Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:02

Leestijd: 4 minuten

Eva (38): ‘Mijn schoonvader schreeuwt geregeld tegen zijn kleinkinderen’

Toen Eva’s oudste zoon (8) een tijdje geleden vertelde dat opa soms heel hard schreeuwde als hij oppaste, dacht ze eerst dat het misschien wel meeviel. Tot ze het zelf een keer meemaakte. Sindsdien twijfelt ze of ze haar schoonvader nog wel op haar kinderen wil laten passen, al weet ze ook dat dat grote gevolgen heeft voor haar eigen gezin.

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

“Mijn schoonvader past al jaren regelmatig op onze kinderen. Mijn man en ik werken allebei en het is ontzettend fijn dat er iemand is die af en toe kan inspringen. De kinderen kennen hem goed, hij woont dichtbij en tot voor kort had ik eigenlijk nooit reden om eraan te twijfelen of dat wel verstandig was.

Niet meteen beschuldigen 

Dat veranderde toen mijn oudste zoon vertelde dat opa heel boos was geworden. Hij zei dat opa had geschreeuwd omdat zijn broertje niet meteen luisterde. Ik vroeg wat er precies was gebeurd, maar het verhaal bleef een beetje vaag. Ik dacht eerlijk gezegd dat het misschien wel meeviel. Iedereen verheft weleens zijn stem en kinderen kunnen een situatie soms ook groter maken dan die is. Ik wilde mijn schoonvader niet meteen ergens van beschuldigen op basis van één verhaal.

Toch bleef het in mijn achterhoofd zitten. Mijn zoon begon ook af en toe te zeggen dat hij niet zoveel zin had om naar opa te gaan. Dat vond ik opvallend, want vroeger vond hij logeren of een middagje bij opa juist altijd gezellig. Als ik vroeg waarom, haalde hij zijn schouders op. ‘Gewoon’, zei hij dan. Achteraf denk ik dat hij misschien niet goed wist hoe hij moest uitleggen wat hij voelde.

Volledig uit zijn dak 

Een paar weken geleden gebeurde het ineens waar ik zelf bij was. We waren met z’n allen op bezoek en één van de kinderen liet per ongeluk een glas limonade omvallen. Nog voordat ik zelf iets kon zeggen, ging mijn schoonvader volledig uit zijn dak. Hij begon keihard te schreeuwen. Niet gewoon streng praten of zijn stem verheffen, maar echt schreeuwen. Zo hard dat de kinderen er zichtbaar van schrokken. Mijn jongste begon meteen te huilen en mijn oudste verstijfde helemaal.

Ik wist echt niet wat ik hoorde en ik zei meteen dat hij moest stoppen. Dat dit nergens voor nodig was. Het werd direct ongemakkelijk. Mijn schoonvader vond dat ik overdreef. Volgens hem konden kinderen tegenwoordig nergens meer tegen en was een beetje discipline juist goed, maar dit voelde voor mij niet als discipline.

Bang voor reactie van opa 

Sinds die dag krijg ik het beeld niet meer uit mijn hoofd. Iedere keer als de kinderen weer een middag bij opa zouden zijn, vraag ik me af wat er gebeurt als er iets misgaat. Want kinderen maken nu eenmaal rommel, luisteren niet altijd meteen en doen soms iets stoms. Dat hoort erbij, maar ik wil niet dat ze bang zijn voor de reactie van hun opa.

Mijn man zit er een beetje tussenin. Hij zegt dat zijn vader vroeger ook zo was en dat hij nu eenmaal een kort lontje heeft. Zelf is hij ermee opgegroeid en hij lijkt het daardoor minder heftig te vinden dan ik. Tegelijkertijd zegt hij ook dat hij niet wil dat onze kinderen bang worden. We zijn het er dus eigenlijk allebei over eens dat het niet goed is, maar de oplossing is ingewikkelder.

In gesprek 

Want als wij besluiten dat mijn schoonvader niet meer oppast, verliezen we ook onze belangrijkste opvang. Toch merk ik dat ik steeds meer naar één beslissing toe groei. Hoe praktisch het ook is dat mijn schoonvader oppast, het gevoel van veiligheid van mijn kinderen vind ik belangrijker. Ik sta op het punt om hem te vertellen dat hij voorlopig niet meer hoeft op te passen, alleen zie ik enorm op tegen dat gesprek. 

Ik wil dat mijn kinderen later met warme gevoelens aan hun opa terugdenken, niet met een knoop in hun buik omdat ze nooit wisten wanneer hij weer uit zijn slof zou schieten.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

• Raafke (30): ‘Mijn schoonmoeder kust mijn kind op de mond’.
• Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder houdt zich niet aan mijn opvoedregels. Kan ik dat van haar eisen?’
• Leonoor (36): ‘Mijn schoonmoeder en moeder strijden om de beste oma te zijn’ 
• Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder geeft mijn kind veel minder cadeaus dan haar andere kleinkind, zeg ik er wat van?’

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties