Anne Tonen Persoonlijke verhalen vandaag, 09:02

Leestijd: 5 minuten

Boerin Annemiek deelt bewust geen naam of foto’s van haar baby: ‘Met AI kan alles’

Terwijl heel Nederland nieuwsgierig meekijkt, houdt Boerin Annemiek haar pasgeboren zoontje bewust buiten de schijnwerpers. Geen naam, geen geboortedatum en geen herkenbare foto’s op social media. Niet omdat ze zich schaamt, integendeel. “Ik ben juist een trotse moeder,” vertelt ze. “Maar tegenwoordig met AI is er over iedereen van alles te vinden en je kunt nieuwe beelden creëren. Dat wil ik voor mijn kinderen gewoon niet.”

Waarom Annemiek de naam van haar zoon geheimhoudt

Dat ze haar privéleven zo afschermt, roept veel vragen op. Toch blijft Annemiek daar nuchter onder. “Mensen vragen steeds waarom ik de naam niet deel. Maar wat voegt dat nou toe? Dan vraag jij hoe mijn zoontje heet en dan zeg je: ‘Oh leuk’ of ‘Wat een stomme naam’. Vanavond ben je het alweer vergeten. Voor mij betekent die naam alles, maar voor mensen die mijn zoon niet kennen maakt het niet uit

De zorgen zitten dieper dan alleen nieuwsgierige volgers. Vooral social media maken haar voorzichtig. “Laatst was er bij RTL Nieuws een item waarin de politie ouders afraadde om foto’s van kinderen online te zetten. Zelfs gewone foto’s in badkleding werden teruggevonden op computers van pedofielen. Dat vond ik echt heftig, maar was er al eerder voor gewaarschuwd.

De waarschuwing van haar verloskundige die alles veranderde

Tijdens haar eerste zwangerschap begon ze online al vreemde dingen op te merken. “Ineens kreeg ik allemaal vreemde volgers erbij. Van die accounts zonder naam, met rare profielfoto’s. Dat je echt denkt: wat voor mensen zijn dit? Mijn verloskundige vroeg toen ook: ‘Hoe ga jij dat straks doen met Instagram en kinderen? Je weet dat pedofielen meekijken hè?’ Toen viel voor mij wel het kwartje.”

Ook kreeg ze opvallende berichten van mannen. “Zelfs dateverzoeken terwijl ik zwanger was. Dan denk ik echt: gatver ik ben zwanger, laat mij met rust, wat een rare fetish.
Over mijn vriend deelt ik bewust weinig. Veel mensen denken zelfs dat hij Charlie heet, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. “Als je zijn echte naam zou weten en je googelt hem, dan vind je hem nog steeds niet. Mijn vriend is niet te vinden online. Hij heeft er gewoon helemaal niets mee.

Hoe haar tweede keizersnede totaal anders verliep

Eind april beviel Annemiek van haar tweede zoon. Hoewel de bevalling uiteindelijk anders liep dan gehoopt, kijkt ze er verrassend positief op terug. “Ik heb een keizersnede gehad. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, maar het ging fantastisch. De vorige keer hebben ze geprobeerd de bevalling op gang te brengen en uiteindelijk een keizersnee en die deed veel pijn. Nu hadden we afgesproken: als het niet vanzelf begint, doen we meteen een keizersnede.”

En dat bleek een wereld van verschil. “Ik voelde echt helemaal niks, door de andere manier van verdoving. We zaten gewoon grapjes te maken tijdens de operatie. Op een gegeven moment zei de arts: ‘De baby komt er zo aan.’ Toen zei ik nog: ‘Zijn jullie al begonnen dan?’”

Ook haar herstel verliep veel soepeler dan bij haar eerste zwangerschap. “De vorige keer kon ik na drie weken soms nog moeilijk van de bank afkomen. Nu voelde ik me na twee dagen alweer fit.”

Wat ze was vergeten van een baby in huis

Toch blijft het wennen, zo’n baby in huis. “Dat vergeet je echt snel hoor. Die borstvoeding weer op gang brengen, de gebroken nachten, kruiken… In het begin denk je echt: hoe ging dit ook alweer?” Inmiddels begint er weer ritme te ontstaan. “Hij is nu bijna twee maanden en dan leer je je baby ook kennen. Je weet steeds beter wat hij nodig heeft.”

Waarom borstvoeding voor haar juist rust geeft

De nachten verlopen opvallend ontspannen. “Ik geef borstvoeding en hij ligt gewoon naast ons. Als hij honger heeft, voed ik hem en daarna slaapt hij weer verder. Ik hoor vriendinnen vaak zeggen dat ze ’s nachts alles eerlijk willen verdelen, maar voor mij voelt borstvoeding helemaal niet als werk. Ik moet er niet aan denken dat ik midden in de nacht flesjes zou moeten opwarmen.”

Ook grote broer is helemaal in de wolken met de nieuwe baby. “Hij is pas twee, maar echt verliefd op zijn broertje. Hij wil hem constant knuffelen en kusjes geven. En hij houdt alles in de gaten: ‘Waar is baby nou?’ vraagt hij steeds.” Lachend: “Als je hun babyfoto’s naast elkaar legt, zijn het echt twee druppels water.”

Moederschap combineren met het boerenleven

Ondanks haar verlof zit Annemiek niet stil. Helemaal stoppen met werken is op een boerderij natuurlijk onmogelijk. “Ik blijf altijd meedenken en ik sta inmiddels ook alweer in de stal. Kalfjes voeren doe ik alweer gewoon.” Juist het werken aan huis ziet ze als een groot voordeel. “Ik loop makkelijk even naar buiten om iets te doen. Ik denk ook echt dat werk en kinderen combineren makkelijker is als je thuis werkt.”

Of haar kinderen later ook het boerenleven in moeten? Absoluut niet, vindt Annemiek. “Mijn oudste zei trouwens eerder ‘trekker’ dan papa of mama. Echt waar. Dat vond ik zó bijzonder. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat gaat het over trekkers.” Toch wil ze haar kinderen niets opleggen. “Als ze later boer willen worden, prima. Maar ik ga ze daar nooit toe pushen. Ik ben zelf ook nooit onder druk gezet. Een kind moet gewoon doen waar het gelukkig van wordt.”

Wat Boerin Annemiek haar kinderen later wil meegeven

Als moeder hoopt ze vooral ontspannen te blijven. Al vindt ze opvoeden soms behoorlijk ingewikkeld. “Je twijfelt continu. Moet ik nu consequent zijn? Of moet ik dit juist laten gaan? Zeker met een peuter denk je overal over na.” Ze noemt de dagelijkse discussies die ze met vriendinnen voert. “Moeten kinderen van twee hun bord verplicht leegeten? Of juist niet, met al dat overgewicht tegenwoordig? Je denkt echt overal over na.”

In huis is haar vriend meestal de strengste van de twee. “Ik zoek vaker een compromis,” vertelt ze lachend. “Maar we zijn gelukkig wel één team. Soms heeft hij ook gelijk dat ik wat strenger moet zijn.” Of ze het goed doen als ouders? Daar heeft Annemiek een nuchtere conclusie over. “Dat weten we pas over twintig jaar, haha.”

Musthaves van deze zomer volgens de redactie:

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.