Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Paul (42): ‘Ik moet straks drie kinderen tegelijk naar twee verschillende basisscholen brengen’

Voor een nieuwe baan verhuisde Paul (42) met zijn gezin van een rustig dorp naar de stad. Hij had verwacht dat het wennen zou zijn, maar nooit dat het vinden van een basisschool zoveel stress zou opleveren. Na weken bellen, mailen en hopen op een plekje, is de uitkomst volgens hem nog altijd allesbehalve ideaal.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Toen mijn vrouw en ik besloten om te verhuizen, hadden we het plaatje eigenlijk helemaal rond. Ik had een goede baan aangeboden gekregen, we vonden een fijn huis en de kinderen hadden zelfs al zin in een nieuw avontuur. Natuurlijk wisten we dat er veel geregeld moest worden, maar eerlijk gezegd dacht ik dat een basisschool vinden het makkelijkste onderdeel zou zijn. Je schrijft je kinderen toch gewoon in en dan komt het goed? Nou, zo werkt het dus blijkbaar niet.

Wachtlijst 

We kwamen van een dorp waar eigenlijk iedereen naar dezelfde basisschool ging. Er was nooit sprake van wachtlijsten of dat je geluk moest hebben om ergens binnen te komen. Pas toen we eenmaal in de stad serieus scholen gingen benaderen, ontdekten we hoe ingewikkeld het allemaal was. Overal kregen we hetzelfde antwoord: vol. Vol, vol en nog eens vol. Sommige scholen hadden zelfs wachtlijsten waar je pas over een jaar of langer kans maakte op een plek. Iedere keer als de telefoon ging, hoopte ik op goed nieuws. Meestal kreeg ik opnieuw een teleurstelling.

We hebben echt overal gekeken. We waren bereid om verder te reizen, onze voorkeur los te laten en zelfs de opvang helemaal om te gooien als dat nodig was. Op een gegeven moment waren we al blij als er überhaupt één plek beschikbaar was, ongeacht op welke school.

Allemaal op een andere basisschool

Heel even leek het zelfs de verkeerde kant op te gaan. We kregen namelijk te horen dat onze drie kinderen waarschijnlijk allemaal op een andere basisschool terecht zouden komen. Ik weet nog dat ik mijn vrouw aankeek en dacht: dit kan toch niet waar zijn? Hoe moeten we dat ooit organiseren? Drie verschillende scholen, drie verschillende routes en drie dezelfde begin- en eindtijden. Alleen al de gedachte eraan bezorgde me stress.

Uiteindelijk gebeurde er op het allerlaatste moment iets waar we alleen nog op konden hopen. Een gezin verhuisde onverwacht, waardoor er op één van de scholen alsnog een plek vrijkwam. Ineens konden twee van onze kinderen toch samen naar dezelfde basisschool. Ik weet nog dat ik bijna opgelucht was, terwijl ik tegelijkertijd besefte hoe bizar het eigenlijk is dat je al blij bent als je slechts twee scholen overhoudt.

Enorme puzzel 

Toch is ook deze oplossing verre van ideaal. Onze oudste gaat naar de ene school en de twee jongsten naar een andere. De scholen liggen ook nog eens ongeveer een kwartier rijden van elkaar. Op papier klinkt dat misschien niet eens zo ver, maar als de schooltijden vrijwel gelijk zijn, wordt dat ineens een enorme puzzel. 

Het frustrerende vind ik dat we hier nooit rekening mee hebben gehouden. Je verhuist voor een betere toekomst, een mooie baan en meer kansen voor je gezin. Dan verwacht je niet dat juist zoiets als een basisschool uiteindelijk de grootste bron van stress wordt. Ik hoop vooral dat dit tijdelijk is en dat er op een dag alsnog een plek vrijkomt, zodat alle drie onze kinderen naar dezelfde school kunnen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties