Anne Tonen Ouderschap vandaag, 13:02

Leestijd: 5 minuten

Joris (47) heeft 3 kinderen via draagmoederschap en is trots op Rob Jetten: ‘Het kan dus wél’

Toen Joris Renskers (47) hoorde dat Rob Jetten en zijn partner via een draagmoeder en eiceldonor ouders worden, was hij vooral trots. Joris en zijn partner Marc kregen zelf drie kinderen via deze weg. “Het verandert niet ineens de wereld, maar het verandert wel het beeld van wat een gezin kan zijn.”

Joris Renskers werd wakker in een land waar de premier binnenkort samen met zijn vriend vader wordt. Voor veel mensen was het mooi babynieuws, maar voor Joris betekende het meer. Ook zijn oudste drie kinderen kwamen ter wereld dankzij een draagmoeder en een eiceldonor. Hij weet hoe bijzonder die weg naar het ouderschap kan zijn, maar ook hoeveel uitleg die soms vraagt.

Daarom deelde hij zijn gedachten op LinkedIn. “Voor mijn kinderen betekent het dat ze opgroeien in een land waarin hun eigen gezin niet alleen bestaat achter onze voordeur, maar ook zichtbaar is op een van de meest zichtbare en invloedrijke posities in Nederland.”

Joris woont met zijn partner Marc en hun drie kinderen in Houten. Hun tweeling, een jongen en een meisje, is veertien. Hun zoon is tien. Daarnaast hebben ze samen met een goede vriendin een dochter van zes, die deels bij hen en deels bij haar moeder woont.

Joris en Marc waren 4 jaar bezig om vader te worden

Joris en Marc zijn inmiddels twintig jaar samen en hadden allebei een sterke kinderwens. Ze onderzochten verschillende mogelijkheden om als mannenstel ouders te worden, van adoptie en pleegzorg tot co-ouderschap. Geen van die opties voelde op dat moment passend.

Uiteindelijk kwamen ze uit bij draagmoederschap in Amerika, omdat de mogelijkheden in Nederland beperkt zijn. Het traject nam jaren in beslag. “Dit gaat echt niet over één nacht ijs. Wij zijn vier jaar bezig geweest om onze kinderwens in te vullen.”

Ze kregen hulp van een organisatie die het proces begeleidde, van de medische en psychologische screening tot de juridische afspraken. “Via dat bureau vonden we een draagmoeders en één eiceldonor voor onze drie oudste kinderen. De klik met de draagmoeder was er meteen en we hebben nog altijd contact.”

Joris vindt het belangrijk dat zijn kinderen weten waar ze vandaan komen. Tegelijkertijd merkt hij dat de volwassenen soms meer bezig zijn met de manier waarop zijn gezin is ontstaan dan de kinderen zelf. “Onze kinderen hebben simpelweg twee vaders. Als mensen vragen hoe dat zit, vertellen ze dat ze geboren zijn met een draagmoeder. Daarmee is voor hen het verhaal compleet. De schok bij de ander is vaak groter.”

Kinderen van Joris krijgen vragen over hun 2 vaders

In het dagelijks leven voelt hun gezin voor Joris niet anders dan andere gezinnen. Er slingert speelgoed en eten rond op slaapkamers en op vrijdagavond kijken ze met chips op de bank televisie en op zaterdag is het een gepuzzel met allerlei sportactiviteiten. Toch krijgen zijn kinderen soms vragen over hun gezin. Op de middelbare school wordt de tweeling weleens gevraagd wie hun ‘echte’ vader of moeder is.

“Dat ze zich moeten verhouden tot het feit dat hun gezin anders is, vind ik jammer. Maar ze kunnen zich goed verweren. Mijn zoon vroeg een keer aan iemand die vroeg hoe hij verwekt was: “En jij dan, op de keukentafel of in de badkamer?” Toen was het stil.”

De negatieve reacties ervaart Joris vooral online. Toen zijn kinderen klein waren, vertelde hij vaker over hun gezin in de media. Daar is hij op een gegeven moment mee gestopt, nadat hij en zijn partner online nare verwensingen kregen.

“We vinden het belangrijk om ons verhaal te vertellen, niet omdat ik in de publiciteit wil, maar omdat er weinig gewone verhalen zijn over gezinnen met twee vaders of twee moeders. Er wordt vaak meteen naar de excessen gezocht. Terwijl ik gewoon een gezin heb zoals ieder ander.”

Waarom het vaderschap van Rob Jetten Joris trots maakt

Juist daarom vindt Joris het nieuws over Rob Jetten zo betekenisvol. Hij hoopt dat zijn kinderen in de toekomst meer herkenning ervaren en dat verschillende gezinsvormen steeds vanzelfsprekender worden.

“We hebben altijd geïnvesteerd in contact met andere mannenstellen met kinderen, zodat onze kinderen leeftijdsgenoten konden ontmoeten die ook twee vaders hebben. Die herkenning is belangrijk. Maar het is ook belangrijk voor de emancipatie dat iemand met zo’n zichtbare functie laat zien: het kan wél.”

Dat Jetten als premier openlijk deelt dat hij samen met zijn partner vader wordt, vindt Joris vooruitstrevend. “Ik vind het heel mooi dat hij dit laat zien. Zijn voorbeeldrol, zeker voor de lhbtiq+-gemeenschap, is enorm. Het kan jongeren verder helpen.”

De kritiek die op het nieuws volgde, vindt hij pijnlijk en de vele hartreacties walgelijk. Volgens hem gaat het te vaak over de vraag of een gezin met twee vaders wel goed zou zijn voor een kind, in plaats van over de vraag of een kind opgroeit in een liefdevol en veilig thuis.

“Er is geen goed of fout in dit verhaal. Ik vind het vooral belangrijk dat kinderen opgroeien op een plek waar ze gezien, gehoord en geliefd worden. Het belang van een kind is niet dat het twee ouders van verschillend geslacht heeft.”

Joris hoopt dat het nieuws over Rob Jetten meer begrip brengt

Ook de discussie over draagmoederschap verdient volgens Joris nuance. Hij begrijpt dat mensen vragen hebben over de ethische kanten ervan. Juist daarom vindt hij goede begeleiding en betrouwbare informatie essentieel. Zijn eigen ervaring met de draagmoeder was positief, maar hij benadrukt dat niet iedere situatie hetzelfde is.

Hij hoopt dat het nieuws over Jetten niet alleen leidt tot discussie, maar ook tot meer begrip voor gezinnen die op een andere manier zijn ontstaan. “Je hoeft het niet met iedereen eens te zijn. Maar je kunt iemand ook gewoon feliciteren met het feit dat hij vader wordt. In plaats van meteen overal iets van te vinden.”

Zijn wens voor de toekomst is eenvoudig: dat kinderen leren dat er verschillende soorten gezinnen bestaan, zonder dat één vorm als de enige juiste wordt gezien. “Dat twee vaders net zo goed bij het plaatje horen als twee moeders, of een vader en een moeder. Er is niet één goed en niet één fout. Ik hoop dat we gewoon meer liefdevolle gezinnen zien en erkennen dat het hartstikke goed kan zijn.”

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.

Reacties