Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:01

Leestijd: 4 minuten

Opgebiecht: ‘Ik doe soms alsof ik slaap, zodat mijn man geen toenadering zoekt’

Candice (42) heeft vier kinderen, een drukke baan en het gevoel dat ze nooit een moment voor zichzelf heeft. Als haar man ’s avonds tegen haar aan kruipt, doet ze soms alsof ze al slaapt. Niet omdat ze niet meer van hem houdt, maar omdat ze te moe is om uit te leggen waarom ze geen zin heeft.

“Er zijn avonden waarop ik al om 20.30 uur naar bed wil. Niet omdat ik ziek ben of me ongelukkig voel, maar omdat ik gewoon helemaal op ben. We hebben vier kinderen van vijftien, twaalf, acht en vier en ik werk vier dagen per week in een behoorlijk drukke functie. Als ik thuiskom, begint de tweede dienst. Er moet gekookt worden, iemand heeft hulp nodig met huiswerk, de jongste moet in bad en er ligt altijd wel ergens een berg was.

Altijd wel iets 

Mijn man werkt ook hard en helpt echt wel mee. Ik wil niet doen alsof ik alles alleen moet doen, maar met vier kinderen is er gewoon altijd iets. Zelfs op de avonden waarop iedereen op tijd in bed ligt, ben ik in mijn hoofd nog bezig met de volgende dag. Heeft de oudste zijn sportspullen? Is er genoeg brood? Moet er nog een formulier worden ingevuld? Soms ben ik zo moe dat ik tijdens het tandenpoetsen al bijna in slaap val.

En dan komt mijn man naast me liggen. Hij geeft me een kus, legt een arm om me heen en vraagt hoe mijn dag was. Hartstikke lief natuurlijk, alleen weet ik inmiddels precies wanneer zo’n knuffel misschien overgaat in iets anders. Dan begint hij wat langer te zoenen of streelt hij over mijn rug. En op zulke momenten denk ik soms maar één ding: alsjeblieft, niet vanavond.

Behoefte is veranderd 

Ik schaam me om dat toe te geven. Ik ben pas 42 en hou ontzettend veel van mijn man. We zijn al achttien jaar samen en ik vind hem nog steeds aantrekkelijk, maar mijn behoefte aan seks is de afgelopen jaren enorm veranderd. Vroeger kon ik spontaan zin krijgen. Tegenwoordig moet ik eerst ongeveer duizend dingen uit mijn hoofd zien te krijgen voordat ik überhaupt aan intimiteit kan denken.

Mijn man heeft daar meer behoefte aan dan ik. Hij zou het fijn vinden als we iedere week een paar keer tijd voor elkaar maakten. Voor mij klinkt dat soms als nog een afspraak die ik moet zien in te plannen. Ik weet dat hij dat niet zo bedoelt, maar zo voelt het wel.

Soms expres 

Anderhalf jaar geleden ontdekte ik dé manier om het gesprek te vermijden. Ik lag al in bed toen hij bovenkwam en was zo moe dat ik mijn ogen dichtdeed. Hij dacht dat ik sliep, gaf me een kus op mijn voorhoofd en draaide zich om. Ik voelde onmiddellijk opluchting: geen vraag, geen teleurstelling en geen gesprek over waarom ik alweer geen zin had.

Sindsdien doe ik het soms expres. Als ik hoor dat hij naar boven komt, leg ik mijn telefoon weg, draai me op mijn zij en adem rustig alsof ik slaap. Hij kruipt naast me en laat me met rust. En ik lig vervolgens soms nog een uur wakker, omdat ik me schuldig voel over wat ik heb gedaan.

Teleurstelling

Het ergste is dat mijn man helemaal geen nare man is die boos wordt als ik nee zeg. Hij respecteert het meestal gewoon, maar ik zie soms wel zijn teleurstelling. Dan zegt hij dat hij me mist of dat we nauwelijks nog echt samen zijn. Dat raakt me, want ik mis hem ook. Alleen mis ik mezelf soms nog meer. Ik mis de vrouw die energie had, die zomaar iets leuks kon doen en die niet iedere avond het gevoel had dat haar batterij helemaal leeg was.

Ik weet dat dit geen oplossing is. Hoe vaker ik doe alsof ik slaap, hoe groter de afstand tussen ons wordt. En dat is precies wat ik niet wil. Ik verlang heus naar intimiteit, maar op dit moment vooral naar een arm om me heen zonder verwachtingen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

• Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat 
• Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf  
• Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
• Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties