Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 09:01

Leestijd: 3 minuten

Ramon (37): ‘Ik laat mijn kinderen stiekem uren gamen als mijn vrouw niet thuis is’

Ramon (37) en zijn vrouw hebben duidelijke afspraken gemaakt over schermtijd. Tenminste, dat denkt zijn vrouw. Want zodra zij een avond weg is, laat Ramon de kinderen regelmatig veel langer gamen dan eigenlijk mag.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Mijn vrouw en ik hebben twee kinderen (11 en 8) en bij ons thuis gelden behoorlijk duidelijke regels over schermtijd. Op schooldagen mogen ze na hun huiswerk maximaal een uur gamen en in het weekend iets langer. Mijn vrouw vindt dat heel belangrijk, want ze is bang dat de kinderen anders alleen nog maar achter een scherm zitten en nergens anders interesse in hebben. Daar ben ik het in grote lijnen ook wel mee eens.

Makkelijker 

Alleen ben ik eerlijk gezegd een stuk gemakkelijker dan zij. Ik heb zelf vroeger ook uren achter een spelcomputer gezeten en ben daar volgens mij prima uitgekomen. Natuurlijk weet ik dat je grenzen moet stellen, maar soms vind ik dat we wel heel moeilijk doen over iets waar de kinderen ontzettend veel plezier aan beleven.

Mijn vrouw is degene die de schermtijd meestal streng bewaakt. Als de tijd voorbij is, gaat de spelcomputer uit: er wordt niet onderhandeld en ze laat zich niet ompraten. Ik bewonder haar consequentheid, want bij mij werkt het toch anders. Zodra een van de kinderen vraagt of hij nog tien minuten mag, denk ik al snel: ach, waarom niet?

Gameparadijs

Het wordt pas echt erg als mijn vrouw een avond weg is, dan verandert ons huis soms in een soort gameparadijs. Laatst ging ze met vriendinnen uit eten en zou ze pas rond half elf thuiskomen. De kinderen hadden hun huiswerk af en vroegen of ze mochten gamen. Ik zei dat het mocht en ging zelf op de bank zitten met mijn telefoon. Voor ik het wist, waren we drie uur verder.

Normaal gesproken zou ik dan ingrijpen, maar het was zo heerlijk rustig. Geen geruzie over speelgoed, geen kinderen die zich verveelden en geen honderd vragen over wat we nog gingen doen. Ze zaten allebei tevreden achter hun scherm en ik kon eindelijk weer eens een voetbalwedstrijd kijken zonder voortdurend gestoord te worden. Dus liet ik ze nog maar even doorgaan.

Gezellige avond

Uiteindelijk hadden ze bijna vier uur gegamed, dat terwijl ze volgens onze afspraken maar een uur mochten. Toen mijn vrouw thuiskwam, lagen ze net in bed en vertelde ik dat we een gezellige avond hadden gehad.

Inmiddels weten de kinderen precies hoe het werkt. Als mama thuis is, gelden de gewone regels. Als papa alleen is, valt er te onderhandelen. Mijn oudste vroeg laatst zelfs of mama binnenkort weer een avond weg zou gaan, want dan konden ze lekker lang gamen. Ik moest lachen, maar tegelijkertijd besefte ik dat ik mezelf behoorlijk in de nesten had gewerkt.

Eerlijk zeggen

Het vervelende is dat ik mijn vrouw hiermee eigenlijk ondermijn. Zij doet haar best om consequent te zijn en ik maak die afspraken stiekem ongedaan. Als de kinderen vervolgens bij haar gaan zeuren dat papa veel aardiger is, snap ik dat ze daar boos van wordt. Ze weet alleen nog niet hoe vaak ik toegeef.

Misschien moet ik gewoon eerlijk zeggen dat ik onze regels soms te streng vind, dan kunnen we daar samen over praten. En misschien moet ik ook toegeven dat ik af en toe te lui ben om iets anders met de kinderen te verzinnen. Want hoe gezellig die rustige gameavonden ook zijn, ik wil niet dat onze kinderen leren dat afspraken alleen gelden zolang mama in de buurt is.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

• Kluun – Help! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!
• Kluun – Help! Ik heb een puber!
• David Borman – Je eerste 1000 vaderdagen
• Chris Bergström – Man wordt vader
• Jan Versteegh – Doodmoe en dolgelukkig

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties