Denise Mollenkamp
Denise Mollenkamp Ziektes 13 mei 2026
Leestijd: 4 minuten

Ted kreeg uitgezaaide alvleesklierkanker en overleed na 3 maanden: ‘Deze dag blijft voor altijd’

Vorig jaar beleefden Ted, Sophie en hun dochter Josephine (12) een onvergetelijke Opkikkerdag bij Stichting Opkikker. Kort voor de Opkikkerdag kreeg Ted de diagnose uitgezaaide alvleesklierkanker. Slechts drieënhalve maand later overleed hij. Nu kijken Sophie en Josephine terug op die bijzondere dag, die nu nog meer betekenis voor hen heeft gekregen.

Toen Ted vorig jaar rugpijn kreeg, trok hij aan de bel. Zijn vader had de ziekte van Kahler gehad, wat ook begon met rugklachten. In eerste instantie leken de klachten van Ted niet zo erg te zijn, tot hij met een navelbreuk en reumatische klachten naar het ziekenhuis ging. Daar veranderde alles. Dezelfde dag kreeg het gezin te horen dat Ted uitgezaaide alvleesklierkanker had en ongeneeslijk ziek was, nieuws dat hun hele leven volledig op zijn kop zette.

Vanaf dat moment volgden veel onderzoeken, ziekenhuisbezoeken en chemobehandelingen. Er werd direct aangegeven dat Ted ongeneeslijk ziek is, maar al snel werd ook duidelijk dat Ted uitbehandeld was. Voor het gezin brak een periode aan waarin alles draaide om het maken van mooie herinneringen samen.

Even niet nadenken

In die periode kreeg het gezin een Opkikkerdag bij Stichting Opkikker aangeboden: een dag waarop even niets hoefde en alles draaide om samen genieten. “De aankomst was direct al geweldig,” vertelde Sophie. “Je weet niet wat je kunt verwachten, maar dan word je aangekondigd en staat iedereen te klappen. Ik wist niet zo goed wat me overkwam, het was zó lief! Ook de begeleider van ons gezin, Jeannette, was super lief. Ze nam ons de hele dag mee en deed met alles gezellig mee, echt een topper!”

De dag bestond uit allemaal gave activiteiten. Zo maakte het gezin een helikoptervlucht, ging varen in een speedboot en maakte een tocht op trikes in een grote colonne. Voor Josephine was de dag een groot succes: “Ik vond alles zo leuk! Ik kon eigenlijk niet kiezen welke activiteit ik nog een keer zou willen doen. Het was een geweldige dag!” Voor Sophie was het mooiste moment het ontvangst en het afscheid: “Bij het afscheid stonden alle vrijwilligers, ook Jeannette en de vrijwilliger van de trike ons uit te zwaaien. Dat was enorm bijzonder. We hoopten op een dag waarop we even niet na hoefden te denken. En dat is sowieso gelukt.”

Er zit nog heel veel verdriet

Op 17 september overleed Ted, slechts drieënhalve maand na zijn diagnose.

“Het is heel snel gegaan,” vertelt Sophie. “We hebben nooit echt kunnen wennen aan een bepaalde fase. We moesten steeds direct door naar de volgende. Dat verwerken we nu nog steeds.” Het verlies is voor Sophie en Josephine nog heel vers. “Ted was nog lang niet uitgepraat. En dat ben ik eigenlijk ook niet,” zegt Sophie. “Er zit nog heel veel verdriet. Dat is echt ontzettend zwaar.” Ook Josephine mist haar vader enorm: “Het gaat wel goed met mij, maar ik ben ook heel erg verdrietig. Ik mis papa gewoon heel erg. Soms ineens een beetje extra.”

De eerste momenten zonder Ted zijn vooral heel zwaar. Verjaardagen en feestdagen voelen bijvoorbeeld heel anders. Gelukkig vinden ze veel steun bij elkaar. “We doen veel samen,” vertelt Sophie. “We hebben elkaar en daar halen we veel steun uit.” Josephine haalt ook veel steun bij een lotgenotengroep vanuit het ziekenhuis. “We doen daar veel leuke dingen en praten over hoe we ons voelen. Ik vind het heel fijn om daarheen te gaan. Het is daar gezellig en je begrijpt elkaar heel goed.”

Samen blijven ze ook reizen, zoals Ted hen had gevraagd om te doen. “’Blijf wereldwijs’, zei Ted altijd tegen ons. In februari zijn we daarom naar Bonaire geweest en in mei zijn we naar Parijs geweest om de verjaardag van Ted te vieren.”

Echt een Opkikker

Ook Stichting Opkikker blijft een bijzondere plek innemen in hun herinnering. De foto’s van de Opkikkerdag hangen inmiddels uitvergroot in huis. “Het zijn zulke waardevolle herinneringen geworden,” vertelt Sophie. “De foto’s komen ook langs op ons digitale fotolijstje. Dat voelt dan echt als een zonnig moment. Achteraf zie ik de dag ook echt als een opkikker.”

Voor Josephine is Stichting Opkikker ook speciaal. “Ik heb mijn spreekbeurt gedaan over Stichting Opkikker. Daar heb ik een heel mooi cijfer voor gehaald! De meester vroeg of ik het leuk zou vinden als er op school een hoekje voor de stichting ingericht zou worden. Nu staat er een inzameldoos voor mobieltjes op de gang.” Ze denkt nog vaak aan de dag terug. “Ik heb een foto van de Opkikkerdag naast mijn bed hangen. Het is een foto van de fotoshoot waar papa en ik samen op staan. Daar kijk ik vaak naar.”

Nu kijken Sophie en Josephine vooruit. “We zullen leren leven met de rouw en de leuke dingen zullen uiteindelijk weer de overhand nemen. We missen Ted enorm, maar hij zal altijd in ons voortleven.

Buitenspeelgoed aangeraden door onze redactie

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.