Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag
Leestijd: 4 minuten

Ilona (40): ‘Mijn dochter hoeft haar opa en oma niet verplicht te knuffelen’

Waar Ilona (40) haar dochter wil leren dat ze zelf mag bepalen wie haar aanraakt, denken haar schoonouders daar heel anders over. Zij vinden dat een knuffel bij het afscheid er nu eenmaal bij hoort. Als haar dochter daar geen zin in heeft, zorgt dat steeds vaker voor onbegrip en discussies binnen de familie.

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

“Mijn dochter is vijf en meestal een vrolijk en spontaan meisje. De ene keer rent ze enthousiast op iedereen af voor een knuffel, de andere keer houdt ze liever wat afstand. Dat hangt helemaal af van haar bui. En eerlijk gezegd vind ik dat heel normaal. Ik heb altijd tegen haar gezegd dat ze zelf mag bepalen of ze iemand een knuffel wil geven. Ook als het familie is.

Eigen keuze

Mijn schoonouders denken daar alleen heel anders over. Iedere keer als we op bezoek zijn geweest en weer naar huis gaan, komt hetzelfde moment. Mijn schoonmoeder doet haar armen alvast wijd open en zegt: ‘Kom eens even lekker bij oma knuffelen.’ Mijn dochter kijkt dan soms naar mij en zegt heel zachtjes: ‘Nee, ik wil niet.’ Dan geef ik haar een knipoog en zeg dat dat prima is. Ze mag ook gewoon zwaaien of een high five geven als ze dat liever wil.

Maar daar kunnen mijn schoonouders maar moeilijk mee omgaan. Dan hoor ik opmerkingen als: ‘Ach, doe niet zo flauw, het is toch oma?’ Of: ‘Vroeger deden kinderen daar helemaal niet moeilijk over.’ Soms proberen ze haar alsnog over te halen door te zeggen dat oma anders verdrietig wordt. Dat vind ik misschien nog wel het vervelendste. Alsof mijn dochter zich verantwoordelijk moet voelen voor de gevoelens van een volwassene.

Lichaam van haar 

Voor mij gaat het helemaal niet over een knuffel. Het gaat over het idee dat zij leert dat haar lichaam van haar is. Dat ze zelf mag aangeven wat prettig voelt en wat niet. Als ze geen zin heeft om een vreemde een knuffel te geven, vinden we dat allemaal heel normaal. Waarom zou dat ineens anders zijn omdat het familie is? Respect voor grenzen geldt toch niet alleen buiten de familie?

Mijn man begrijpt gelukkig wel wat ik bedoel, maar hij vindt het tegelijkertijd lastig om zijn ouders tegen te spreken. Hij zegt dan dat ze het vroeger nu eenmaal anders hebben geleerd en dat ze het niet verkeerd bedoelen.

Eigenwijs opvoeden 

Inmiddels hebben we er al meerdere discussies over gehad. Mijn schoonmoeder zei laatst zelfs dat wij onze dochter veel te eigenwijs opvoeden. Volgens haar leren we haar geen respect voor oudere mensen. Dat kwam eerlijk gezegd behoorlijk binnen, want juist uit respect laat ik mijn dochter haar eigen keuze maken. Respect betekent voor mij niet dat je altijd doet wat een ander van je verwacht. Respect betekent ook dat je iemands ‘nee’ accepteert, zelfs als diegene nog maar vijf jaar oud is.

Ik merk dat mijn dochter die spanning inmiddels ook voelt. Zodra we weggaan, kijkt ze soms al onzeker mijn kant op, alsof ze weet dat dat verplichte knuffelmoment er weer aankomt. Dat vind ik ontzettend jammer. Een afscheid van opa en oma hoort gezellig te zijn, niet iets waar ze tegenop ziet omdat ze bang is iemand teleur te stellen.

Veilig voelen 

Ik hoop dat mijn schoonouders dat ooit ook gaan begrijpen. Dat het niet betekent dat mijn dochter minder van ze houdt als ze een keer alleen wil zwaaien. Liefde zit niet in een verplichte omhelzing. Liefde zit in het feit dat een kind zich veilig genoeg voelt om eerlijk te zeggen wat het wel en niet wil. En ik wil dat mijn dochter weet dat ze daar, ook binnen haar eigen familie, altijd voor mag uitkomen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.