Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Walter (49): ‘Ik kijk op tegen mijn eerste zomervakantie alleen met de kinderen’

Het ging al langere tijd niet goed tussen Walter en zijn vrouw, maar nu alles officieel voorbij is, voelt vooral de praktische kant ineens zwaar. Zeker nu de zomervakantie eraan komt en hij voor het eerst drie weken alleen verantwoordelijk is voor zijn twee kinderen van 8 en 6.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Na kerst zijn we mijn vrouw en ik uit elkaar gegaan. Dat was niet uit het niets, we zaten er al langer tegenaan te hikken. Toch is het alsnog een enorme verandering. En nu komt dus dat eerste echte moment dat ik het alleen moet doen: de zomervakantie.

Opzien tegen zomervakantie 

De regeling is dat de kinderen drie weken bij mijn ex zijn en daarna drie weken bij mij. En eerlijk? Ik zie daar best tegenop. Niet omdat ik mijn kinderen niet wil hebben, helemaal niet. Ik hou van ze. Maar het idee dat ik drie weken lang 24/7 alleen voor ze zorgen, zonder iemand die even kan overnemen of mee kan denken, dat vind ik spannend.

Mijn ex deed vroeger heel veel. Niet omdat ik niks deed, maar zij had gewoon meer overzicht en meer structuur. Zij wist altijd precies wanneer alles moest: zwemles, vriendjes, bedtijden, tasjes pakken, dat soort dingen. Ik was meer van de leuke dingen, maar zij hield het draaiende. En nu moet ik dat ineens allemaal zelf doen.

Naar de camping 

We gaan eerst een week naar de camping, wat ik eigenlijk nog wel prettig vind, want daar hebben ze in ieder geval andere kinderen en ruimte om te spelen. Ik hoop echt dat ze zich daar een beetje zelf kunnen vermaken, dat scheelt mij ook weer druk.

Maar daarna zijn we nog twee weken thuis. En daar zie ik misschien nog wel het meest tegenop. Twee weken lang zelf bedenken wat we elke dag gaan doen. Ochtenden, middagen en avonden. Niet even iemand die zegt: ‘Zullen we dit doen?’ of ‘Ik neem ze wel even mee naar het zwembad.’

Schaamte 

Ik merk dat ik nu al in mijn hoofd schema’s probeer te maken, alsof ik mezelf wil voorbereiden op iets wat ik nog nooit zo heb gedaan. Speeltuin, vriendjes, misschien een museum of een dagje strand als het lukt. Maar het blijft allemaal een beetje los zand.

En ergens schaam ik me daar ook wel voor. Want je bent vader, dat hoort toch gewoon te kunnen? Maar zo voelt het niet altijd. Ik weet dat het uiteindelijk vast goed komt. Kinderen zijn flexibel, maar dat maakt mijn onzekerheid niet meteen minder.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.