Stiefexpert Marieke Jansen: ‘Waarom je je als bonusouder geen ‘moeder’ hoeft te voelen’
Onlangs kreeg Marieke de volgende vraag van Marianne (42): “Ik woon al een paar jaar samen met mijn partner en zijn twee kinderen. Maar eerlijk gezegd voel ik me helemaal geen bonusmoeder of stiefmoeder. Ik voel me meer de vriendin van hun vader. Soms vraag ik me af of dat erg is. Hoor ik me niet meer als een soort moeder te voelen?”
“Ik zorg natuurlijk wel voor ze als ze hier zijn. Ik kook, ik breng ze naar sport en help soms met huiswerk. Maar diep vanbinnen voel ik niet dat moedergevoel waar iedereen het over heeft. Het voelt eerder alsof we gewoon samen in één huis wonen. Soms denk ik: doe ik iets verkeerd? Of hoort dit er gewoon bij in een samengesteld gezin?”
Het antwoord van stiefexpert Marieke Jansen
Veel bonusmoeders denken dit, maar durven het bijna niet hardop te zeggen: ik voel me helemaal geen moeder voor deze kinderen. En dat kan behoorlijk verwarrend zijn. Want overal hoor je dat een stiefgezin “ook gewoon een gezin kan zijn” en dat liefde vanzelf groeit. Daardoor ontstaat het idee dat je je op een gegeven moment ook echt moederachtig zou moeten voelen. Maar zo werkt het in de praktijk lang niet altijd.
In een samengesteld gezin begin je niet vanaf nul
In een kerngezin ontstaat de ouder-kindrelatie vaak vanaf het begin. Je groeit als ouder samen met je kind in die rol. In een samengesteld gezin stap je als volwassene in een relatie die al lang bestaat. De band tussen ouder en kind is er al en jij komt daar later bij. Dat betekent dat jouw plek automatisch anders is. Veel bonusouders leggen zichzelf onbewust een enorme druk op. Ze denken dat ze zich als een soort extra ouder moeten voelen of dat ze dezelfde gevoelens moeten hebben als een biologische ouder. Maar dat is een onrealistische verwachting.
Waarom kinderen geen nieuwe moeder nodig hebben
Kinderen hebben namelijk al een moeder en een vader. Wat ze van een bonusouder vaak vooral nodig hebben, is niet een nieuwe ouder, maar een betrouwbare volwassene in hun leven. Iemand die er is. Iemand die betrokken is. Maar niet iemand die per se de moederrol overneemt. Daarom is het helemaal niet vreemd dat jij je eerder de partner van hun vader voelt dan hun moeder. Sterker nog: voor veel bonusouders is dat een veel gezondere plek.
Minder druk op jezelf geeft meer ruimte voor een band
Wanneer je niet probeert om een tweede moeder te zijn, ontstaat er vaak meer ontspanning in de relatie met de kinderen. Je kunt dan gewoon jezelf zijn, zonder dat je steeds het gevoel hebt dat je een rol moet vervullen. En vanuit die ontspannen basis kan er juist wél een band groeien. Soms wordt die band heel hecht. Soms blijft die wat meer op afstand. En beide is normaal in een samengesteld gezin.
Hoe je een gezonde rol kunt spelen zonder je ‘moeder’ te voelen
Wat vaak helpt, is om jezelf niet steeds te vergelijken met een ouder. Jij hebt een andere rol. Je bent geen vervanger, maar een aanvulling in het gezin. Hoe minder druk je jezelf oplegt om een bepaald gevoel te moeten hebben, hoe meer ruimte er ontstaat om een eigen, natuurlijke relatie met de kinderen op te bouwen. En juist daar ontstaat vaak de meest ontspannen dynamiek in een stiefgezin.
Tot slot
Een bonusouder hoeft geen tweede moeder te worden om waardevol te zijn in het gezin. Het is geen voorwaarde voor een goed functionerend samengesteld gezin.
Samengevat:
- Je een betrouwbare volwassene bent voor de kinderen
- Je de relatie met de kinderen de tijd geeft om te groeien
- Je jezelf niet dwingt in een rol die niet bij je past
- Je partner de primaire ouderrol blijft houden
In 2024 eindigden 25.386 huwelijken in een scheiding. Daarom staat stiefexpert Marieke Jansen wekelijks stil bij de uitdagingen van gescheiden ouders en hun (samengestelde) gezin.