Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen 10 mei 2026bijgewerkt: 12 mei 2026
Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Ik vind de kinderen van mijn zus leuker dan mijn eigen kinderen’

Het is een gedachte die je als ouder eigenlijk niet hardop durft uit te spreken. Toch voelt Mila (37) het steeds vaker: de kinderen van haar zus zijn, in haar ogen, een stuk makkelijker en leuker dan haar eigen kinderen. En dat wringt.

“Laat ik één ding duidelijk maken: ik hou zielsveel van mijn kinderen. Echt waar. Dat staat nergens ter discussie. Maar leuk? Ik vind ze lang niet altijd leuk. Mijn zus heeft ook twee kinderen, ongeveer dezelfde leeftijden als die van mij: 9 en 7. Dus we trekken veel met elkaar op. Verjaardagen, etentjes en middagen samen: elke keer valt het me weer op.

Opgebiecht: ‘Ik vind de kinderen van mijn zus leuker dan mijn eigen kinderen’
Opgebiecht: ‘Ik vind de kinderen van mijn zus leuker dan mijn eigen kinderen’ Pexels

Overal strijd van maken 

Haar kinderen zijn zó anders. Rustig, lief, ze luisteren en kunnen zichzelf vermaken. Je kunt met ze aan tafel zitten zonder dat het een complete chaos wordt. Ze praten gewoon, stellen vragen en zijn gezellig. En die van mij? Die rennen rond, schreeuwen door elkaar heen en maken overal een strijd van. Stilzitten is al een uitdaging op zich, laat staan een normaal gesprek voeren.

Laatst waren we met z’n allen uit eten en ik zat daar echt met samengeknepen billen. Binnen tien minuten begonnen ze al te wiebelen, te klagen en elkaar te irriteren. Op een gegeven moment zat ik alleen maar ‘ssst’ en ‘nu is het klaar’ te zeggen, terwijl mijn zus gewoon rustig zat te eten en een gesprek voerde met haar kinderen.

Jaloers 

Ik was zó jaloers op dat moment en dat voelt echt fout om te zeggen. Want het zijn míjn kinderen. Maar soms denk ik echt: waarom zijn zij niet wat makkelijker? Waarom is het altijd zo intens?

Thuis is het eigenlijk hetzelfde verhaal. Alles gaat met lawaai, met energie en met gedoe. Ze kunnen geen seconde stilzitten. Als ik even rust wil, is dat er gewoon niet. Het is altijd ‘mam dit’, ‘mam dat’, ruzie hier en gehuil daar. Ik ben aan het einde van de dag gewoon op. En dan zie ik mijn zus, die gewoon een boek kan lezen terwijl haar kinderen spelen. Ik kan me daar echt niks bij voorstellen.

Schuldig voelen 

Ik voel me daar ook schuldig over, dat ik die vergelijking maak. Want ik weet ook wel dat elk kind anders is, dat dit gewoon hun karakter is. En dat ik degene ben die ermee moet dealen, maar dat maakt het niet minder vermoeiend.

Soms fantaseer ik echt even hoe het zou zijn als het bij ons thuis wat rustiger was. Als dingen wat makkelijker gingen. Dat je niet overal tegenaan hoeft te duwen. En tegelijkertijd weet ik ook: ze zijn van mij. Met alles erop en eraan. En natuurlijk zijn er ook leuke momenten. Dat ze lachen, dat ze lief zijn en dat ze iets grappigs zeggen. Alleen die momenten worden soms een beetje overschaduwd door hoe zwaar het ook kan zijn.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Buitenspeelgoed aangeraden door onze redactie

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.