Ruth Smeets Persoonlijke verhalen vandaag, 09:02

Leestijd: 7 minuten

Nederlands gezin verruilt nieuwbouwwijk voor Frans kasteel: ‘Het schoolsysteem was de grootste schok’

Toen Raymond (40) en Susanne (44) hoorden dat het geliefde kasteel Domaine Rennepont te koop stond, besloten ze hun droom achterna te gaan. Samen met hun kinderen verhuisden ze naar de Franse champagnestreek. Een avontuur vol ruimte en vrijheid, maar ook met papierwerk, heimwee en een heel ander schoolsysteem.

In de rubriek Ons leven in het buitenland vertellen ouders over hun keuze om Nederland achter zich te laten en met hun kinderen een nieuw bestaan op te bouwen in het buitenland.

“Van een nieuwbouwwijk in Nederland naar het Franse platteland: het verschil kon bijna niet groter zijn. Opeens waren we in een omgeving met veel minder kinderen. Vooral onze dochter Feliene had daar moeite mee, en soms nog steeds. Ze was zeven toen we verhuisden. In Nederland was het heel normaal om bij buurmeisjes aan te bellen om samen te spelen. Dat viel ineens weg.

Het was niet de enige verandering. Ook het Franse schoolsysteem was wennen. Dat is veel ouderwetser en strenger dan onze kinderen in Nederland waren gewend. Een van de eerste Franse woorden waar ze mee thuiskwamen, was ‘puni’, afkomstig van punition, ofwel ‘straf’. Ook zijn de schooldagen hier veel langer en krijgen kinderen vanaf zes jaar hier elke dag huiswerk.

Waarom Raymond en Susanne een kasteel in Frankrijk kochten

Het idee om te emigreren kwam niet zomaar uit de lucht vallen. We hadden al langer de wens om samen met de kinderen een avontuur in het buitenland te beginnen, maar zoals dat gaat in drukke levens met kleine kinderen: die plannen werden nooit echt concreet.

Sinds 2020 komen we al op Domaine Rennepont in de Franse champagnestreek. In 2022 zijn we er zelfs getrouwd. We kenden de plek en de regio en werden vanzelf verliefd op deze prachtige streek.

Toen we hoorden dat het landgoed te koop stond, keken we elkaar aan. Dit was onze kans. Zo besloten we te emigreren naar de Franse champagnestreek en daar een evenementenlocatie te beginnen. De kinderen waren toen negen en zeven jaar oud. Voor ons voelde dat als de ideale leeftijd om deze stap nog te zetten. Hoe ouder kinderen worden, hoe lastiger het vaak is om te landen in een nieuw land.

Hoe Pepijn en Feliene Frans leerden in anderhalf jaar

De verhuizing was heus niet altijd makkelijk. Frankrijk is ontzettend bureaucratisch, we moesten enorm wennen aan al dat papierwerk. En dan is er natuurlijk nog de taal. Frans is echt moeilijk, vooral de grammatica. Het voordeel is dat Pepijn en Feliene dit op school leren. Via hun huiswerk krijgen wij er ook veel van mee.

Voordat we vertrokken, hadden de kinderen een half jaar lang elke woensdagmiddag Franse les, zodat de taal in elk geval niet helemaal vreemd voor ze zou zijn. Inmiddels zetten ze gigantische stappen. We zijn supertrots op hoe goed ze zich na anderhalf jaar redden in het Frans.

Ook wij gaan vooruit. We bestellen onze inkopen, overleggen met leveranciers, sturen onze medewerkers aan en regelen de dagelijkse dingen in het Frans. Met ons doorzettingsvermogen, een gezonde portie schaamteloosheid en, heel eerlijk, soms ook gewoon Google Translate, komen we een heel eind. Toch blijft het lastig om een spontaan gesprek te voeren. We zoeken nog vaak naar de juiste woorden.

Onze omgeving reageerde wisselend op onze verhuisplannen. Vrienden spraken lovende woorden en moedigden ons aan. Voor onze ouders was het emotioneler. We gingen écht weg, mét hun kleinkinderen. Het duurde even voordat ze daaraan konden wennen, maar ook zij hebben ons vertrek geaccepteerd en bezoeken ze ons met veel plezier.

We zitten ook niet aan de andere kant van de wereld. In vijf uur rijden staan we weer in Nederland en we komen nog regelmatig terug. Opvallend is hoe vriendschappen zijn veranderd sinds we in Frankrijk wonen. Als vrienden langskomen, is dat niet voor een paar uur, maar voor een paar dagen. Daardoor is er meer rust en tijd om elkaar uitgebreid te spreken. Zo zijn een aantal vriendschappen op een natuurlijke manier verdiept.

Waarom Franse scholen veel strenger zijn dan Nederlandse

Pepijn en Feliene gaan naar een privéschool. Die ligt verder weg dan de openbare school, maar we hadden er een fijner gevoel bij. De leerkrachten vonden het meteen leuk om leerlingen uit het buitenland te ontvangen.

De kinderen merkten al snel hoeveel er anders is. Franse scholen zijn veel strenger en gestructureerder dan Nederlandse scholen. De schooldagen zijn langer, maar kinderen zijn elke woensdag vrij. Dat noemen we ons ‘mini-weekend’: Pepijn en Feliene gaan dan bijvoorbeeld naar de sportclub. En op schooldagen krijgen ze tussendoor een uitgebreide viergangenlunch, waarbij ook wordt gelet op tafelmanieren en de oudere kinderen de kleintjes helpen.

Verder is er op school veel regelmaat en is goed gedrag belangrijk, met duidelijke regels. Wie zich in de klas niet gedraagt, krijgt een aantekening in zijn schriftje. Schoolprestaties zijn belangrijk voor Franse ouders. Persoonlijk vinden we geluk en plezier belangrijker dan hoge cijfers. Wel vinden we de indeling van het Franse schoolsysteem absoluut beter. Na de basisschool gaan kinderen van elf tot vijftien naar jaar naar een collège, dat voor alle kinderen hetzelfde is. Pas daarna wordt er een keuze gemaakt voor een bepaald niveau. In Nederland gebeurt dat al als kinderen twaalf zijn. Dat vinden we eigenlijk te vroeg.

Wat Nederlandse ouders op Franse scholen meteen opvalt

Ouders spelen een kleinere rol op school dan we in Nederland waren gewend. Daar werden we voor elk uitstapje gevraagd om te helpen, maar in Frankrijk gebeurt dat helemaal niet. Ze gaan vaak op pad, naar musea, parken of sportclubs, maar dat wordt allemaal door school zelf geregeld.

Scholen weten dat beide ouders werken en dat er dus geen ruimte is om te helpen op school. Ook voor een verjaardagstraktatie sloven Franse ouders zich niet uit. Ze geven gewoon een cake uit de supermarkt mee, met een fles iced tea of limonade. Wel zo makkelijk.

Waarom Franse kinderen meer vrijheid lijken te krijgen

Opvallend zijn ook de verschillen in opvoeden. Franse ouders zijn net zo zorgzaam als Nederlandse ouders, maar er is een veel sterkere hiërarchie. De ouders bepalen en de kinderen volgen. Dat zie je ook in restaurants. Ouders voeren een goed gesprek met de mensen met wie ze zijn, terwijl de kinderen zichzelf vermaken.

Franse ouders zitten minder boven op hun kinderen en laten ze wat meer hun eigen gang gaan. Ook vinden we het mooi dat kinderen in Frankrijk langer kind lijken te blijven. Er is minder schermgebruik. Jonge kinderen zien we zelden met iPads of smartphones.

Wat het gezin het meest mist aan Nederland

Toch is er ook gemis. Naar familie en vrienden bijvoorbeeld, en naar de Nederlandse kaas, de vertrouwde winkels om ons heen, het gemak en de mentaliteit. We beseffen nu dat Nederlanders eigenlijk heel oplossingsgericht denken: er is altijd wel een oplossing. Soms lijkt het alsof Fransen eerder denken in problemen.

Daartegenover staat dat we de files absoluut niet missen. Net als ons kleine Nederlandse postzegeltuintje en de ratrace van altijd haasten en ‘aan’ staan. Elke dag hier is een avontuur. We bouwen aan ons bedrijf, zitten nooit stil en zijn altijd bezig met leuke plannen. Verveling kennen we niet. En omdat we een fysieke plek exploiteren voor bruiloften, organisaties en kindervakanties, zien we ook meteen het resultaat van ons werk.

Waarom emigreren voor dit gezin de juiste keuze bleek

Na anderhalf jaar kunnen we met zekerheid zeggen dat we geen spijt hebben van deze stap. Onze kwaliteit van leven voelt hoger. Er is minder druk, waardoor we meer in het leven staan.

Tegen ouders met dezelfde droom zeggen we: het ‘doen’ is de grootste uitdaging. Wees niet bang voor beren op de weg, want die zijn overal. Als je een doordachte droom hebt en vertrouwen in een goede afloop, krijg dan geen koudwatervrees. Je krijgt er een fantastisch avontuur voor terug.”

Een leven in het buitenland klinkt vaak als een droom, maar er komt veel bij kijken. J/M Ouders sprak emigratie-expert Karin Wouters over wat zo’n grote verandering doet met kinderen.

Musthave volgens de redactie:

Dreame is een van de grootste merken als het gaat om robotstofzuigers. Een van de populairste robotstofzuigers van dit merk heeft een flinke korting bij Bol. Het apparaat heeft erg goede reviews, namelijk een 4,7 uit 5 sterren.

Dreame L10s Ultra Gen 2 – Robotstofzuiger met Dweilfunctie – Groter bereik – Krachtige Tapijtreiniging – Geschikt voor huisdierharen € 319,00 bij bol.com Bekijk product →

Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.