Mirthe Diemel Persoonlijke verhalen 16 apr 2026, 11:01

Leestijd: 2 minuten

De blunder van Bridget: ‘Dat onschuldige plekje bleek het begin van een krentenbaardinfectie’

Alle ouders hebben weleens zo’n moment waarop het éven misgaat op ouderschapsvlak. Gelukkig kunnen ze er in de meeste gevallen achteraf ook hartelijk om grinniken. In De blunder van… deelt een ouder zijn of haar grootste blunder. Deze week is dat Bridget (35), wier zoontje helaas niet zo snel van zijn antibioticakuur afkwam als ze had gehoopt.

“In eerste instantie dacht ik dat het gewoon eczeem was. Een rood plekje, een klein wondje van het krabben, niets bijzonders – mijn dochter heeft wel vaker een droge huid. Ik deed wat ik vaker deed en smeerde er wat zalf op. Deed er nog een vette crème overheen, voor de zekerheid. Probleem opgelost, dacht ik, het zou morgen wel weer beter zijn.

Pleister erop

Maar het werd niet beter, het zag er juist onrustiger uit. Niet extreem dramatisch, maar ook niet zoals ik gewend was. Dus ik deed wat me praktisch leek: pleister erop. Zo kon het in elk geval niet erger worden en kon ze gewoon naar de opvang.

Kwestie van geduld

Dat liep toch anders. ’s Avonds haalde ik de pleister eraf en dacht ik: hmmmm. Het zag er niet beter uit, eerder wat roder en nattiger. Ik smeerde dus nog een keer en plakte er weer een pleister op. Het ging nu vast werken, was puur een kwestie van geduld, zo redeneerde ik.

Langzaam groter

Spoiler: nee. Zo modderde ik nog eens twee dagen aan. Smeren, pleister erop, weer kijken. Ondertussen werd het plekje langzaam groter. Nog steeds niet extreem, maar wel genoeg dat het me niet lekker zat. Toen ik een vriendin een foto appte, vroeg ze meteen: ‘is het geen krentenbaard?’

Niet afplakken

Krentenbaard? Shit, daar had ik écht geen zin in. Ik zocht het op en ja hoor: bingo. Alle plaatjes leken verdacht veel op wat mijn dochter had. Inclusief de fases waar we ons inmiddels al keurig doorheen aan het werken waren. De volgende dag zat ik bij de huisarts. Diagnose: krentenbaard. En wat ik daar ook meteen hoorde: vooral niet afplakken met een pleister, dan gaat het juist broeien. Nou, dat was een gevalletje te laat, dus.
O, wat baalde ik van mezelf. Tot zover mijn moederinstinct, wat ik had dus totaal het verkeerde gedaan en de krentenbaard niet herkend. Gelukkig kregen we meteen zalf, maar ook dat had niet het gewenste effect. De eerste zalf deed weinig, de tweede ook niet echt. Mijn dochter bleek natuurlijk precies weer resistent tegen die antibioticazalfjes. Uiteindelijk sloeg het pas bij de derde kuur goed aan. We zijn er kortom wéken mee zoet geweest.’

Meteen smeren

Inmiddels is ze gelukkig weer helemaal beter. Maar het heeft me wel een knauw gegeven. Als ik nu ook maar een verdacht plekje zie, ben ik er als de kippen bij. Dan kijk ik kritischer, smeer ik meteen en misschien nog wel belangrijker: ik blijf ver weg van pleisters.”

Wil je meer afleveringen van De blunder van… lezen? Check deze artikelen!

• Mama blundert: ‘Ten overstaan van mijn neefjes flapte ik eruit dat Sinterklaas niet bestond’
• Mama blundert: ‘Mijn kleuter had zich tegoed gedaan aan de bonbons gevuld met alcohol’
• Mama blundert: ‘Mijn kind zat vast op de wc terwijl ik stond te borrelen’
• Mama blundert: ‘Mijn zoon (6) had voor 500 euro aan app-aankopen gedaan’

De blunder van Tara: ‘Mijn puberdochter stuurde me in het bijzijn van haar vriendinnen weg’