Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Vandaag, 13:02

Leestijd: 3 minuten

Ronald (45): ‘Ik heb mijn kinderen ziek gemeld omdat ík geen zin had in de sportdag’ 

Op de school van de kinderen van Ronald wordt het twee keer per jaar een sportdag georganiseerd, waar ook ouders bij moeten helpen. Toen het Ronald zijn beurt was, had hij daar helemaal geen zin in. “Ik dacht: dit ga ík dus niet doen.”

“Ik voel me er ergens een beetje schuldig over, maar ook weer niet genoeg om het nooit meer te doen. De school van mijn kinderen organiseert twee keer per jaar een sportdag. Eentje in het najaar en eentje in de lente. En elke keer verwachten ze weer dat ouders komen helpen. Je kunt niet weigeren zonder asociaal over te komen, dus ja… ik stond op de lijst.

Niet heel enthousiast 

Maar ik had er al nul zin in nog vóór die dag was aangebroken. Het idee dat ik de hele ochtend ergens op een nat grasveld pionnen moest rechtzetten of kinderen moest aanmoedigen die geen idee hebben naar welke kant ze moeten rennen… daar werd ik niet heel enthousiast van, laat ik het zo zeggen. En toen ik de ochtend van de sportdag naar buiten keek en zag dat het met bakken uit de hemel kwam? Toen dacht ik: dit ga ík dus niet doen.

Ik heb mijn kinderen ziek gemeld. Niet omdat ze ziek waren, maar omdat ík er geen zin in had. En ik heb mezelf ook maar meteen ziek gemeld. Ik heb door de telefoon nog even mijn schorste stemmetje opgezet, om het geloofwaardig te maken. De juf reageerde heel begripvol. Tja… soms moet je ook gewoon even aan jezelf denken, toch?

Binnen met warme chocomel

Mijn kinderen vonden het eigenlijk wel best. Ze zaten lekker binnen met warme chocomel en een film. Ik denk niet dat ze het erg vonden dat ze niet door de regen hoefden te sprinten voor een zakje rozijnen als beloning. En ik? Ik zat op de bank, onder een dekentje, precies waar ik hoorde.

Toch weet ik dat ik er niet voorgoed onderuit komt. Nu moet ik natuurlijk in het voorjaar wél meehelpen. Maar goed, eind van de lente is het hopelijk beter weer. Als ik dan in de zon sta met een koffie in mijn hand, vind ik het misschien allemaal nét iets dragelijker.

Of ik het nog en keer zou doen? Laten we zeggen: áls de volgende sportdag weer wordt gehouden als het regent, dan meld ik ons misschien weer een beetje ‘ziek’. Niemand wil toch verplicht natregenen voor een estafette met sponsjes?”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.