Lisette Gerbrands Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 2 feb 2026, 14:37

Leestijd: 3 minuten

Judith: ‘Mijn puber groeit hard, maar eet nauwelijks groente’

“Ik weet niet precies wanneer het begonnen is, maar rond zijn zevende of achtste jaar merkte ik dat mijn zoon al duidelijke voorkeuren had. Hij is nooit zo’n kind geweest dat volle borden wegwerkt. Fruit? Dat kwam vaak terug vanuit school. Dan dacht ik: misschien eet hij het als hij samen met andere kinderen zit, maar dat gebeurde bijna nooit“, aldus Judith die zich zorgen maakt.

Hij is inmiddels 14 en nog altijd een zoetekauw, tussendoortjes gaan er prima in, maar groenten en fruit? Dat is lastig. Hij krijgt daarom dagelijks vitamines en een multivitamine, maar ik maak me zorgen over de voedingsstoffen die hij nodig heeft om gezond te groeien. Vooral het afgelopen jaar, nu hij zo hard groeit, vraag ik me af hoe zijn lichaam dit volhoudt. Daarom heb ik contact gezocht met andere ouders om te horen of zij dit herkennen, en wat deskundigen hierover zeggen.”

Zorgen

Het dagelijks leven rondom eten is bij ons vaak een uitdaging. “Als het aan tafel tijd is om te eten, is het vaak: ‘Ik hoef niet zoveel.’ Ik laat hem zelf opscheppen, maar dat gaat met moeite. Er is altijd wel iets: te koud, te warm, niet goed… We hebben nu afgesproken dat hij daar niks meer over mag zeggen. Als het te koud is, weet hij hoe de magnetron werkt. We proberen een ontspannen sfeer te behouden, zodat het eten niet het middelpunt van stress wordt. Natuurlijk ontstaat er soms wrijving, maar langzaam begrijipen wij dat dwingen niet werkt. We praten er veel over met elkaar.”

Tussendoortjes

Judith vertelt ook welke dingen ze heeft geprobeerd om zijn eetgedrag te verbeteren. “Ik maak maaltijden waar hij wel iets van eet, zoals boerenkool met spek en worst, of tosti’s op sportdagen. Hij probeert ook andere ingrediënten, zoals krieltjes of verschillende soorten vlees, maar de hoeveelheden lijken me vaak niet genoeg. Sinds hij klein is, houd ik een regel: tot 16 uur mag hij tussendoortjes eten, daarna alleen drinken tot het avondeten, zodat hij trek krijgt. Toch eet hij vaak weinig. We zijn ook naar de huisarts geweest; hij reageerde begripvol, maar het effect hield niet lang aan. Shakes werden alleen geadviseerd als hij ondergewicht had, en dat is niet het geval.”

Op de vraag of schooldruk of sociale media een rol spelen, zegt ze: “Voor mijn gevoel niet. Hij weet goed wat hij wil, gamet veel of zit computeronderdelen te maken. Op school eet hij ook ongezonde dingen, zoals broodjes frikandel of snoep, net als veel andere kinderen van zijn leeftijd. Maar dit lijkt hem niet te beïnvloeden in zijn voorkeuren thuis.”

Kaders

Wat Judith andere ouders wil meegeven, klinkt als een belangrijke tip: “Ga geen strijd aan over de zaken waar kinderen zelf controle over hebben, zoals eten, slapen of naar de wc gaan. Zorg dat het thuis leuk blijft en dat je kind zich vrij voelt om met je te praten. Geef kaders, zoals bedtijden, maar laat ze hun eigen keuzes maken binnen die kaders. Ik wil graag meer verhalen horen van andere ouders. Wat doen zij? Dwingen ze hun kind toch? Ik maak me zorgen over de lange termijn: wat doet dit met zijn gezondheid? Toch probeer ik hem vrij te laten in zijn eigen ontwikkeling, met liefde en vertrouwen.”

Het verhaal van Judith laat zien dat het leven met een kieskeurige puber vaak spannend en frustrerend kan zijn. Maar door geduld, structuur en open communicatie te combineren, probeert zij een balans te vinden tussen zorgen maken en loslaten. Zoals ze zelf zegt: “Het is makkelijk om over anderen te oordelen, maar als ouder van je eigen kind leer je elke dag bij. Het belangrijkste is dat je kind zich veilig en begrepen voelt, ook al eet hij anders dan je had gehoopt.”