Guus (39) droeg alle mental load thuis: met 1 simpele afspraak veranderde haar hele gezinsleven
Wie staat er ’s nachts op als het kind huilt? Wie weet de schoenmaat van de jongste en wie haalt de kinderen op van school als ze plotseling ziek worden? De verdeling van de zorg én mental load is in veel gezinnen een constante puzzel.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F11%2FGuus-en-haar-partner-Jaap.jpg)
In de rubriek Zorgverdeling vertellen ouders hoe zij de zorg voor hun kinderen en het huishouden verdelen, wie het onzichtbare regelwerk op zich neemt en waar het soms schuurt.
Bij Guus en haar man Jaap thuis is het huishouden en de zorg voor hun twee kinderen gelijk verdeeld, daarbij houden ze ook rekening met de mentale belasting van taken. “We werken evenveel en vinden het allebei belangrijk om betrokken te zijn bij ons gezin.”
Het gezin
Guus (39): werkt als zelfstandige 32 – 40 uur per week
Jaap (40): werkt als zelfstandige 28 – 32 uur per week
Samen hebben zij twee kinderen: Lou (7) en Eza (4)
16 jaar samen, waarvan 2 jaar getrouwd
Wie heeft het als eerste door dat de kleding van de kinderen te klein is geworden?
Guus, maar zij vindt dat ook een leuke taak.
Wie regelt het als de kinderen ziek van school gehaald moeten worden?
Jaap en Guus hebben dan contact met elkaar om te bespreken voor wie het het minst vervelend is om de werkdag te onderbreken.
Wie bedenkt en haalt de wekelijkse boodschappen?
Guus maakt de boodschappenlijst, Jaap slaat het in.
Wie let op de groepsapp van school?
Jaap is chef van de schoolapp.
Wie gaat er mee naar dokter- en/of tandartsafspraken?
Degene die die dag met de kinderen is.
Hoe ziet jullie zorgverdeling er op een gemiddelde weekdag uit?
“Jaap en ik hebben allebei in de ochtend onze vaste routines. De een maakt het ontbijt klaar, de ander de broodtrommels. Om 7 uur maken we de kinderen wakker om samen te ontbijten. We brengen en halen ze even vaak en hebben in de agenda ingepland wie dit doet. Een middag in de week gaan de kinderen naar hun oma, de andere middagen hebben we verdeeld. Omdat ik regelmatig ook in de avond werk, brengt Jaap de kinderen ’s avonds iets vaker naar bed.”
Hoe is deze verdeling ontstaan?
“Er is een tijd geweest dat onze verdeling heel scheef was. We deden de dagelijkse zorgtaken wel samen, maar de mental load-taken nam ik vooral op me. Ik regelde alle dingen voor het gezin, keek vooruit en loste problemen op voor het problemen werden, maar ik wilde helemaal niet een soort gezinsmanager zijn. We werkten evenveel en vonden het allebei belangrijk om betrokken te zijn bij ons gezin, dus het voelde onlogisch dat ik veel drukker met ons gezin was. Daarbij gaf het mij ook veel stress om me als enige verantwoordelijk te voelen voor het managen van ons gezinsleven. Toch bleek het lastiger dan gedacht om die patronen te doorbreken.”
Wat maakte dat zo lastig?
“We hadden het er veel over, maar vielen steeds weer terug in oude gewoontes. Ik verdiepte me in het onderwerp en kwam erachter dat er veel over de scheve verdeling bij ouders wordt geschreven, maar het enige advies dat overal werd gegeven, was: praat erover. Dat was voor ons niet genoeg. Ik heb er vervolgens veel over gelezen, geluisterd en met andere professionals over gesproken. Samen de taken verdelen bleek niet genoeg, we moesten echt een nieuwe manier van samenwerken ontwikkelen. Zo hebben we ervoor gezorgd dat wij thuis een goede balans hebben gevonden.”
Hoe is de mentale load tussen jullie verdeeld?
“Die hebben we eerlijk verdeeld en daarbij hebben we ook rekening gehouden met de mentale belasting van taken. Ook hebben we gekeken naar waar we goed in zijn of wat we leuk vinden. Ik koop bijvoorbeeld cadeautjes, dat vind ik leuk. Jaap doet bijvoorbeeld al het onderhoud van apparaten in huis, dat vind ik vreselijk om te doen.”
Ben je tevreden met de huidige verdeling?
“Jazeker, het is heel duidelijk wie waarvoor verantwoordelijk is en dat werkt prettig. Dat scheelt ons veel headspace, want we houden ons niet bezig met taken waar die ander verantwoordelijk voor is.”
Waar schuurt het nog weleens qua verdeling?
“Soms vind ik het lastig om bepaalde taken helemaal los te laten. Jaap houdt bijvoorbeeld de ouderapp bij, zet alles in de agenda en regelt wat de kinderen moeten meenemen, zoals een pompoen met Sint-Maarten. Ik vind het soms nog lastig om die verantwoordelijkheid echt bij hem te laten. Jaap is minder goed in vooruitkijken. Daarom hebben we op zondag een weekbespreking. Dan nemen we de komende week door en kijken we ook een paar weken vooruit, zodat we bijvoorbeeld studiedagen en vakanties op tijd zien aankomen.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F11%2FGuus-en-haar-kind.jpg)
Zijn er bepaalde dingen binnen de zorg die echt jouw taak zijn en die echt je partner zijn taak zijn?
“Jazeker, we hebben onze taken heel duidelijk verdeeld, waardoor er bijna geen onuitgesproken verwachtingen meer zijn. Als er een brief over de opvangtoeslag binnenkomt, bleef die voorheen gerust een week liggen. We hoopten allebei dat de ander het zou oppakken. Maar nu is het duidelijk dat ik daar verantwoordelijk voor ben. Jaap is weer verantwoordelijk voor zaken rondom leveranciers van internet, energie etc. Elke taak in ons gezinsleven heeft nu zo veel mogelijk één duidelijke eigenaar. Ik doe bijvoorbeeld de was, van het in de wasmachine stoppen tot opbergen in de kast. Jaap is chef schoonmaak. Sommige mensen vinden het in eerste instantie te rigide, maar komen er vaker later van terug als ze merken wat het oplevert.”
Jij helpt zelf als coach partners op weg naar gelijkwaardig ouderschap. Wat is jouw gouden tip voor een zorgverdeling waar beide partners happy mee zijn?
“Stel elkaar de vraag: vinden wij het belangrijk dat we allebei evenveel échte vrije tijd hebben om te ontspannen, af te schakelen en iets te doen waar we van opladen? Ook als je niet allebei evenveel werkt, is de hoeveelheid vrije tijd een goede graadmeter voor hoe jullie verdeling is. En dan bedoel ik niet de tijd met je kinderen waarin je ondertussen allerlei dingen moet regelen. Het gaat om tijd waarin je echt kunt ontspannen en opladen.
We verwachten als stel vaak dat de samenwerking vanzelf soepel verloopt, maar eigenlijk is het heel logisch dat je daar samen aandacht aan moet besteden. Omdat ik merkte dat veel ouders behoefte hadden aan praktische handvatten om hun samenwerking te verbeteren, heb ik een programma ontwikkeld waarin stellen aan de slag gaan met een gelijkwaardige taakverdeling, ook geef ik regelmatig gratis een online masterclass om ouders te helpen. Als je allebei vindt dat evenveel vrije tijd belangrijk is, heb je een mooi startpunt om samen te kijken hoe je die balans kunt bereiken.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F11%2FSabine-van-der-Spoel.jpg)