Ruth Smeets Kinderen vandaag, 09:01

Leestijd: 5 minuten

Opvoeden tussen 2 culturen: ‘Het is een constante zoektocht naar balans’

Opvoeden tussen twee culturen: hoe doe je dat? Voor ouders die zelf opgroeiden tussen twee werelden, is het vaak een zoektocht. Aysegül Goudkuil (30) heeft een dochtertje van twee jaar oud en voedt haar op met zowel de Nederlandse als de Turkse cultuur.

“Op jonge leeftijd voelde ik al dat ik bewoog tussen twee werelden. Ik werd in Nederland geboren en getogen, mijn ouders zijn Turks. Thuis kreeg ik een traditionele Turkse opvoeding. De nadruk lag op respect, luisteren en rekening houden met familie. We vierden onze religieuze feestdagen, maar mijn ouders lieten me vrij om ook op school deel te nemen aan feesten. Voor mij was het vaak dubbel feest.

Wel zag ik op school en bij vriendinnen dat er meer vrijheid was en dat kinderen makkelijker hun eigen mening gaven. Ik vond dat mijn vriendinnen meer mochten dan ik, bijvoorbeeld met logeren of feestjes. Hierin vond ik mijn eigen weg, zonder mijn normen en waarden los te laten.

Verrijking

Inmiddels zie ik de combinatie van culturen uit mijn jeugd als iets waardevols. Het maakte me flexibel en leerde me aanpassen aan verschillende situaties. Ik kreeg zowel de Turkse warmte en verbondenheid mee als de Nederlandse zelfstandigheid en openheid. Dat voelt als een verrijking.

Tegengestelde belangen

Deze positieve gevoelens waren er niet altijd. Sinds 2017 heb ik een relatie met mijn Nederlandse partner, maar thuis kon ik dit pas vertellen toen we ons in maart 2023 verloofden. Mijn vader was tegen ons huwelijk. Hij stond erop dat ik zou trouwen met een Turkse man, met onze normen en waarden. Vanuit zijn overtuiging verwachtte hij dat ik zijn advies serieus zou nemen, mijn keuze zou heroverwegen en uit respect naar hem zou luisteren.

Na lang nadenken koos ik voor mijn eigen geluk. Binnen drie maanden plande ik mijn bruiloft. Mijn vader heb ik sindsdien niet meer gesproken. Tegelijkertijd ben ik ontzettend gelukkig met mijn man. Hierdoor zie ik dat er binnen twee culturen sprake kan zijn van tegengestelde belangen.

Verwerking

Het lukte me lange tijd niet om dit conflict een plek te geven. Ik was in strijd met mezelf, tussen twee culturen, en wist niet hoe ik dit kon verwerken. Tot een psycholoog uitlegde dat ik binnen de Nederlandse cultuur heb gekozen voor mijn zelfontplooiing, terwijl mijn vader binnen zijn cultuur heeft gedaan wat goed voor hem is. In de Turkse cultuur gaan familie en respect boven alles. In zijn ogen deed hij wat juist is voor hem.

Ruimte voor eigen keuzes

Inmiddels ben ik zelf moeder van een dochtertje van twee. Mijn man en ik vinden het belangrijk dat ze zich vrij voelt om zichzelf te zijn en haar mening te geven. Ik stel haar veel vragen en geef simpele keuzes: welke schoenen wil je vandaag aan en wat wil je eten?

Juist vanwege mijn eigen opvoeding geef ik haar ruimte om haar mening te uiten. Ik wil dat ze zich gehoord voelt. Dat is iets wat ik zelf minder heb ervaren en waarvan ik nu denk: dat kan anders.

Opvoeden met twee culturen

Tegelijkertijd vind ik het belangrijk dat onze dochter de waarde van familie, betrokkenheid en gastvrijheid meekrijgt: samen eten, aandacht hebben voor anderen en respect tonen naar ouderen. Ook vieren we momenten zoals Suikerfeest en praten we over wat dat betekent. Zo groeit ze vanzelf op met de Turkse cultuur.

Taal vormt een knelpunt. We kozen er bewust voor om onze dochter Nederlandstalig op te voeden, zodat mijn man haar altijd begrijpt. Mijn familie vindt het lastig dat ze geen Turks spreekt. Zeker omdat haar nichtje wél Turks praat en verstaat.

Het blijft zoeken naar balans: wat neem je mee en wat laat je los? En ook: hoe zorg je dat je kind zich niet ‘tussen twee culturen’ voelt, maar juist sterk in beide? Dat vraagt om bewuste keuzes.

Verschillen

Dat mijn partner en ik een andere culturele achtergrond hebben, blijkt soms wel wanneer we worden uitgenodigd voor familiegelegenheden. Als we naar een etentje gaan, kiest hij er vooraf soms bewust voor om ook tijd alleen door te brengen. Voor mij voelt dat als een taboe vanuit de Turkse cultuur, terwijl hij gewend is om soms voor zichzelf te kiezen. Dat moet volgens hem gewoon kunnen.

Met mijn schoonfamilie vieren we Kerstmis, Sinterklaas en Pasen. Mijn man is gewend aan een kerstboom in huis, maar dat is voor mijn familie echt not done. Zij vinden dit een symbool van het christendom, terwijl het voor ons gewoon voelt als een toevoeging aan een gezellige sfeer in huis. Een tijdlang zochten we naar wat goed voelt. Afgelopen kerst kozen we voor een verlichtingsboom. Dat lijkt de beste tussenweg.

Twee culturen komen samen

Heel mooi en waardevol was de ontmoeting tussen onze families in Turkije afgelopen zomer. Ik nam mijn schoonfamilie mee, zodat ze mijn cultuur konden proeven en ervaren. Wat betreft eten zit het ook meer dan goed: mijn man zegt vaak dat hij de Turkse keuken meer waardeert dan Hollandse pot. Steker nog, zijn top drie lievelingsmaaltijden bestaat alleen uit Turkse gerechten.

Over de opvoeding zitten we grotendeels op één lijn. We praten altijd open, proberen elkaar te begrijpen en zoeken naar een middenweg waarbij we ons allebei goed voelen.

Het beste van twee werelden

Onze dochter krijgt het beste mee van twee werelden. Ze leert open te staan voor verschillen, respect te hebben voor anderen en zichzelf beter te begrijpen. Dat vind ik ontzettend waardevol.

Als ze later terugkijkt op haar jeugd, hoop ik dat ze zich rijk voelt door beide culturen. Dat ze de warmte en verbondenheid voelt van de Turkse kant, en de zelfstandigheid en vrijheid van de Nederlandse kant. En vooral dat ze zichzelf mag zijn, met alles wat daarbij hoort.”