Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 11:04

Leestijd: 4 minuten

De Geldfout van Linda (44): ‘Mijn zoon moet me nog 700 euro betalen, maar hij wil alweer geld lenen’

Linda (44) wilde haar zoon (16) helpen bij de aankoop van zijn eerste scooter. Ze schoot hem 1000 euro voor, met de afspraak dat hij iedere maand een deel van zijn bijbaantje zou terugbetalen. Na drie maanden stopte hij met werken en inmiddels doet hij alsof het geld een cadeau was.

“Mijn zoon is zestien en wilde al heel lang een scooter. Vanaf het moment dat zijn vrienden er eentje kregen, ging het nergens anders meer over. Hij vond fietsen naar school kinderachtig en wilde zelfstandig naar zijn bijbaantje en vrienden kunnen rijden. Ik begreep dat ergens wel. Op die leeftijd wil je graag wat vrijheid en ik vond het ook fijn dat hij zelf mobieler zou worden.

Tweedehands scooter 

Alleen had hij nauwelijks geld gespaard. Hij werkte een paar uur per week in een supermarkt, maar wat er binnenkwam, ging er bijna net zo snel weer uit. Een nieuwe trui, eten met vrienden of een computerspel: hij had altijd wel iets nodig. Ik zei dat hij eerst moest sparen, maar hij bleef aandringen. Hij had een mooie tweedehands scooter gevonden en was bang dat iemand anders hem zou kopen.

Uiteindelijk stelde hij voor dat ik hem het geld zou lenen. Hij had zelf nog een paar honderd euro en kwam 1000 euro tekort. Hij beloofde iedere maand 100 euro terug te betalen van zijn salaris. Dan zou de lening binnen tien maanden afgelost zijn. Ik vond het eigenlijk een volwassen voorstel: hij wilde zelf verantwoordelijkheid nemen en ik dacht dat dit een goede manier was om hem met geld te leren omgaan.

Lening 

We spraken duidelijk af dat het om een lening ging en niet om een cadeau. Mijn man was wat terughoudender en zei dat we de afspraken misschien beter op papier konden zetten. Ik vond dat overdreven; het was immers onze eigen zoon. Als ik hem al niet kon vertrouwen, wie dan wel? Dus maakte ik de 1000 euro over en kon hij zijn scooter kopen.

De eerste weken was hij dolgelukkig. Hij poetste dat ding bijna dagelijks en reed trots overal naartoe. Ook de eerste drie maanden ging het terugbetalen goed. Iedere maand maakte hij 100 euro over. Ik was echt trots op hem en dacht dat we het prima hadden geregeld.

Gestopt met bijbaantje

Maar toen kwam hij op een avond thuis met de mededeling dat hij gestopt was bij de supermarkt. Hij vond het werk saai, moest te vaak op zaterdag komen en had geen zin meer in het gezeur van zijn leidinggevende. Ik vroeg meteen hoe hij dan zijn lening ging afbetalen. Hij zei dat hij wel weer een andere baan zou zoeken.

Dat is inmiddels bijna een jaar geleden. Een nieuwe baan heeft hij nog steeds niet. Hij zegt dat hij overal solliciteert, maar ik zie er weinig van. Iedere keer als ik over de lening begin, wordt hij geïrriteerd. Volgens hem maak ik overal een probleem van. Laatst zei hij zelfs dat hij dacht dat ik het geld inmiddels wel had kwijtgescholden. Waarom zou ik dat doen? Omdat hij toevallig geen zin meer heeft om te werken?

Autorijbewijs

Het toppunt kwam vorige week. Mijn zoon vertelde enthousiast dat hij over een tijdje zijn autorijbewijs wil halen. Hij had al uitgezocht wat rijlessen kosten en begon voorzichtig over een bijdrage van ons. Daarna zei hij dat hij op zijn achttiende misschien wel een eigen auto wilde. Ik moest hard lachen. Hij heeft zijn scooter nog niet eens afbetaald en is in gedachten alweer met de volgende grote aankoop bezig.

Ik heb heel duidelijk aangegeven dat hij voorlopig geen cent meer van mij krijgt voor zulke dingen. Eerst moet hij zijn oude schuld aflossen. Hij vond dat ontzettend flauw en zei dat andere ouders hun kinderen gewoon helpen met rijlessen, maar ik ben geen pinautomaat.

Naar man moeten luisteren 

Achteraf had ik naar mijn man moeten luisteren. We hadden alles moeten opschrijven en vooraf moeten afspreken wat er zou gebeuren als hij stopte met werken. Ik dacht dat vertrouwen genoeg was, maar blijkbaar werkt dat bij een zestienjarige met een verlanglijst die langer is dan zijn spaarrekening toch anders.

Ik hou ontzettend veel van mijn zoon en ik gun hem alle vrijheid van de wereld, maar ik wil hem ook leren dat geleend geld terugbetaald moet worden. En als hij daarvoor weer vakken moet vullen op zaterdag, dan is dat maar zo.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over geld en gezin?

• Geld en gezin – Ali de Regt
• Budgetplanner – Fyllbooks
• Goed met geld – Ben Hubbard
• Later word ik rijk – Annelou van Noort
• Het geldboek voor kinderen – Bas van Lier

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties