Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 4 minuten

Arjen (41): ‘Mijn vrouw vindt dat de kinderen altijd op één moeten staan en ik mis daardoor onze relatie’

Voor Arjen (41) voelt het soms alsof hij en zijn vrouw langzaam van partners in collega’s zijn veranderd. Hun drie kinderen van 12, 10 en 7 vragen natuurlijk veel aandacht en zijn vrouw staat volgens hem altijd voor hen klaar. Maar juist daardoor is er nauwelijks nog tijd voor hun relatie. Een avond samen? Daar is geen ruimte voor. Arjen mist haar en begint zich af te vragen wanneer zij eigenlijk nog tijd voor elkaar maken.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Mijn vrouw is echt een geweldige moeder. Dat zal ik nooit ontkennen. Ze rent en vliegt voor onze drie kinderen en als een van hen iets nodig heeft, staat ze meteen klaar. School, sport, afspraken, vriendjes, verjaardagen, huiswerk, noem maar op. Ze regelt ontzettend veel en ik zie hoeveel energie ze daarin steekt. Alleen heb ik soms het gevoel dat ze daardoor helemaal vergeet dat ze ook nog mijn vrouw is.

We hebben drie kinderen van 12, 10 en 7 en natuurlijk staat ons gezin op nummer één. Dat vind ik ook logisch. Maar bij mijn vrouw lijkt er geen ruimte meer over voor iets anders. Zelfs niet voor ons.

Avond samen

Ik heb haar weleens voorgesteld om één avond per maand echt samen iets te doen. Een etentje, een film, een hotelletje of gewoon ergens een drankje drinken. Een soort datenight, zoals we vroeger ook deden. Haar reactie is meestal dat ze daar nu echt geen tijd voor heeft. En dat vind ik eerlijk gezegd pijnlijk.

Want als je één avond per maand geen tijd kunt maken voor je eigen partner, wanneer doe je het dan wel? Ik vraag haar niet om haar kinderen opzij te zetten. Ik wil alleen dat ze ook een klein stukje van haar tijd voor ons bewaart.

Ik mis mijn vrouw

Het klinkt misschien gek, want we wonen gewoon samen en zien elkaar iedere dag. Maar ik mis haar. We praten vooral over de kinderen. Wie brengt wie naar voetbal? Wie moet morgen naar de tandarts? Heeft onze dochter haar huiswerk af? Wie haalt de jongste op?

Soms zitten we ’s avonds naast elkaar op de bank en gaat het gesprek alleen maar over wat er de volgende dag allemaal moet gebeuren. Wanneer hebben we voor het laatst gewoon over óns gepraat? Ik kan me dat eerlijk gezegd niet eens meer herinneren.

Alles draait om de kinderen

Mijn vrouw zegt dat ze maar één kans hebben om hun jeugd goed mee te geven en dat ze daarom zoveel mogelijk voor ze wil doen. Dat snap ik. Maar ik denk juist dat kinderen er ook iets aan hebben als hun ouders een goede relatie hebben.

Ik wil niet dat ze straks uit huis zijn en wij elkaar aankijken en denken: wie ben jij eigenlijk ook alweer? Soms heb ik het gevoel dat we nu al die kant opgaan.

Elkaar kwijtraken 

Ik heb dit inmiddels meerdere keren tegen haar gezegd. Ze wordt er soms zelfs een beetje boos van, omdat ze vindt dat ik haar een schuldgevoel probeer aan te praten. Dat is absoluut niet mijn bedoeling.

Ik wil juist voorkomen dat we elkaar kwijtraken. Ik ben trots op haar en ik weet hoeveel ze voor ons gezin doet. Maar ik wil niet dat ze zichzelf volledig wegcijfert voor de kinderen. En ik wil ook niet dat wij als stel alleen nog maar bestaan tussen het brengen en halen door.

Onze kinderen hebben ons nodig, maar ik heb mijn vrouw ook nodig. Ik hoop echt dat ze dat gaat zien voordat we op een punt komen waarop we niet meer weten hoe we elkaar moeten terugvinden. Want ik wil helemaal niet kiezen tussen mijn kinderen en mijn vrouw. Ik wil gewoon dat er in ons gezin óók nog een plek is voor ons tweeën.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties