Zo herken je de vier soorten hechting tussen ouder en kind

Kinderen zoeken vanaf het moment dat ze geboren zijn de bescherming van anderen op, in de meeste gevallen is dat bij de ouders. Als daarop gereageerd wordt in de goede zin, ontstaat er een veilige hechting tussen ouders en kind. Dit heeft veel voordelen, ook op oudere leeftijd.

Soms gebeurt dit helaas niet, door welke omstandigheden dan ook, en in dat geval wordt gesproken van een onveilige hechting. Dit kan voor problemen zorgen als het kindje ouder wordt. Er zijn vier soorten hechtingstypen te herkennen, waarvan slechts één veilige hechting. We zetten ze voor je op een rij.

De vier soorten hechting tussen ouder en kind

De Amerikaanse psycholoog Mary Ainsworth onderzocht de verschillende typen hechting tussen kinderen en ouders. Uit dit onderzoek blijkt dat er vier manieren van hechting zijn: veilige, vermijdende, ambivalente én gedesorganiseerde hechting.

1. De veilige hechting

Bij een veilige hechting tussen ouders en kind zal het kind troost zoeken bij de ouders en daar zal ook op gereageerd worden door de ouders. Het gebeurt regelmatig dat het kindje wat angstig is als de ouders even uit beeld zijn, maar daarna zal het kind meteen weer naar toenadering zoeken en getroost of gekalmeerd worden.

De meeste kinderen (62%) groeien op in een omgeving die veilig voor ze voelt en waar ze kunnen opgroeien tot wie ze zijn.

2. De vermijdende hechting tussen ouder en kind

Bij deze onveilige hechting zullen kinderen weinig toenadering zoeken bij de ouders, omdat ze gewend zijn aan afwijzing, soms zelfs aan verwaarlozing. Vaak negeren of vermijden ze hun ouders en gedragen deze kinderen zich zelfstandiger dan ze daadwerkelijk zijn.

Omdat deze kinderen weten dat ze niet kunnen rekenen op hun ouders, vinden ze het ook moeilijk om contact te zoeken met anderen. Ze zijn namelijk bang om afgewezen te worden.

3. De ambivalente hechting

Bij deze onveilige hechting tussen ouder en kind weet het kind niet waar het aan toe is, omdat de ouders onvoorspelbaar zijn in hun reactie. Het kind zal veel contact met zijn ouders maken, maar nooit weten wat voor reactie hij krijgt en daardoor zal hij zich erg onzeker voelen.

De ouders zijn vaak inconsequent sensitief en afwezig wanneer het kind ze echt nodig heeft.

4. De gedesorganiseerde hechting tussen ouder en kind

Dit is ook een onveilige hechting voor kinderen. Het kind zal juist toenadering zoeken bij de ouders, maar tegelijkertijd levert dat stress en angst op.

De omgang met de ouders is meestal onvoorspelbaar en inconsequent. Er is bij dit type hechting vaak sprake van een trauma of ingrijpende gebeurtenis.

Lees ook:

Reageer op artikel:
Zo herken je de vier soorten hechting tussen ouder en kind
Sluiten