Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 22 dec 2025, 10:07

Leestijd: 2 minuten

Opgebiecht: ‘Ik laat mijn man altijd de poepluiers verschonen’

Simone (31) vindt het verschrikkelijk om poepluiers te verschonen. “Ik weet dat iedereen zegt: ‘Je went eraan’, maar ik? Nou, ik niet. Na negen maanden vind ik het nog steeds net zo smerig als in week één”, zegt ze.

“Ik doe het allemaal met veel plezier: nachtvoedingen, eindeloze wandelingen en troosten. Maar zodra ik ruik dat er een poepluier in het spel is? Dan blokkeer ik gewoon. Ik krijg tranende ogen en ik start met kokhalzen. Mijn man kan het veel beter aan. Hij doet het zonder morren.

Langer in poepluier 

Ik durf het bijna niet toe te geven, maar als ik hoor dat mijn man over een kwartiertje thuis is en ik ruik dat het weer zover is… dan wacht ik soms gewoon. Dan denk ik: ja, dit is er eentje voor papa hoor. De baby zit dan weleens tien, vijftien minuten langer in die luier dan ideaal is, maar ik weet: zodra mijn man binnenstapt, neemt hij het over alsof het niets is.

Ik heb het écht geprobeerd. Ik heb mezelf moed ingesproken, adem ingehouden en tissues onder mijn neus geduwd. Helemaal niets helpt. Het blijft een traumatische ervaring. Ik snap echt niet hoe andere moeders dit zo makkelijk doen. Vriendinnen lachen erom, sommigen herkennen het een beetje, maar de meesten zeggen dat het went. Dan denk ik: mooi voor jullie, maar ik wacht gewoon tot deze fase voorbij is.

Tel af tot zindelijkheidstraining

Ik tel de maanden af tot de zindelijkheidstraining. Laat dat maar snel komen. Ik droom van een leven zonder bruine verrassingen, zonder billendoekjes, zonder die ‘oh nee’ momenten. Tot die tijd heeft ik een systeem ontwikkeld dat prima werkt: ik de fruithapjes, hij de vieze luiers. Iedereen z’n talent toch?

En hoewel ik weet dat het een tikkeltje ongemakkelijk is om toe te geven, sta ik er toch achter. We zijn een team. Ik doe dingen die hij minder trekt, hij doet dingen waar ik van moet overgeven. En zolang het kind blij en schoon is, dankzij hém, laten we eerlijk zijn, vind ik het allemaal best. Maar echt: poepluiers? Nee, daar begin ik niet aan.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

• Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat 
• Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf  
• Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
• Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’