Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag
Leestijd: 4 minuten

Nathalie (36): ‘Mijn ex-schoonmoeder geeft mijn kinderen zulke dure cadeaus dat mijn eigen cadeaus ineens waardeloos lijken’

Nathalie doet haar best om als alleenstaande moeder leuke cadeaus voor haar kinderen uit te zoeken, maar tegen de gulle oma lijkt niets op te kunnen. Haar ex heeft de kinderen om het weekend en dan zijn ze ook vaak bij hun oma. Die heeft veel geld en trakteert haar kleinkinderen regelmatig op extreem dure cadeaus. Voor Nathalie begint dat steeds meer pijn te doen.

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

“Ik ben alleenstaande moeder en mijn ex heeft de kinderen om het weekend. Ze zijn dan ook regelmatig bij zijn moeder, mijn ex-schoonmoeder. Op zich heb ik daar helemaal geen probleem mee. Ze is gek op haar kleinkinderen en ik vind het fijn dat ze een goede band met haar hebben. Alleen heeft mijn ex-schoonmoeder heel veel geld en ze is nogal van het geven. Niet gewoon een leuk cadeautje voor een verjaardag, maar echt grote, dure spullen waar ik zelf soms van denk: waarom zou je dit in vredesnaam tussendoor geven?

Financieel niet tegenop

Laatst kwamen mijn kinderen op een zaterdag thuis met een Nintendo Switch 2. Gewoon omdat oma het leuk vond om die aan hen te geven. Als zoiets met meerdere familieleden wordt gegeven voor een verjaardag, oké, daar kan ik nog inkomen. Maar op een gewone zaterdag een spelcomputer cadeau doen omdat oma toevallig dacht dat ze daar blij van zouden worden? Ik vind dat gewoon niet normaal. Ik kan daar financieel helemaal niet tegenop en dat hoeft ook niet, maar mijn kinderen beginnen daardoor wel een bepaalde verwachting te krijgen.

Het vervelende is dat ik het zelf merk wanneer ik ze iets geef. Laatst had ik voor allebei iets gekocht waarvan ik echt dacht: dit vinden ze geweldig. Ik had er moeite voor gedaan, gezocht naar iets wat bij hen paste en ik keek ernaar uit om het te geven. Ze pakten het uit, zeiden dankjewel en gingen vervolgens alweer verder. Geen enthousiasme, geen grote glimlach, echt helemaal niets. Ik dacht echt: serieus? Als oma iets geeft, is het blijkbaar altijd groter, nieuwer of duurder en mijn cadeaus lijken daardoor in het niet te vallen.

Concurrentie

Ik weet ook dat het niet de schuld van mijn kinderen is. Zij zien gewoon dat oma hen iets geeft en daar zijn ze blij mee. Ik wil ze niet leren dat ze ondankbaar moeten zijn of dat ze geen cadeaus van haar mogen aannemen, maar ik vind het wel lastig dat ik daardoor bijna het gevoel krijg dat ik moet gaan concurreren. En dat wil ik absoluut niet. Ik kan geen Nintendo Switch 2 tussendoor kopen en eerlijk gezegd wil ik dat ook helemaal niet. Ik vind het juist belangrijk dat mijn kinderen leren dat je niet iedere keer iets groots hoeft te krijgen om blij te zijn.

Ik heb het er weleens met mijn ex over gehad, maar hij vindt dat zijn moeder zelf moet weten wat ze met haar geld doet. Daar heeft hij natuurlijk ergens gelijk in. Ik kan haar niet verbieden om haar kleinkinderen cadeaus te geven, maar ik zou wel willen dat ze zich een beetje realiseert wat het effect ervan is. Voor haar is een dure spelcomputer misschien een spontane verrassing, voor mij betekent het dat mijn kinderen vervolgens denken dat een cadeautje van twintig of dertig euro eigenlijk maar saai is.

Gaat niet om het prijskaartje

Ik probeer het daarom maar los te laten en zelf niet mee te gaan in die wedstrijd. Mijn kinderen krijgen van mij geen steeds duurdere cadeaus om het tegen oma op te nemen. Ik hoop alleen dat ze uiteindelijk begrijpen dat het niet om het prijskaartje gaat. En misschien is dat nog wel de belangrijkste les die ik ze kan meegeven.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties