Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen Vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Ik heb mijn man laten kiezen tussen zijn ouders en mij’

Silvana (39) had altijd al een slechte band met haar schoonouders. Ze was er na de zoveelste onaardige opmerking helemaal klaar mee en besloot haar man voor het blok te zetten: “Hij moest kiezen tussen zijn ouders en mij”, vertelt ze. 

“Vanaf het allereerste moment voelde ik dat het niet klikte met mijn schoonouders. Ze waren altijd kritisch, altijd een mening klaar over alles wat ik deed: van hoe ik mijn huis inrichtte tot wat ik at. Mijn man merkte het ook, dat zag ik, maar hij zei altijd: ‘Het zijn mijn ouders, je moet er gewoon mee omgaan.’ Het leek soms alsof ik niet het recht had om me gekwetst te voelen. En ik voelde het: ze vonden me niet goed genoeg voor hun zoon en later blijkbaar ook niet voor ons kind.

Compliment verpakt in kritiek

Het begon met kleine dingen. Zijn moeder die tijdens het eerste familie-etentje zei dat mijn kookkunsten heel aardig waren voor een beginner, maar ik voelde meteen dat het een compliment in verpakte kritiek was. Zijn vader die continu zijn zoon aanwijzingen gaf in mijn bijzijn, alsof ik er niet toe deed. Soms deden ze het subtiel, zoals opmerkingen over mijn kleding of hoe ik mijn haar droeg, maar altijd met die ondertoon van ‘ik weet het beter’. Heel irritant. 

Na vijf jaar huwelijk en inmiddels nog een kindje erbij, was ik het helemaal zat. Ik had alles geprobeerd: aardig blijven, lachen en erbij blijven horen. Niets hielp. Het constante gezeur, de kleine steekjes en het gevoel dat ik niet mocht bestaan zoals ik ben: ik kon er niet meer tegen. Ik merkte ook dat mijn man het moeilijk vond. Hij ziet zijn ouders liever anders en wilde er het goede in blijven zien, hij houdt van ze en wilde ze niet volledig afwijzen. Maar ik kon dat niet. Voor mij was het genoeg geweest.

Kiezen tussen ouders of partner

Toen kwam het moment dat ik hem voor het blok zette. Ik zei: ‘Ik ben er helemaal klaar mee. Jij kiest nu voor mij en onze kinderen óf voor je ouders.’ Het was een moeilijk gesprek. Ik zag het conflict in zijn ogen en hoe moeilijk het voor hem was. Maar hij wist dat ik het meende. Hij koos gelukkig voor ons. Niet alleen voor mij, maar ook voor onze kinderen, en dat voelde als een enorme opluchting. Vanaf dat moment heb ik een duidelijke grens getrokken: geen contact meer met zijn ouders.

Inmiddels hebben we al drie jaar geen contact meer gehad. Afgelopen kerst kwam er, net zoals de vorige jaren, weer een kerstkaart binnen. Met daarop lieve woorden dat ze aan ons denken. Voordat mijn man het zag, had ik de kaart al in de prullenbak gegooid. Weg met al die onrust. Sinds ze niet meer in ons leven zijn, voelt alles veel lichter voor mij. 

Beslissingen nemen zonder kritische blik 

Het mooiste vind ik dat ons gezin nu echt ons gezin is. We kunnen lachen zonder dat iemand ons beoordeelt, we kunnen beslissingen nemen zonder dat er iemand met een kritische blik over onze schouder meekijkt. Mijn man worstelt soms nog met schuldgevoelens tegenover zijn ouders, maar hij begrijpt hopelijk nu ook dat deze keuze nodig was voor ons geluk.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.