Nicolette (43): ‘Sinds mijn schoonmoeder in Zuid-Afrika woont verwacht ze dat we ieder jaar langskomen’
Wat ooit begon als een mooie stap voor haar schoonmoeder, voelt voor Nicolette (43) inmiddels als een terugkerende bron van frustratie. Want hoe bijzonder Zuid-Afrika ook is, de verwachtingen die erbij komen kijken zijn allesbehalve realistisch voor haar gezin.
In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.
“Vier jaar geleden besloot mijn schoonmoeder naar Zuid-Afrika te verhuizen voor de liefde. Haar partner komt daar vandaan en na tien jaar in Nederland wilde hij graag terug. Maar sinds dat moment lijkt er één verwachting te zijn ontstaan: dat wij daar ieder jaar in de zomer naartoe komen.
Niet haalbaar
En dat klinkt misschien leuk, maar in de praktijk is het gewoon niet haalbaar. Wij zijn met z’n vijven. Vliegtickets alleen al kosten ons makkelijk 8000 euro. Dan heb je nog geen hap gegeten en geen auto gehuurd. Het is echt een enorme uitgave. Wij moeten daar gewoon voor sparen. En eerlijk gezegd: dat lukt niet elk jaar. We hebben een huis, drie kinderen en hoge vaste lasten. Er is gewoon een grens aan wat kan.
Toch lijkt mijn schoonmoeder dat maar moeilijk te begrijpen. Ze begint er maanden van tevoren al over. ‘Komen jullie deze zomer weer?’ En als we dan zeggen dat we dit jaar iets dichter bij huis blijven, bijvoorbeeld een camping in Nederland, dan merk je meteen de teleurstelling.
Klagen
Sterker nog, ze klaagt er ook echt over. Dan zegt ze dingen als: ‘Ja, maar we zien jullie zo weinig’ of ‘Het zou zo leuk zijn voor de kinderen’. En dat is het ook. Natuurlijk zou dat leuk zijn, maar leuk en betaalbaar zijn twee heel verschillende dingen.
Wat ik misschien nog wel het lastigste vind, is dat er vanuit haar kant geen enkele tegemoetkoming komt. Het is niet zo dat ze zegt: ‘We betalen een deel mee’ of ‘We kijken samen wat mogelijk is’. Nee, de verwachting ligt volledig bij ons. En dat schuurt, want het voelt een beetje alsof er geen rekening wordt gehouden met onze situatie. Ze weet dat we het niet altijd even makkelijk hebben op financieel gebied.
Daarnaast komt ze zelf gewoon één of twee keer per jaar naar Nederland. Dan zien we haar ook. Het is dus niet zo dat er helemaal geen contact is. Ik merk dat ik er steeds meer tegenop ga zien als het onderwerp weer ter sprake komt, want het eindigt altijd in een soort ongemakkelijk gesprek waarin wij moeten uitleggen waarom het niet kan, en zij teleurgesteld reageert.
Realistisch zijn
Ik wil haar echt niet tekortdoen. Ze is een lieve oma en mijn kinderen zijn dol op haar, maar het moet ook realistisch zijn. We kunnen niet ieder jaar een vakantie van duizenden euro’s maken, alleen omdat zij dat graag wil. Soms voelt het alsof we moeten kiezen tussen financieel verstandig zijn en iemand anders tevreden houden. En eerlijk? Dan kies ik toch voor ons eigen gezin.”
* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.
Meer lezen?
- Raafke (30): ‘Mijn schoonmoeder kust mijn kind op de mond’.
- Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder houdt zich niet aan mijn opvoedregels. Kan ik dat van haar eisen?’
- Leonoor (36): ‘Mijn schoonmoeder en moeder strijden om de beste oma te zijn’
- Dilemma: ‘Mijn schoonmoeder geeft mijn kind veel minder cadeaus dan haar andere kleinkind, zeg ik er wat van?’
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F08%2FWhatsApp-Image-2025-08-17-at-15.29.56.jpeg)