Vera Guldemeester Puber Bijgewerkt: 29 jan 2026, 12:47

Leestijd: 3 minuten

Dagboek van een puber: ‘Zoenen of verdergaan? Ik ben er nog niet klaar voor’ 

Nieuwe gevoelens, een lichaam dat aan het veranderen is en dat allemaal terwijl je probeert uit te vogelen wie je eigenlijk bent: iedereen weet dat puberteit een achtbaan is. In Dagboek van een puber laten we telkens een puber aan het woord: eerlijk, grappig en soms pijnlijk herkenbaar. Deze keer Florian (15), die nog helemaal niet toe is aan zoenen of verdergaan. 

“Ik ben er gewoon nog niet aan toe. Zoenen, verdergaan en relaties: het interesseert me op dit moment helemaal niet. En dat voelt soms best raar, want in mijn klas lijkt het het belangrijkste onderwerp van de dag. Serieus, het gaat nergens anders meer over.

Verhalen in de pauzes 

Iedereen heeft het over wie met wie gaat, wie met wie gezoend heeft en wie ‘al verder is gegaan’. In de pauze hoor je alleen maar verhalen die beginnen met: ‘En toen gebeurde er dit…’ Ik sta er vaak bij en denk: oké, prima voor jullie, maar ik wil gewoon weten of we vanmiddag nog gaan gamen.

Ik ben veel liever bezig met school, gamen en LEGO. Ja, LEGO. Dat vinden sommige mensen misschien kinderachtig, maar ik vind het gewoon chill. Dingen bouwen, mijn hele kamer staat er vol mee, daar word ik blij van. Meiden? Dat kan later ook nog. Toch?

Een buitenbeentje

Het gekke is: ik voel me soms een beetje een buitenbeentje. Bijna iedereen heeft inmiddels een vriendje of vriendinnetje, of doet in ieder geval alsof. En dan ben ik daar, zonder verhaal. Geen crush, geen zoen en geen drama. En blijkbaar is dat raar.

Soms vragen mensen: ‘Maar vind je dan niemand leuk?’ En dan zeg ik: ‘Nee, eigenlijk niet.’ Dat klopt ook. Ik voel geen vlinders of spanning. Ik voel helemaal niks voor iemand. En eerlijk? Dat vind ik helemaal niet erg. Alleen lijkt de rest van de wereld dat wél te vinden.

Geen haast 

In de pauzes voel ik het extra. Dan zit iedereen in groepjes te praten over relaties, appjes en wie wie heeft geghost. Ik luister een beetje mee, maar haak al snel af. Het voelt soms alsof ik een aflevering van een soap heb gemist waar iedereen het nu over heeft.

Toch probeer ik mezelf eraan te herinneren dat er geen haast is. Iedereen heeft zijn eigen tempo. Sommige mensen zijn er vroeg bij, anderen later. Dat betekent niet dat er iets mis is met mij. Ik ben gewoon mezelf.

Rust in mijn hoofd 

Misschien krijg ik over een jaar wel interesse in meiden, maar misschien nog later. En allebei is oké. Voor nu vind ik het prima zo. School, vrienden, games, LEGO en rust in mijn hoofd. En als ik ooit wél klaar ben voor zoenen en verdergaan, dan komt dat vanzelf. Tot die tijd laat ik me niet gek maken. En zeker niet door mijn klasgenoten.”