Anne Tonen Persoonlijke verhalen vandaag, 11:02

Leestijd: 7 minuten

Stephanie (38) verloor haar grote liefde: ‘Je gaat nooit meer terug naar normaal, maar ik ben gelukkig’

Drieënhalf jaar geleden verloor Stephanie Zee (38) haar grote liefde Charles bij een kite-ongeluk in Zuid-Afrika. Kort daarna bleek ze zwanger. Nu hun zoon bijna drie is en haar podcast over rouw eraan komt, vertelt ze hoe haar leven verderging.

Stephanie reist regelmatig door Afrika, waar ze in Nairobi het duurzame en off-the-beaten-track-reisbureau van Charles leidt, Charlie’s Travel. Hoe gaat het nu écht met haar? “Het gaat goed, maar je gaat nooit meer terug naar normaal.”

Stephanie over 3,5 jaar rouw: ‘De pijn is nog net zo zwaar’

“Als zoiets je overkomt, hoop je dat de tijd alle wonden heelt en dat alles weer normaal wordt.” Maar ik ben erachter gekomen dat je niet meer teruggaat naar normaal. Het verlies heeft op zo veel verschillende lagen invloed: op de liefde, waar je woont, je baan, een nieuwe dynamiek in vriendschappen, relaties met familie, je gezondheid en het ouderschap.

Toch gaat het goed met Stephanie. “Als ik het kort moet beantwoorden: het zou niet beter kunnen onder deze omstandigheden. Ik ben heel gelukkig met Charlie en de rol van creatief directeur bij Charlie’s Travels is echt mijn droombaan. Dat is natuurlijk ergens cru, want ik heb die baan alleen omdat Charles is overleden, maar op deze manier kan ik ook verder bouwen aan wat Charles heeft achtergelaten om de wereld een beetje bete verbeteren

Het verdriet zelf is in de afgelopen jaren veranderd. “Ik hoorde laatst een mooie metafoor. Rouw is als een grote doos met een knop erin en een bal die daar continu tegenaan stuitert. In het begin is de doos klein en raakt de bal de knop heel vaak. Na verloop van tijd wordt de doos groter en gaat de bal nog steeds heen en weer. Als hij de knop raakt, voelt het nog net zo zwaar. Alleen gebeurt het minder vaak.”

Dat herkent Stephanie. “Als ik heel erg aan hem denk en hem mis, voelt het net zo pijnlijk als toen hij net dood was. M r ik kan veel beter opereren en ik vind het leven echt heel leuk.”

Stephanie over alleenstaand moederschap: ‘Daar zit een grote bak eenzaamheid’

Wat haar nu soms het meest raakt, is inmiddels niet eens het besef dat Charles dood is, maar alles wat ze daardoor alleen moet dragen. “Het leven als alleenstaande moeder vind ik soms wel heel verdrietig. Daar zit een grote bak eenzaamheid.”

Stephanie’s moeder is haar grote steun. Ze wonen samen en haar moeder helpt met de zorg voor Charlie. “Als zij er niet was geweest, weet ik niet hoe ik het had gedaan. Zij is nog steeds echt een rots in de branding.”

Toch mist ze één ding enorm: het delen van het ouderschap. “Ik mis heel erg het delen van de liefde voor mijn kind met zijn vader.”

Charlie begint bovendien steeds meer te begrijpen dat zijn vader er niet meer is. “Hij wordt nu bijna drie. Hij begint echt over papa. Dat papa weg is en dat papa dood is. Ik vind dat momenteel wel een van de grootste uitdagingen en verdrietige dingen.”

Ze probeert Charles tegelijkertijd een vanzelfsprekend onderdeel van zijn leven te maken. Ze laat foto’s en video’s zien, vertelt over zijn vader en heeft intensief contact met de ouders en beste vrienden van Charles om ook hen een onderdeel te laten spelen in zijn leven. “Ik denk dat je vooral gewoon heel eerlijk moet zijn. Zijn papa komt nooit meer terug, maar is onderdeel van hem. Hij zit in hem.”

Dat ziet ze soms letterlijk. “Soms werpt hij me die blik toe en dan schiet ik spontaan vol. Dan is het gewoon alsof ik voor een seconde in de ogen van Charles kijk.”

Deze 2 vriendinnen begrijpen Stephanies rouw zonder woorden

Na het overlijden van Charles kreeg Stephanie veel steun. Maar naarmate het leven verderging, ontstond er behoefte aan mensen die echt begrepen wat ze doormaakte. Die vond ze in Jet en Fransie, twee vrouwen die eveneens hun partner verloren en kinderen hebben.

“Dat noemen ze dan lotgenoten, maar dat vind ik altijd zo’n ongezellig woord. De eenzaamheid zit voor mij vooral in het niet kunnen uitleggen hoe je je voelt. Bij deze vrouwen heb ik aan één blik voldoende en de gedachte dat we samen alleen zijn geeft geborgenheid.

Juist die vriendschappen hebben haar enorm geholpen. “Ik heb therapie gedaan en allerlei andere dingen geprobeerd, maar dit heeft mij het allermeest geholpen.”

Met podcast Rouwdouwers doorbreekt Stephanie het zwijgen over rouw

Uit die vriendschap ontstond het idee voor een podcast: Rouwdouwers. Samen willen de drie vrouwen praten over onderwerpen waar volgens Stephanie nog te weinig over wordt gesproken.

“Wij voelen ons nooit ongemakkelijk om iets te vragen. En dat is natuurlijk ook wat moeilijk is voor mensen om je heen. Wat kan je wel en niet benoemen? Ben je al klaar om te daten? Ben je weleens boos? Dat soort vragen zijn moeilijk.”

In de podcast komen onder meer rouw met kinderen, daten en sensualiteit en de rol van vrienden en familie aan bod. “Wat kunnen mensen nounuen om je te helpen? Ik merk bijvoorbeeld dat mensen in mijn omgeving het hetsomsrecht somstig vinden om over Charles te beginnen. Terwijl ik het alleen maar fijn vinvinds zijn naam genoemd blijft worden.” 

De podcast komt eind september online en wordt volgens Stephanie vooral heel eerlijk. “De overkoepelende energie die erin zit, is een stukje veerkracht en een tikkeltje zwarte humor. Dat hebben we alle drie. Het is zoiets van: fuck it, we maken er gewoon iets supermoois van met wat we nu hebben.”

Stephanie staat weer open voor liefde: ‘Ik hoop dat ik iemand tegenkom’

Stephanie merkt dat ze haar vrijheid langzaam terugkrijgt. “Je echt onbezorgd, helemaal vrij en gelukkig voelen, dat lukt gewoon niet meer. Soms word je vastgehouden door het verdriet waar je eigenlijk zo graag uit wilt. Maar dat kan gewoon niet. Je moet het omarmen.”

Juist door het verdriet niet weg te duwen, ontstaat er ruimte. “Als het echt onderdeel wordt van je leven, krijg je langzaam een beetje je vrijheid terug. Dat merk ik nu wel. Ik ben veel meer aan het reizen en veel meer dingen voor mezelf aan het doen. Ik heb veel meer lol.”

En ja, ze staat ook weer open voor liefde. “Ik hoop heel erg dat ik een hele grote nieuwe liefde tegenkom. Ik ben 38, heb een peutertje, een eigen bedrijf en reis veel. Misschien vinden mannen die combinatie intimiderend. Maar ik ben echt best leuk, hoor. Ik zou het geweldig vinden als iemand mij ook leuk vindt.”

Ze heeft geen vastomlijnd toekomstplan. “Ik wil met Charlie zijn, heel veel lol hebben met vrienden, graag de liefde vinden en veel van de wereld zien. En via Charlie’s Travels de community helpen. Waar dat geografisch is, weet ik niet. Misschien ontmoet ik wel iemand en verhuis ik naar Zuid-Amerika. Of misschien zit hij hier op een boerderij en ga ik koeien houden.”

Wat ze in de afgelopen drieënhalf jaar vooral heeft geleerd? “Ik heb altijd op mijn intuïtie vertrouwd. Na zoiets traumatisch probeer je heel erg controle te krijgen en ga je vanuit ratio naar situaties kijken. Met veel therapie en liefde van mensen om me heen heb ik weer durven vertrouwen op mijn intuïtie. Dat is toch mijn sterkste kompas.”

En misschien is dat uiteindelijk haar belangrijkste les: “Als je de rust en de tijd neemt en vooral heel veel liefde ontvangt, komt het uiteindelijk allemaal goed. Je kunt nooit helemaal kapotgaan.”

Musthave van deze herfst:

Een nieuw seizoen vraagt om fijne favorieten! Van degelijke regenlaarsen tot ons favoriete voorleesboek: deze vijf musthaves maken de herfst voor kinderen leuker, knusser en makkelijker.

Enfant regenlaarzen € 48,39 bij bol.com Bekijk product →

Trixie Kinderparaplu € 21,73 bij bol.com Bekijk product →

Waterdichte schooltas Eastpak € 59,90 bij bol.com Bekijk product →

Twee vechtende eekhoorntjes € 16,99 bij bol.com Bekijk product →

Happy Horse Konijn € 13,29 bij bol.com Bekijk product →

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.

Reacties