Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen gisteren, 
Leestijd: 4 minuten

Anne-Roos (39): ‘Mijn schoonmoeder vertelt mijn kinderen dingen die wij bewust voor ze geheimhouden’

Een verjaardagscadeau, een verrassingsuitje of zelfs groot familienieuws: de schoonmoeder van Anne-Roos (39) kan bijna niets voor zich houden. Wat begint als een irritante gewoonte, wordt een serieus probleem wanneer oma ook een zwangerschap verklapt die nog geheim moest blijven.

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

“Mijn schoonmoeder is ontzettend dol op onze kinderen. Ze heeft een grote mond, een klein hartje en kan geweldig enthousiast zijn. Als de kinderen bij haar komen, staat er altijd iets lekkers klaar en ze verzint de leukste spelletjes. Ik zou willen dat ik het daarbij kon laten, want er is één eigenschap van haar waar ik inmiddels echt gek van word: ze kan geen geheim bewaren. Zodra ze iets weet, lijkt ze het bijna lichamelijk onmogelijk te vinden om haar mond te houden.

Onschuldige dingen 

Het begon met onschuldige dingen. We hadden een keer een grote speelgoedkeuken gekocht voor de verjaardag van onze dochter. Die stond bij mijn schoonouders verstopt, omdat we thuis geen ruimte hadden. Toen mijn dochter een paar dagen voor haar verjaardag bij oma was, vertelde ze doodleuk dat er een prachtige keuken op haar stond te wachten. Mijn dochter kwam juichend thuis en riep dat ze precies wist wat ze zou krijgen: weg was de verrassing.

Een andere keer wilden we de kinderen verrassen met een weekendje naar een vakantiepark en we hadden speciaal gezegd dat ze nog van niets mochten weten. Mijn schoonmoeder zou alleen even op de kat passen. Nog geen uur later vroeg onze zoon waarom we eigenlijk geheim deden over dat vakantiepark. Toen ik haar erop aansprak, lachte ze en zei ze dat de kinderen toch alleen maar extra voorpret hadden.

Duidelijk aangegeven 

Maar het blijft niet bij cadeautjes en uitstapjes: vorig jaar waren mijn man en ik voorzichtig aan het kijken naar een ander huis. We wisten nog helemaal niet of we wilden verhuizen, want er speelde van alles mee. Denk aan de school van de kinderen, onze banen en de huizenprijzen. We vertelden het aan mijn schoonouders, omdat we hun mening wilden horen over een woning die we hadden bekeken. De volgende dag vroeg onze dochter huilend of ze straks afscheid moest nemen van haar school en haar vriendinnetjes. Oma had namelijk gezegd dat we misschien gingen verhuizen.

Dat vond ik echt verschrikkelijk. We hadden nog niets besloten en ineens moesten we een kind geruststellen over iets wat misschien nooit zou gebeuren. Mijn man heeft zijn moeder toen duidelijk gezegd dat ze zulke dingen niet met de kinderen mocht bespreken. Ze vond dat we overdreven en zei dat kinderen best tegen wat onzekerheid kunnen.

Dieptepunt 

Het dieptepunt kwam toen ik zwanger bleek van ons derde kindje. We waren ontzettend blij, maar ik was nog maar zeven weken zwanger en wilde eerst de eerste controles afwachten. We vertelden het alleen aan onze ouders, met de uitdrukkelijke afspraak dat niemand er verder iets over zou zeggen. Mijn schoonmoeder beloofde plechtig dat ze haar mond zou houden.

Een paar dagen later kwam onze zoon thuis met de vraag of hij een broertje of zusje kreeg. Ik voelde mijn maag samenknijpen. Hij vertelde dat oma had gezegd dat er misschien een baby in mama’s buik zat. Dit was nieuws dat ik zelf aan mijn kinderen had willen vertellen, op een moment waarop wij ons daar goed bij voelden.

Uit enthousiasme 

Toen ik haar belde, zei ze dat ze zich gewoon zo verheugde op een kleinkind. Volgens haar was het uit enthousiasme gebeurd. Ik geloof best dat ze geen kwade bedoelingen heeft, maar dat maakt het voor mij niet minder pijnlijk. Het gaat erom dat ze steeds opnieuw beslist dat haar enthousiasme belangrijker is dan onze wensen.

Mijn man en ik hebben daarom afgesproken dat we haar voorlopig alleen dingen vertellen die de kinderen ook mogen weten. Ik vind dat jammer, want ik zou graag open met haar kunnen praten. Maar vertrouwen werkt nu eenmaal twee kanten op. Ik wil haar niet buitensluiten. Ik wil alleen zelf kunnen bepalen wanneer mijn kinderen belangrijk nieuws horen. Dat lijkt me toch niet te veel gevraagd.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties