Problemen met PDD-NOS puber

redactie 19 jun 2018 Autisme

antwoord

Pubers hebben vaak al snel het idee dat hun ouders zich te veel met hen bemoeien en dat ze niks mogen. Dit kan een hoop irritaties opleveren, zowel voor jou als voor je puber. En in de woede die ze dan voelen, kunnen ze iets zeggen wat ze misschien eigenlijk niet zo bedoelen. Dit heeft vaak een biologische oorzaak. In de puberteit zijn de hersenen aan het volgroeien. Zo is bijvoorbeeld het deel van de hersenen dat helpt je impulsen te weerstaan zich nog volop aan het ontwikkelen. Dat deel doet het in de puberteit dus nog niet zo goed waardoor ze impulsief kunnen reageren. Het blijft natuurlijk niet leuk, maar wellicht kun je je zoon zo iets beter begrijpen en denken: ‘als zijn hersenen straks volgroeit zijn, wordt het allemaal beter!’ In jouw geval is het zowel voor hem als voor jou extra lastig, want kinderen met een vorm van autisme hebben extra moeite zich in te leven in anderen. 

Enkele tips: 

  • Voor iemand met PDD-NOS is het moeilijker om zich in te leven in de emoties van de ander. En dan ook nog in de puberteit, waar al die emoties al zo’n rommeltje zijn. Dat is voor hem ook niet altijd makkelijk. Benoem het voor hem en toon begrip. Bijvoorbeeld op de volgende manier: ‘Lastig hè, al die emoties. Ik snap het wel. Het punt is dat ik wil dat je me niet meer uitscheldt, want dat maakt mij verdrietig en schelden is niet leuk.’ Hij beseft dan wat het met jou doet. Ook kan het helpen dat hij weet dat je hem begrijpt. Zo leer je hem bovendien sociaal gedrag aan. Kinderen met een vorm van autisme voelen deze sociale situaties niet altijd goed aan, maar je kunt ze wel bepaald gedrag aan- of afleren.
  • Het kan soms goed zijn om elkaar even met rust te laten. Vooral als je merkt dat je je zelfbeheersing verliest of er even niet meer tegen kan. Laat dan weten dat je even weggaat en dat jullie het er straks over hebben. Jullie zijn dan waarschijnlijk allebei rustiger en je kunt dan conflicten voorkomen.
  • Probeer niet alles wat je zoon zegt op jezelf te betrekken. Een hoop ontglipt hem zonder dat hij het zelf beseft. En je excuus aanbieden…, dat doe je niet, want dat is niet stoer als puber en moeilijk als PDD-NOS-ser. Negen van de tien keer is de opmerking helemaal niet persoonlijk bedoeld al voelt dat natuurlijk wel zo.
  • Dit is vooral een periode waar je doorheen moet en waarbij het juist heel belangrijk is ook de leuke dingen te blijven zien van je zoon. Ga dus zeker weer samen de hond uitlaten, regelmatig leuke dingen doen en probeer je over je eigen negatieve gevoel heen te zetten. Lukt dat niet, zoek dan een vriend of vriendin waarbij je even kunt opladen of stoom afblazen. Iemand anders dan je zoon.
  • Wellicht kun je in deze lastige periode echt hulp zoeken om hem beter te begrijpen en te leren hoe je het beste met hem kunt omgaan.
Reageer op artikel:
Problemen met PDD-NOS puber
Sluiten