Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen 29 mei 2026, 09:01

Leestijd: 3 minuten

Michiel (43): ‘Ik wil dat mijn zoon (15) deze zomer aan het werk gaat, maar mijn ex vindt hem te jong’

Michiel en zijn ex zijn niet voor niets uit elkaar gegaan, zegt hij zelf. Over veel dingen dachten ze anders én nog steeds. Alleen merkt hij nu dat die verschillen ook steeds vaker terugkomen in de opvoeding van hun zoon van 15. Zelfs iets simpels als een zomerbaantje verandert inmiddels in een discussie.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Mijn zoon wil deze zomer graag werken. Gewoon iets simpels: bollenpellen, een krantenwijk of vakkenvullen. Gewoon lekker zijn eigen geld verdienen. En eerlijk? Ik vind dat alleen maar goed, maar mijn ex denkt daar dus totaal anders over.

Onderdeel van opgroeien

Die vindt onze zoon veel te jong. Dan zegt ze dingen als: ‘Hij hoeft nog zijn hele leven te werken’ of ‘Laat hem nou gewoon nog kind zijn’. En ik snap ergens wel wat ze bedoelt, maar ik denk juist: dit ís toch onderdeel van opgroeien?

Ik werkte vroeger zelf al toen ik 13 was. Zwart, dat wel, maar ik vond het geweldig. Het gevoel dat je eigen geld verdient, dat je ergens moeite voor doet en daarna zelf iets kunt kopen, daar leer je echt veel van.

Zoon weken lang achter de PlayStation

Ik weet nog hoe trots ik was van mijn eerste verdiende geld. Dat gevoel gun ik hem ook. Elke keer als het onderwerp ter sprake komt, blokkeert mijn ex het meteen. Dan zegt ze dat school belangrijker is, dat hij moet genieten van zijn vrijheid en dat werken later nog wel komt. Alleen denk ik dan: wat gaat hij anders doen deze zomer?

Zes weken lang achter die PlayStation hangen? Tot diep in de nacht gamen en overdag uitslapen? Want dat is nu precies wat er gebeurt als hij niks te doen heeft. Ik merk ook dat híj zelf echt wil werken. Niet omdat ik hem push, maar omdat hij graag wat meer vrijheid wil. Zelf sneakers kopen, sparen voor uitjes met vrienden en niet overal geld voor hoeven vragen. Dat lijkt me juist gezond.

Moeilijk doen

Alleen durft hij er bijna niet meer over te beginnen bij zijn moeder, omdat hij weet dat zij toch weer moeilijk gaat doen. En dat vind ik ergens jammer, want dit zijn van die momenten waarop je als ouders eigenlijk samen achter je kind zou moeten staan.

In plaats daarvan voelt het weer alsof we tegenover elkaar staan. Zoals altijd vroeger eigenlijk ook al. Daarom zijn we uiteindelijk ook gescheiden: we zaten zelden op één lijn. Ik ben heus niet van het harde opvoeden, maar ik geloof wel dat kinderen sterker worden van verantwoordelijkheid. Van ergens op tijd moeten zijn, afspraken nakomen en leren wat geld waard is.

Beschermen tegen alles

Mijn ex ziet dat totaal anders. Die wil hem beschermen tegen alles wat ‘moet’, maar soms denk ik juist dat we kinderen tegenwoordig veel te lang klein houden. Hij is 15. Over een paar jaar mag hij autorijden, zonder toestemming op vakantie, stemmen en alles zelf bepalen. Maar een paar uur vakken vullen mag dan weer niet? Dat snap ik gewoon niet.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

• Kluun – Help! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!
• Kluun – Help! Ik heb een puber!
• David Borman – Je eerste 1000 vaderdagen
• Chris Bergström – Man wordt vader
• Jan Versteegh – Doodmoe en dolgelukkig

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.