Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 08:56

Leestijd: 3 minuten

Sander (41): ‘Ik vind dat mijn ex onze dochter veel te vrij laat’

Acht maanden na de scheiding probeert Sander (41) zijn draai te vinden in het co-ouderschap van zijn dochter van 14. Maar waar hij inzet op structuur en duidelijkheid, ervaart hij dat zijn ex juist alle ruimte geeft en dat zorgt voor frustratie, zorgen en steeds meer afstand.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Toen we uit elkaar gingen, hebben we het co-ouderschap vrij snel geregeld. De ene week bij mij, de andere week bij haar moeder. Dat leek me ook het beste voor onze dochter. Stabiliteit, duidelijkheid en allebei betrokken. Maar wat ik toen nog niet doorhad, is hoe groot het verschil in opvoeding ineens kan worden als je niet meer onder één dak woont.

Regels

Bij mij zijn er gewoon regels. Niet extreem streng, maar wel normaal, vind ik. Doordeweeks op tijd thuis en in het weekend een beetje later, maar geen extreme tijden. School gaat voor en uitgaan? Daar vind ik haar nog veel te jong voor. Ze is pas 14.

Bij haar moeder is dat totaal anders. Daar lijkt alles te mogen. Ze appt soms om elf uur ’s avonds nog dat ze nog even blijft ‘hangen’. Of ze slaapt spontaan bij een vriendin zonder dat er echt duidelijke afspraken zijn. Laatst hoorde ik dat ze met een groepje naar een feestje was geweest waar ook oudere jongens waren. Ik schrok daar echt van.

Uitspelen 

En wat me misschien nog wel het meest frustreert, is dat mijn ex daar totaal geen probleem in ziet. Als ik er iets van zeg, krijg ik terug dat ik te moeilijk doe en dat ik haar moet vertrouwen. Maar het voelt voor mij niet als vertrouwen, het voelt als loslaten. Te veel loslaten.

Mijn dochter merkt dat verschil natuurlijk ook. En die speelt het, bewust of onbewust, tegen me uit. ‘Bij mama mag het wel’, hoor ik dan. Ja, logisch ook. Als je kunt kiezen tussen regels of geen regels, dan is de keuze snel gemaakt. Maar ik merk ook dat het haar niet per se goed doet.

Ze is moe als ze bij mij komt, heeft minder zin in school, zit vaker op haar telefoon en is sneller geïrriteerd. En als ik daar iets van zeg, ben ik meteen de strenge vader. Degene die alles verpest.

Nieuwe partner voor ex 

Soms voelt het alsof ik alleen nog maar aan het corrigeren ben wat er aan de andere kant gebeurt en dat is zo’n vermoeiende positie. Ik wil helemaal niet de boeman zijn. Ik wil gewoon dat er een beetje balans is.

En ja, ik denk echt dat het ook te maken heeft met de nieuwe vriend van mijn ex. Sinds die er is, lijkt alles nog losser te zijn geworden. Mijn dochter is vaker weg en mijn ex heeft dan lekker de tijd met haar nieuwe vriend. Ik kan het niet bewijzen, maar zo voelt het wel. Alsof het haar ergens ook wel goed uitkomt.

Duidelijk blijven

Het moeilijkste is misschien nog wel dat je er weinig aan kunt doen. Je kunt praten, maar als de ander er anders in staat, houdt het op. Ondertussen gaat het wel over je kind. Ik probeer nu vooral duidelijk te blijven naar mijn dochter. Uit te leggen waarom ik bepaalde regels heb, zonder haar moeder zwart te maken. Maar makkelijk is dat niet. Je wil samen opvoeden, ook al ben je uit elkaar. Maar zo voelt het nu helemaal niet.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

• Kluun – Help! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!
• Kluun – Help! Ik heb een puber!
• David Borman – Je eerste 1000 vaderdagen
• Chris Bergström – Man wordt vader
• Jan Versteegh – Doodmoe en dolgelukkig