Anne Tonen Zwanger vandaag, 13:01

Leestijd: 5 minuten

Suzanne Gillot over haar IVF-traject die haar kinderwens niet vervulde, maar waar ze wel haar huwelijk aan verloor

Een IVF-traject moest Suzanne Gillot (36), bekend van de podcast De Paniekjaren, en haar man helpen hun droom van een groot gezin waar te maken. In plaats daarvan strandde niet alleen hun kinderwens, maar uiteindelijk ook hun huwelijk. Nu is ze single, verlangt ze nog altijd naar een gezin, maar probeert ze niet langer het oncontroleerbare te controleren. “Ik heb zoveel geluk van vandaag opgeofferd voor mogelijk geluk morgen. Dat wil ik nooit meer doen.” Haar verdriet is niet verdwenen, maar naast het gemis heeft ze ook iets anders gevonden: rust, acceptatie en geluk.

Suzanne was 30 toen zij en haar man ontdekten waarom zwanger worden niet lukte. “Ik ben op mijn 29e getrouwd en droomde altijd van een groot gezin. We gingen het vrij snel proberen, maar het lukte niet, en na een jaar bleek uit onderzoek dat het medisch ingewikkeld zou worden. We werden direct doorverwezen voor ICSI, een vorm van IVF.”

Waarom Suzanne Gillot dacht dat IVF vanzelf zou slagen

Het traject begon midden in de coronaperiode. “Ik kende niemand bij wie het uiteindelijk niet was gelukt om een kind te krijgen. Dus ik dacht: prima, dan krijgen we op deze manier een kind. Ik had geen idee wat zo’n IVF-traject werkelijk inhield.”

Na een intensief traject ontstonden zeven embryo’s. “Toen we die hadden, dacht ik: daar kunnen we misschien wel meerdere kinderen uit krijgen.” Maar de hoop maakte langzaam plaats voor teleurstelling. “Je hoopt bij elke terugplaatsing opnieuw dat het raak is. Uiteindelijk bleef ook nummer zeven niet zitten.”

Het zwaarste vond Suzanne niet eens de medische behandelingen, maar hoe alles langzaam in het teken kwam te staan van zwanger worden. “Het is een heel lang traject waarbij er ontzettend veel op het spel staat. Ik omschrijf het altijd als: you’re too invested to quit. Je hebt al zoveel gegeven en je wilt zo graag dat het lukt,dat stoppen en met lege handen overblijven bijna onmogelijk voelt.”

Steeds meer probeerde ze haar kansen te vergroten. “Je begint met de logische dingen: geen alcohol, gezond leven, supplementen slikken. Daarna voeg je steeds meer toe. Ik deed bepaalde intensieve sporten niet meer, lette op wat ik at, hoe ik sliep en ik ging zelfs ander werk doen met een flexibeler schema en minder werkdruk, om stress te verminderen. Alles draaide om die ene kans. Je hebt niet door hoe ver je opschuift. Je wereld wordt in een houdgreep genomen door het IVF-traject. Ik verloor gaandeweg bijna alles van mezelf. Het is een subtiele sluipmoordenaar.”

Waarom een IVF-traject ook relaties zwaar onder druk zet

Ook haar relatie veranderde. “We hadden geen ruzie, maar we keerden allebei naar binnen. We zaten jarenlang in een overlevingsmodus en gingen allebei op een hele andere manier met het traject om.”

Volgens Suzanne onderschatten veel mensen hoeveel invloed vruchtbaarheidsbehandelingen op een relatie hebben. “Je rouwt niet alleen om het kind dat er misschien niet komt, maar ook om hoe je leven verandert door het traject, en het gezin dat je voor je zag. Tegelijkertijd wil je de hoop niet verliezen. Wij gingen daar allebei anders mee om en verloren elkaar zo langzaam maar zeker. 

Na jaren van behandelen en teleurstellingen was ze op. „Ik had geen strijd meer in me. Ik voelde alleen nog: ik moet nu voor mezelf zorgen. Ik heb niets meer te geven.”

Na de scheiding vond Suzanne Gillot opnieuw rust

Vier jaar na hun huwelijk zaten ze bij de scheidingsadvocaat. “Dat blijft een bizarre uitkomst. Je trouwt dolgelukkig en een paar jaar later ben je niet alleen kinderloos, maar ook allebei gebroken door hetzelfde traject.”

Na de scheiding volgde een lange periode van rouw. “Ik heb niet alleen om mijn relatie gerouwd, maar ook om wie ik was geworden in die jaren. Juist de jaren waarvan iedereen zegt dat ze de mooiste van je leven zijn, waren voor mij een diep dal.”

Toch veranderde die periode ook haar kijk op het leven. “Ik heb zoveel geluk van vandaag opgeofferd voor mogelijk geluk morgen. Dat wil ik nooit meer doen. Het leven is daar veel te kort voor.”

Waarom haar kinderwens nog altijd bestaat

Die les neemt ze nu mee in haar leven als single met een kinderwens. “Ik weet inmiddels dat niet alles maakbaar is. Natuurlijk kun je invloed uitoefenen, maar uiteindelijk heb je niet alles in de hand.” Datingapps gebruikt ze daarom nauwelijks meer. “Ze kosten me vooral energie. Ik ben veel rustiger geworden. Ik mis absoluut een partner, maar ik geloof dat hij komt wanneer hij komt.”

Hoewel haar kinderwens nog bestaat, voelt die anders dan een paar jaar geleden.”Ik voel heel duidelijk dat ik niet alleen moeder wil worden. Ik verlang naar een gezin, naar samen ouders zijn. Dat is voor mij belangrijk.”

Waarom ze geïnvesteerd heeft in geluk

Ook haar idee over zingeving is veranderd. “Tijdens mijn IVF-traject dacht ik dat mijn geluk volledig afhing van moeder worden. Ik was bang dat mijn leven leeg zou voelen zonder kinderen. Nu heb ik heel bewust geïnvesteerd in geluk vandaag. Daardoor heb ik een leven opgebouwd waarin ik veel plezier en betekenis ervaar.”

Dat betekent niet dat het verdriet verdwenen is. “Als ik geen biologische kinderen krijg, zal dat een groot verlies blijven. Maar ik ben er niet meer zo bang voor. Ik weet nu dat ik dat verdriet kan dragen en alsnog een mooi leven kan hebben.”

Die boodschap wil ze ook aan anderen meegeven. “We leven in een samenleving waarin alles maakbaar lijkt. Maar liefde, gezondheid en kinderen krijgen zijn dat niet. Als iets niet lukt, voelen we al snel dat we hebben gefaald. Die druk moeten we loslaten.”

Ze hoopt dat mensen eerlijker durven te zijn over de moeilijke kanten van het leven. “Ik heb me heel eenzaam gevoeld, terwijl zoveel dertigers worstelen met dingen die je niet ziet. Je kunt gelukkig zijn én verdriet hebben. Je kunt een mooi leven leiden en tegelijkertijd bang zijn dat je kinderwens onvervuld blijft. Dat mag naast elkaar bestaan.”

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.