Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Marloes (38): ‘Mijn schoonouders trekken onze zoon voor en zijn zusje begint het nu ook te merken’

Marloes (38) ziet al jaren dat haar schoonouders een zwak hebben voor haar oudste zoon. Hij krijgt meer aandacht, duurdere cadeaus en mag vaker komen logeren dan zijn jongere zusje. Lange tijd probeerde Marloes het te relativeren, maar nu haar dochter zelf vragen begint te stellen, is voor haar de maat vol.

In de rubriek Schoonouders delen ouders zowel de uitdagingen als de mooie momenten die ze meemaken met hun schoonouders. Het biedt een eerlijke en herkenbare blik op de dynamiek tussen schoonouders en hun (klein)kinderen.

Marloes (38): ‘Mijn schoonouders trekken onze zoon voor en zijn zusje begint het nu ook te merken’
Pexels

“Mijn schoonouders hebben twee kleinkinderen, maar als ik heel eerlijk ben, lijkt er voor hen maar één echt belangrijk: onze oudste zoon (10). Hij was hun eerste kleinkind en vanaf zijn geboorte was het een groot feest. Ze kwamen voortdurend langs, wilden oppassen en kochten de mooiste spullen voor hem. Toen onze dochter drie jaar later werd geboren, waren ze natuurlijk ook blij. Alleen merkte ik al snel dat het enthousiasme anders was.

Steeds duidelijker 

In het begin praatte ik dat voor mezelf goed. De eerste kleinkinderen zijn nu eenmaal bijzonder en misschien waren mijn schoonouders inmiddels wat ouder en minder energiek. Maar naarmate de kinderen groter werden, werd het verschil steeds duidelijker. Onze zoon mag regelmatig een weekend komen logeren. Dan nemen ze hem mee naar de bioscoop, gaan ze ergens eten of organiseren ze een speciaal uitstapje. Onze dochter wordt zelden gevraagd.

Als ik er iets van zeg, hebben ze altijd een verklaring. Onze zoon is ouder, dus met hem kunnen ze meer ondernemen, of opa heeft toevallig kaartjes voor een voetbalwedstrijd en onze dochter houdt niet van voetbal. Op zichzelf klinken die redenen misschien logisch, maar als het iedere keer dezelfde kant op valt, wordt het wel een patroon.

Verschil in cadeaus

Ook met cadeaus zie je het verschil. Vorig jaar kreeg onze zoon voor zijn verjaardag een behoorlijk dure bestuurbare auto en onze dochter kreeg een knutselpakketje en een boek. Ik heb niets tegen een boek, begrijp me niet verkeerd. Maar zij zag natuurlijk ook dat haar broer een enorme doos kreeg en zij een klein tasje. Met kerst gebeurde iets vergelijkbaars: voor onze zoon hadden ze een spelcomputeraccessoire gekocht waar hij al maanden om vroeg en onze dochter kreeg een pyjama.

Mijn man vindt dat ik er te veel achter zoek. Hij zegt dat zijn ouders gewoon een speciale band hebben met onze zoon, omdat hij de eerste was. Maar ik vind dat geen reden om een ander kleinkind steeds op de tweede plaats te zetten. Onze dochter is inmiddels zeven en heeft het echt wel door.

Dezelfde liefde en aandacht

Ik heb inmiddels zelf met mijn schoonmoeder gesproken en ze schrok ervan. Mijn schoonmoeder beloofde me erop te letten, maar ik moet nog zien of er echt iets verandert. Ik wil niet dat mijn kinderen later terugdenken aan opa en oma als mensen bij wie de een altijd belangrijker was dan de ander. Ze hoeven niet precies dezelfde cadeaus of ervaringen te krijgen, maar wel dezelfde liefde en aandacht. Dat lijkt me toch het minste.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties