Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 09:02

Leestijd: 5 minuten

Fleur (36): ‘Mijn dochter vroeg waarom papa nooit meer bij mij in bed slaapt’

Fleur (36) en haar man slapen al anderhalf jaar apart. Niet omdat hun relatie slecht is, maar omdat Fleur sinds de komst van hun twee kinderen ontzettend licht slaapt en haar man hard snurkt. Voor hen werkte die oplossing eigenlijk prima, tot hun vijfjarige dochter ineens vroeg waarom papa nooit bij mama in bed ligt.

“Voordat we kinderen kregen, kon ik overal doorheen slapen. Mijn man snurkte toen ook al behoorlijk, maar meestal gaf ik hem een duw, draaide hij zich om en sliep ik gewoon verder. Sinds ik moeder ben, is dat compleet veranderd. We hebben een dochter van vijf en een zoontje van twee en ik slaap werkelijk nergens meer doorheen. Sterker nog: soms vraag ik me af of ik überhaupt nog weet hoe je diep moet slapen. Ik hoor ieder kuchje, ieder piepje en ieder voetstapje op de gang.

Jongste is nachtbraker 

Onze jongste helpt daar niet bepaald aan mee. Hij is een aardige nachtbraker en heeft periodes waarin hij gerust twee of drie keer per nacht wakker wordt. Soms wil hij drinken, soms is hij zijn knuffel kwijt en soms staat hij gewoon klaarwakker in zijn bed, omdat hij blijkbaar om halfvier ’s nachts zin heeft in gezelschap. Mijn man en ik hebben allebei geprobeerd die nachten te doen, maar uiteindelijk ben ik toch degene die van ieder geluid wakker wordt. Zelfs als mijn man eruit gaat, lig ik vervolgens klaarwakker te luisteren of alles goed gaat.

Daar kwam het gesnurk van mijn man nog bovenop. Zodra hij slaapt, begint het. En dan bedoel ik niet een beetje gezellig brommen. Nee, het klinkt soms alsof er naast mij een motor wordt gestart. Op een gegeven moment lag ik hele nachten naar het plafond te staren en als onze zoon eindelijk stil was, begon mijn man weer. En als mijn man toevallig even niet snurkte, lag ik alweer te wachten tot de jongste wakker zou worden. Ik werd er oprecht een minder leuk mens van.

Apart slapen 

Anderhalf jaar geleden hebben we daarom besloten apart te gaan slapen. Mijn man verhuisde naar de logeerkamer en ik bleef in onze slaapkamer. In eerste instantie zou het tijdelijk zijn. Gewoon een paar weken, zodat ik eindelijk wat slaap kon inhalen. Alleen beviel het ons eigenlijk verrassend goed. Ik sliep iets beter en hij hoefde zich niet schuldig te voelen als ik hem voor de zoveelste keer wakker porde. Een groot voordeel: we maakten minder ruzie, omdat we allebei minder uitgeput waren. Dus die paar weken werden maanden en inmiddels zijn we anderhalf jaar verder.

Ik heb daar eigenlijk nooit zo’n probleem van gemaakt. We hebben een goede relatie, zijn lief voor elkaar en zitten ’s avonds gewoon samen op de bank. We geven elkaar een kus voordat we gaan slapen en daarna loopt hij naar de logeerkamer. Natuurlijk is het niet heel romantisch, maar eerlijk gezegd vind ik slapen op dit moment belangrijker dan het perfecte plaatje.

Dochter vroeg ernaar 

Tot mijn dochter er laatst ineens naar vroeg. Ik bracht haar naar bed en ze zei opeens: ‘Mama, waarom slaapt papa eigenlijk nooit bij jou?’ Ik moest even nadenken over mijn antwoord en zei dat papa heel hard snurkt en dat mama daardoor niet goed kan slapen. Waarop zij zei: ‘Maar de papa’s en mama’s van de kinderen uit mijn klas slapen wel samen.’

Daar moest ik even van slikken. Niet eens omdat ik me schaam voor onze situatie, maar vooral omdat ik ineens besefte dat dit blijkbaar onderwerp van gesprek was geweest op school. Vijfjarigen die met elkaar bespreken waar hun ouders slapen! Ik zag het al helemaal voor me: mijn dochter die vertelt dat papa iedere avond naar een andere kamer gaat en andere kinderen die zeggen dat hun vader en moeder wél samen in bed liggen.

Ik vroeg haar voorzichtig of ze het gek vond en dat vond ze eigenlijk wel een beetje, want volgens haar horen papa’s en mama’s samen te slapen. Ze vroeg zelfs of papa en ik soms ruzie hadden. Dat vond ik het moeilijkste, want ik wil absoluut niet dat zij denkt dat er iets mis is tussen ons, omdat we niet hetzelfde bed delen.

Confronterend 

Die avond heb ik het meteen tegen mijn man verteld. Hij moest eerst lachen om het idee dat kleuters blijkbaar onze slaapregeling aan het analyseren waren, maar daarna vond hij het ook wel confronterend. We zijn zo gewend geraakt aan onze situatie dat we helemaal niet hadden bedacht hoe de kinderen ernaar kijken.

We hebben onze dochter inmiddels uitgelegd dat papa en mama heel veel van elkaar houden, maar dat grote mensen soms in een ander bed slapen, omdat ze dan beter uitrusten. Ze leek daar gelukkig genoegen mee te nemen, maar toch bleef haar vraag bij mij hangen. Want hoewel ik weet dat we niets verkeerd doen, voelde ik me ineens toch een beetje afwijkend.

Uitgeslapen moeder is meer waard

Misschien komt er een moment waarop mijn man weer naast me slaapt. Heel eerlijk: ik zou dat ook best gezellig vinden. Maar zolang onze jongste ’s nachts regelmatig besluit dat slapen zwaar overschat wordt en ik wakker word van iedere ademhaling, zie ik dat nog niet gebeuren. Dan maar niet zoals de papa’s en mama’s van de kinderen uit haar klas. Een uitgeslapen moeder is hier voorlopig meer waard.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties