Lucas Westerbeek Columns 3 mei 2026bijgewerkt: 5 mei 2026, 11:30

Leestijd: 7 minuten

Mentor Lucas: ‘Rosa (16) wil stoppen met school en gaan werken, maar haar verhaal laat iets anders zien’

Op een ochtend kreeg ik een berichtje van Rosa.

In de appgesprekken is de letterlijke tekst gebruikt. Daarom kunnen er hier en daar wat fouten in staan.

“Hooiii ik heb me keuze gemaakt dat ik niet verder wil leren en dat ik werken ga”

Rosa zit bij me in de klas, het laatste jaar op school. Ze draagt meestal een rijbroek, twee verschillende kleuren sokken en haar lange blonde haar in een paardenstaart.
“Wat goed dat je een keuze hebt gemaakt”, antwoordde ik. “Fijn voor je. Je moet me maandag maar even vertellen hoe je dat hebt bedacht.”

Een open dag in de stad

Een paar weken eerder zaten we in de auto, op weg naar een open dag van het ROC Horeca. Midden in het centrum van de stad. Ik luisterde met een half oor naar de gesprekken op de achterbank. Drie leerlingen uit m’n klas kletsten over school, vapen, roken en over andere leerlingen. Mijn aandacht was vooral bij het verkeer. Het was druk op straat. Half op de stoep stond een vuilniswagen, die met een kraan een container optilde en leegde boven de laadbak. Een politiebus met zwaailicht en sirene passeerde ons op het fietspad. Rosa herkende de buurt.
“M’n opa heeft hier vroeger gewoond. In een groot huis met drie verdiepingen.”
“Wat deed hij voor werk?” vroeg ik. We moesten wachten voor de vuilniswagen, die de straat weer opdraaide.
Ze antwoordde dat ze dat niet wist.
“Hij heeft genoeg geld op z’n rug”, zei ze. “Als hij veel biertjes heeft gedronken, geeft hij alle vrouwen in z’n huis €100,-.”
“Alleen de vrouwen?” vroeg ik.
Ze antwoordde bevestigend. Afgelopen kerst had ze nog €100,- van hem gekregen.
“Maar m’n moeder wil hem niet meer zien. Ik weet ook niet waarom.”

Een droom met paarden

Rosa is vaak te laat in de les of helemaal afwezig. Ze wilde wel mee naar de open dag, maar een baan in de horeca wil ze niet. Haar droom is een opleiding met paarden, vertelde ze me. En daarna een manege beginnen, in Spanje. Maar voor zo’n opleiding heeft ze mbo niveau 2 of 3 nodig. En dat gaat op dit moment niet lukken. Dus misschien wil ze toch wel eerst beginnen met een mbo-opleiding Horeca, niveau 1. Ze is gek op paarden. Ze heeft zelf ook een paard. Aron heet hij. Gekregen van de nieuwe vrouw van haar vader. ‘M’n stiefmoeder’, noemt ze haar. Haar moeder is jaren geleden al vertrokken bij haar gezin. Rosa woont nu bij haar vader en haar stiefmoeder. Een paar maanden geleden heeft ze ook nog een broertje gekregen. Een zoontje van haar vader en zijn nieuwe vrouw.

Altijd een reden

Rosa komt van het vmbo, maar daar mocht ze niet blijven. Ze was opstandig, schold docenten uit, spijbelde veel en haalde te lage cijfers. Dus toen moest ze van school en naar het praktijkonderwijs. Tegen haar wil. Het liefst wil ze helemaal van school af en werken in de manege. Maar ze is pas 16. Bij ons op school is ze nooit op tijd in de les. Iedere ochtend, als ik haar niet zie in de klas, stuur ik haar een berichtje.

“Goedemorgen Rosa, waar ben je?”
“in me bed me vader heeft al opgebeld naar school omdat ik last heb van migraine”
Een dag later krijg ik weer een bericht van haar.
“Hee meester ik zou zo naar school maar ik werd net gebeld dat Aron zo naar de dierenarts kan dus moet bij mn eigen paard zijn is dat een probleem?”
“Wat is er met je paard?” vraag ik.
“Jaa tis een abces waar ze het vocht er uit hebben gehaald en ze komen dan weer voor een antibiotica spuit”
“Nou, dat klinkt wel positief. Dan komt het vast weer goed. Succes!”

Een stage die mislukt

Op haar laatste stage mocht ze niet blijven. De stagebegeleidster van de manege stuurde me een berichtje.
“Voor de vakantie ging het goed met Rosa, ze kwam haar afspraken na, maar deze week is ze nog helemaal niet geweest en ik heb ook geen afmelding ontvangen.”
Een week later belde ze me, dat Rosa nog steeds niet is geweest en dat ze niet meer hoeft terug te komen.
Rosa vertelde me dat ze het niet naar haar zin had op de manege. Dat ze niet goed met de mensen overweg kon. Dat ze vooral stallen moest uitmesten. En dat ze een andere stage zou gaan zoeken, maar wel weer bij een manege. Een paar dagen had ze het al geregeld.

“Hee meester ik heb een nieuwe stageplek gevonden. Zou ik morgen me stageformulier kunnen laten maken dat ik gelijk alles regel dat ik dese week al stage lopen kan”
Op de nieuwe manege zijn ze blij met haar, maar steeds vaker is ze afwezig op school en meldt ze zich bij me af.

“Heey ik ben vandaag thuis lig in bed met migraine”
“Meester ik moet morgen op stal zijn want de dierenarts komt”
“Me vader zegt dat ik naar school moet maar ik lig met migraine in bed”

Afspraken die niet doorgaan

Rosa zit in de vijfde klas, het laatste jaar. En nu heeft ze dus de beslissing genomen om geen vervolgopleiding te gaan doen. Ze wil gaan werken en ik probeer een gesprek in te plannen met Rosa, haar moeder en de jobcoach. Een afspraak met haar vader is niet gelukt. Hij heeft het te druk met z’n werk in de bouw en de nieuwe baby.
Maar vlak voor de afspraak met Rosa en haar moeder, stuurt Rosa me een bericht.
“Ik ben er niet ben ziek”
“Wat vervelend, wat heb je?”
“Verkouden en me hele rug armen en kuiten staan vast”
De volgende afspraak zegt Rosa ook af.
“Hoi meester woensdag hebben we gesprek met me moeder maar ik kan woensdag niet omdat ik moet werken”

Belangrijk voor Rosa

Alle afspraken in de daaropvolgende weken zegt haar moeder af.
“Goedemorgen moet helaas afzeggen mijn cv ketel moet vervangen volgende week kan ik zelfde tijd”
“Goedemiddag morgen gaat helaas niet lukken, volgende week woensdag wel”
“Goedemiddag helaas griep te pakken houden contact voor volgende week.”
“Goedemiddag heb met m’n ex afgesproken dat hij moet gaan gezien ik ook te ver van school en Rosa ook bij hem woont ik geef u nummer door. Gr.”

Ik bel Rosa’s moeder. Ik vertel haar dat Rosa graag wil dat ik ook met haar in gesprek ga over school en werk. Dat ze dit jaar van school af gaat.
“Waarom moet ik er bij zijn?” vraagt ze. “Ze slaapt ook nooit meer bij me?”
Ik vertel haar dat het belangrijk voor Rosa is, dat we samen met haar en de jobcoach over haar toekomst praten.
“Haar vader moet de problemen maar oplossen.”
Ik vertel haar dat er helemaal geen problemen op te lossen zijn. Maar dat we het moeten hebben over wat Rosa na school wil gaan doen.
“Er zijn genoeg problemen”, antwoordt ze. “Die vrouw van m’n ex geeft haar een paard. Dat kost Rosa €350,- per maand. Een kind moet geen paard voor €350,- per maand.”

Thuissituaties

Mijn ouders zijn tot de dood van m’n vader bij elkaar gebleven. Ik kan me niet voorstellen hoe het zou zijn, als ik was opgegroeid in een gezin met een stiefvader of stiefmoeder. En dat er weer nieuwe halfbroertjes of zusjes bij zouden komen. En dat m’n ouders onderling nog allerlei problemen op te lossen zouden hebben. Na de dood van m’n vader kreeg m’n moeder een nieuwe vriend. Ik was zelf toen al volwassen. Maar toch kon ik niet aan hem wennen en ik vond hem een vreselijke man. Maar eigenlijk miste ik m’n vader natuurlijk. Die hoorde bij m’n moeder.

Eindelijk een gesprek

Ik bel de vader van Rosa voor een nieuwe afspraak met de jobcoach, vertel hem dat z’n ex-vrouw er niet bij wil zijn en vraag of hij er nu wel bij kan zijn.
“Ja, dat is goed”, zegt hij. “Ik zorg dat ik er bij ben maandag.”

Ze komen samen m’n lokaal binnen lopen. Rosa en haar vader.
Ik geef haar vader een hand en vraag Rosa hoe het met Aron, haar paard gaat.
“Goed, de wondjes zijn al dicht maar hij heeft vocht in z’n benen, waardoor beide benen dik zijn en het veel gekoeld moet worden.”
“Zielig hoor. Komt het wel weer goed?”
“Ja, het zal met een weekje wel weg moeten gaan.”

Geschreven door Lucas Westerbeek

Lucas Westerbeek stond jarenlang voor de klas als docent Nederlands op scholen in de 'betere buurten' van de grote stad. Een wereld van verschil met zijn huidige werk als mentor en stagebegeleider op een praktijkschool, voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar. Het zijn vooral de verhalen van zijn leerlingen die hem de afgelopen jaren zijn gaan bezighouden. Ontroerend, rauw en soms hartverscheurend: Lucas schrijft ze op, omdat ze gehoord moeten worden.