Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Vandaag, 09:01

Leestijd: 3 minuten

Xander (38): ‘Mijn weekenden zijn voor feestjes en daten, niet voor mijn kinderen’

Twee jaar na zijn scheiding kiest Xander bewust voor zichzelf. Zijn ex heeft haar leven alweer op de rit met een nieuwe partner en Xander doet dat op zijn eigen manier. Doordeweeks heeft hij tijd voor zijn kinderen, de weekenden zijn voor hem. “Ik ben betrokken en ik ben er als het nodig is. Alleen niet op de manier die anderen misschien verwachten”, zegt hij.

“Laat ik maar meteen eerlijk zijn: mijn weekenden zijn niet voor mijn kinderen. Die zijn voor feestjes, daten en doen waar ik zelf zin in heb. Dat klinkt misschien hard, maar na alles wat er is gebeurd, moet ik voor mezelf kiezen. 

Kapot van scheiding 

Twee jaar geleden ben ik gescheiden en dat heeft me echt onderuit gehaald. Niet een beetje. Volledig. Mijn ex was degene die wilde scheiden, zij wilde ‘meer uit het leven halen’ en is inmiddels alweer een jaar samen met een nieuwe vriend. Zij is doorgegaan. Ik bleef achter.

In het begin was ik kapot. Ik deed alles om het nog een beetje te redden, om het gezin bij elkaar te houden. Dat is niet gelukt. En ja, ik heb me lang schuldig gevoeld. Naar mijn kinderen, maar ook naar mezelf. Ik had het gevoel dat ik had gefaald. Dat ik ineens ‘die vader’ was die in een leeg huis zat terwijl zijn gezin verder leefde.

Niet mezelf blijven straffen  

Op een gegeven moment was ik dat gevoel zat. Ik dacht: zij heeft een nieuw leven, waarom zou ik mezelf dan blijven straffen? Waarom zou ik elk weekend thuis zitten, braaf doen, terwijl zij met haar nieuwe vriend op de bank zit alsof ik nooit heb bestaan? Nee. Dat ga ik niet doen.

Mijn kinderen zie ik doordeweeks. Ik haal ze op woensdagmiddag van school, we gaan samen naar voetbaltraining, we eten pannenkoeken of halen patat. Dan ben ik er écht. Dan leg ik mijn telefoon weg, luister ik naar hun verhalen en ben ik gewoon hun vader. Dat voelt goed. Dat is mijn tijd met mijn kinderen.

Voor mezelf zorgen

Maar in de weekenden? Dan wil ik leven. Dan wil ik uitgaan, daten, slapen tot 11.00 uur als ik dat wil, spontaan een weekendje weg of tot diep in de nacht in een club staan. Ik ben 38, geen 68. Ik heb jarenlang in een relatie gezeten waarin alles draaide om anderen. Nu ga ik voor mezelf zorgen.

Mijn ex vindt er natuurlijk wat van. Ze zegt dat ik meer mijn verantwoordelijkheid moet nemen, ook in de weekenden. Maar zij vergeet één ding: zij koos ervoor om weg te gaan. Zij koos voor een nieuw leven. En nu ik datzelfde doe, is het ineens een probleem. Dat voelt niet eerlijk.

Geen slechte vader 

Ik ben geen slechte vader. Dat weiger ik te geloven. Ik zorg voor mijn kinderen, ik ben betrokken en ik ben er als het nodig is. Alleen niet op de manier die anderen misschien verwachten. Ik wil geen uitgebluste weekendvader zijn die met tegenzin een knutselmiddag zit uit te zitten terwijl hij liever ergens anders is. Daar hebben mijn kinderen ook niks aan.

Misschien verandert dit ooit. Misschien wil ik over een paar jaar wel elk weekend samen zijn, spelletjes doen en uitslapen met z’n allen op de bank. Maar nu niet. Nu wil ik eerst weer Xander zijn.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.