Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 09:03

Leestijd: 3 minuten

Gijs (41): ‘Ik ben jaloers op de band die mijn vrouw met de kinderen heeft’

In veel gezinnen is het heel normaal dat kinderen met de ene ouder net iets makkelijker praten dan met de andere. Toch doet dat Gijs (41) meer dan hij had verwacht. Zijn kinderen (14 en 12) vertellen hun moeder werkelijk alles, terwijl hij vaak pas veel later hoort wat er speelt. En dat doet pijn, juist omdat hij zo zijn best doet om een betrokken vader te zijn.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Ik ben oprecht jaloers op de band die mijn vrouw met onze kinderen heeft. Dat vind ik eigenlijk best moeilijk om toe te geven, want ik gun het haar natuurlijk ontzettend. Maar tegelijkertijd zou ik zo graag willen dat ik ook zo’n band met ze had.

Mijn kinderen vertellen hun moeder werkelijk alles. Hoe het op school ging, wie verliefd is op wie, ruzies met vrienden en waar ze onzeker over zijn. Zij weet het vaak allemaal al voordat ik überhaupt doorheb dat er iets speelt.

Altijd als laatste iets horen 

Het gebeurt regelmatig dat mijn vrouw tijdens het eten ineens iets zegt waarvan ik denk: hoe weet jij dat? Dan blijkt dat één van de kinderen haar dat die middag al uitgebreid heeft verteld. Ik zit er dan echt verbaasd bij. Niet omdat ik het haar niet gun, maar omdat ik me afvraag waarom ze daar niet ook mee naar mij zijn gekomen.

Soms vraag ik later aan mijn zoon of dochter waarom ze me niets hebben verteld. Dan zeggen ze heel lief: ‘O ja, vergeten.’ Of: ‘Mama wist het toch al.’ Maar als dat iedere keer gebeurt, voelt het op een gegeven moment niet meer als toeval.

Mijn best doen

Wat het extra lastig maakt, is dat ik helemaal geen afstandelijke vader ben. Ik werk fulltime, maar zodra ik thuis ben, probeer ik er ook echt voor ze te zijn. Ik rijd ze naar sport, help met huiswerk als dat nodig is, vraag hoe hun dag was en probeer interesse te tonen in alles wat ze bezighoudt.

Alleen krijg ik vaak niet veel terug. Op de standaardvraag ‘Hoe was school?’ krijg ik meestal ‘goed’. Terwijl mijn vrouw later op de avond precies weet wie ruzie heeft, welke docent chagrijnig was en waarom er iemand moest huilen in de pauze. Dan denk ik weleens: hoe dóét ze dat toch?

Buiten vallen 

Soms voelt het alsof zij met z’n drieën een soort eigen wereld hebben waar ik nét buiten sta. Niet expres, daar ben ik van overtuigd. Maar wel genoeg om me soms een buitenstaander te voelen in mijn eigen gezin. Dat doet meer met me dan ik had verwacht.

Ik wil helemaal niet de leukste ouder zijn of een wedstrijdje winnen. Ik wil alleen dat mijn kinderen zich ook bij mij veilig genoeg voelen om hun verhalen kwijt te kunnen.

Niet opgeven

Mijn vrouw zegt dat ik me er niet zo druk om moet maken. Volgens haar verandert dit vanzelf weer en zoeken kinderen op andere momenten juist weer meer contact met hun vader.

Ik hoop dat ze gelijk heeft. Tot die tijd blijf ik mijn best doen. Ik blijf vragen hoe hun dag was, ga mee naar wedstrijden, maak grapjes aan tafel en probeer er gewoon te zijn. Want ook al voelt het soms alsof ik de laatste ben die alles hoort, ik wil niet dat mijn kinderen ooit het gevoel krijgen dat ze bij mij niet terechtkunnen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

• Kluun – Help! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!
• Kluun – Help! Ik heb een puber!
• David Borman – Je eerste 1000 vaderdagen
• Chris Bergström – Man wordt vader
• Jan Versteegh – Doodmoe en dolgelukkig

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.