Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 20 feb 2026, 11:37

Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Ik kan de mentor van mijn dochter niet uitstaan; hij doet alsof ze lui is’

Wat begon als gewoon een mentor die streng is, is voor Loes (43) uitgegroeid tot pure frustratie. Volgens haar ziet de mentor van haar dochter (15) totaal niet wie zij werkelijk is en dat doet pijn. “Ze haalt vaak zessen en soms een zeven. Voor haar zijn dat overwinningen, voor hem zijn het teleurstellingen.”

“Mijn dochter is geen zesjesmentaliteit-meisje dat denkt: het zal wel. Ze zit na school echt uren aan de eettafel. Met samenvattingen, markeerstiften en YouTube-uitlegfilmpjes voor wiskunde. Ik hoor haar zuchten, zie haar doorzetten en zie haar opnieuw beginnen als iets niet lukt. Maar haar mentor? Die blijft maar herhalen dat ze meer inzet moet tonen. Hij doet alsof ze lui is.

Hoge cijfers komen niet vanzelf

Tijdens het eerste tienminutengesprek zei hij al: ‘Ik heb het idee dat ze er niet alles uithaalt wat erin zit.’ Dat klinkt misschien nog redelijk, maar de ondertoon was duidelijk: ze doet niet genoeg. Ik weet niet wat hij verwacht. Dat ze nachten doorhaalt? Ze doet wat ze kan. Alleen hoge cijfers komen niet vanzelf. Niet ieder kind leert even makkelijk. Ze haalt vaak zessen en soms een zeven. Voor haar zijn dat overwinningen, voor hem zijn het teleurstellingen.

Laatst had ze een 5,8 voor wiskunde. Ze baalde enorm, want ze had zo hard haar best gedaan. Wat zei hij? ‘Zie je wel, als je écht had geleerd, was dit niet gebeurd.’ Ik zag haar in tranen uitbarsten toen ze dat vertelde. Het is echt zo’n moment waarop een kind denkt: laat maar. En dat is precies waar ik bang voor ben.

Doorzetten

Ik zie een doorzetter. Iemand die ondanks dat het niet vanzelf gaat, toch blijft proberen. Hij ziet een meisje dat geen prioriteit aan school geeft. We hebben inmiddels meerdere gesprekken gehad. Ik ben tijdens ieder gesprek rustig gebleven en heb uitgelegd hoeveel tijd ze erin stopt. Dat ze misschien wat meer begeleiding nodig heeft, maar er is geen klik. Hij knikt, maakt aantekeningen en zegt vervolgens weer dat houding en motivatie het probleem zijn.

Het voelt alsof hij haar in een hokje heeft gestopt en de sleutel heeft weggegooid. Wat me het meest raakt, is dat zij hem begint te geloven. ‘Misschien ben ik gewoon dom’, zei ze laatst. Dat brak mijn hart. Ze is niet dom, ze is een harde werker die niet alles cadeau krijgt. Niet ieder kind hoeft tienen te halen om waardevol te zijn.

Tel de weken af

Ik merk dat ik elke mail van hem met tegenzin open, altijd weer datzelfde toontje alsof we tekortschieten en alsof zij niet genoeg is. En ik? Ik tel de weken af tot de zomervakantie. Nog een paar maanden en dan is het alweer zomervakantie. Daarna krijgt ze gelukkig weer een andere mentor. Iemand die hopelijk verder kijkt dan cijfers alleen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

• Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat 
• Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf  
• Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
• Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’