen optie. Ik wil er zijn voor mijn kinderen, ik wil mijn rol als vader niet verliezen. Dus ik vecht. Ik plan mijn tijd zorgvuldig, bel, mail en regel alles wat nodig is. Ik probeer rustig te blijven, maar soms is dat bijna onmogelijk. Alles draait nu om mijn kinderen en ik wil dat ze voelen dat ik er altijd voor ze ben, ongeacht wat hun moeder doet.

Uitgeput 

Het is zwaar, echt zwaar. Soms voel ik me uitgeput, emotioneel en boos. Soms huil ik mezelf zelfs in slaap. Maar elke keer als ik ze zie lachen, als ze me vertellen over hun dag of gewoon naast me zitten, weet ik waarom ik dit doe. Het is niet alleen een strijd om hun tijd, maar ook een strijd om hun vertrouwen en hun zekerheid dat ik er ben, dat ik hun vader ben en blijf. Dat laat ik niemand, ook haar nieuwe vriend niet, veranderen.

Het is een lange strijd en ik weet niet hoe lang het nog zal duren. Maar één ding is zeker: ik geef niet op. Mijn kinderen zijn mijn prioriteit. Ik blijf vechten, elke dag opnieuw, want dat zijn zij meer dan waard. Als ze later terugkijken, wil ik dat ze weten dat hun vader altijd aan hun zijde stond, ongeacht de obstakels of de keuzes van anderen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.