Anne Tonen Zwanger-worden vandaag, 09:03

Leestijd: 6 minuten

Dide (34) twijfelde jaren over een kind, nu lukt zwanger worden niet: ‘Elke maand weer die hoop’

Dide Vonk (34) twijfelde jarenlang of ze moeder wilde worden en maakte daar zelfs de podcast De Eierwekker over. Inmiddels weet ze het zeker. Maar nu ze een kind wil, lukt zwanger worden al een jaar niet.

Dide stopte een jaar geleden met de pil, maar is nog altijd niet zwanger. “Ik heb elke maand opnieuw hoop en elke maand opnieuw die teleurstelling.” Jarenlang twijfelde Dide over de vraag of ze moeder wilde worden. “Ik kwam erachter doordat ik het steeds serieuzer ging nemen. Ik probeerde me steeds meer voor te stellen hoe mijn leven eruit zou zien met of zonder kind.”

Twee secenario’s onderzoeken

Voor haar podcast besloot ze die twee scenario’s te onderzoeken. “De ene week probeerde ik me voor te stellen: ik ben zwanger en ik word moeder. Wat vind ik daarvan? De andere week dacht ik: ik blijf kindvrij, wat vind ik daarvan?”

Door die oefening steeds opnieuw te doen en vooral te voelen wat de verschillende scenario’s met haar deden, ontstond er langzaam een wens. “Er ontstond gewoon een wens. Ik merkte dat ik ging nadenken over de toekomst, over vakanties met een gezinnetje. Allemaal van dat soort kleine dingen, waardoor ik er opeens best wel zin in kreeg.”

De podcast hielp haar om een keuze te maken. “Ik werd gedwongen om het serieus te nemen, want ik had het wereldkundig gemaakt. Anders had ik het denk ik nog heel lang uitgesteld.”

Dides vriend wist al wel dat hij kinderen wilde

Ook haar vriend speelde een rol in haar zoektocht. Hij had vanaf het begin een sterke kinderwens, terwijl Dide twijfelde. “Niet dat ik daardoor druk voelde, maar ik denk wel dat het meespeelde. Als hij het helemaal niet had gewild, was het voor mij denk ik ook minder een vraag geweest.”

Toen de twijfel uiteindelijk plaatsmaakte voor een duidelijke wens, stopte Dide met de pil. Dat bleek een grotere verandering dan verwacht. “Ik was al twintig jaar aan de pil. Ik dacht altijd dat ik niet zo gevoelig was voor hormonen, maar toen ik stopte, moest ik mezelf opnieuw leren kennen, qua emoties en gevoelens. Dat vond ik echt heel vervelend.”

Na een jaar proberen: elke maand hoop en teleurstelling

Inmiddels is ze een jaar gestopt met de pil, maar een zwangerschap blijft uit. “Stiekem ben ik er toch heel erg mee bezig. Al vrij snel kwam ik in een soort van ‘cycle of hope and heartbreak’.

Elke maand begint volgens Dide opnieuw met hoop. “Je begint weer met een soort schone lei. Wie weet lukt het. Je bent bezig met wanneer je moet proberen, gezond leven en alles daarvoor in het teken zetten.” Daarna volgen de wachtweken. “Ik ben dan zo erg bezig met: wat voel ik in mijn lichaam? Dan denk ik: nu voel ik van alles, nu zal het wel zover zijn. Dus dan zit je helemaal in die hoop. En dan word je toch weer ongesteld en valt het in één keer helemaal in elkaar.”

De teleurstelling probeert ze snel achter zich te laten. “Dan is er weer een volgende maand en probeer je het opnieuw. Ik probeer er niet te lang bij stil te staan en ga weer optimistisch denken: misschien volgende maand.” Toch valt het haar zwaar. “Elke maand ben ik er eigenlijk opnieuw van overtuigd: nu moet het wel raak zijn. En dan is het toch elke maand weer een teleurstelling.”

Zwanger proberen te worden zet Dides leven steeds meer op pauze

Het moeilijkste vindt Dide dat de kinderwens steeds meer invloed krijgt op haar dagelijks leven. “In het begin dacht ik: als ik nu zwanger word, kan ik over negen maanden dat project niet aannemen. En dan kunnen we niet op vakantie. Je gaat heel erg vooruit plannen, terwijl je die dingen gewoon had kunnen doen.”

Ook haar leefstijl is veranderd. Ze sport minder intensief, laat bepaalde vakanties aan zich voorbijgaan en vermijdt sauna’s, massages en sommige schoonheidsbehandelingen. “Het zijn allemaal niet zulke belangrijke dingen, maar alles bij elkaar ben je er toch de hele tijd mee bezig.”

Ook online wordt ze een bepaalde hoek in getrokken. “Je internet heeft natuurlijk altijd sneller door waar je bent danjijzelf.. Je komt in zo’n algoritme terecht met allemaal dingen die je zou moeten doen om zwanger te worden.”

Daarin schiet ze naar eigen zeggen soms door. “Ik heb bijvoorbeeld bepaalde diëten gevolgd  beautybehandelingen achterwege gelaten, mijn haar niet meer gebleekt en stopte met sporten. Je gaat op een gegeven moment maar van alles proberen.”

Juist daarom probeert ze nu meer los te laten. “Ik probeer mezelf ook weer dingen te gunnen. We zijn net terug van vakantie en ik heb gewoon cocktails gedronken. Je moet jezelf daar ook een beetje ruimte in geven.”

Tussen vriendinnen met kinderen voelt Dide zich soms alleen

Met haar vriend kan Dide gelukkig goed praten over het proces. “Hij is heel ondersteunend en leeft heel erg mee. Maar het blijft toch een verschil. Het gebeurt natuurlijk in mijn lichaam.”

Het gevoel van eenzaamheid zit dan ook ergens anders.“Het ism niet zozeer in onze relatie, maar wel gewoon met vriendinnen die in de baby’s zitten. Je hebt veel babyverjaardagen en op een gegeven moment stond ik ergens en dacht ik: oh, ik ben hier echt de enige in mijn eentje. Iedereen is met kinderen. Dat voelt eenzaam.”

Dide mist vooral verhalen over de fase waarin ze nu zit. “Er zijn best veel verhalen over vruchtbaarheidstrajecten enivf.. En dat is ook supergoed. Maar die vage tussenfase, waarin je eigenlijk de hele tijd aan het wachten bent, zonder te weten waarop en zonder te weten wat er aan de hand is, daar had ik meer over willen lezen.”

Na een jaar proberen krijgt Dide een medische doorverwijzing

Na een jaar proberen heeft Dide inmiddels een doorverwijzing van de huisarts. In september staat haar eerste intake gepland. Toch vindt ze het frustrerend dat daar opnieuw maanden overheen gaan. “Je denkt: oké, nu heb ik dat jaar zitten wachten. En dan duurt het daarna eigenlijk nog weer een paar maanden.”

Dat zorgt ook voor onzekerheid. “Je gaat je toch afvragen: zit er misschien iets in mijn lichaam niet helemaal goed? Je wilt eigenlijk gewoon een keer een kijkjenemenn en weten of er iets aan de hand is.”

Komt er na De Eierwekker een tweede podcast?

Over een jaar hoopt Dide natuurlijk op een heel ander leven. “Dan hoop ik in ieder geval zwanger te zijn of een kind te hebben.” Mocht dat niet zo zijn, dan wil ze haar leven opnieuw bekijken. “Ik kan me niet voorstellen dat je hier zo lang in zit en je leven on hold zet. Dan moet je ook weer meer gaan leven.”

Misschien komt er daarom een vervolg op De Eierwekker. “Er gebeurt zoveel, intern en extern. Het lijkt me mooi om daar met meerdere mensen over te praten. Ik denk dat het eind dit jaar of begin volgend jaar misschien wel te maken is.”

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.

Reacties